انس الحجی، کارشناس اقتصادی و مشاور تحریریه وبگاه الطاقه در آمریکا هشدار داد که قیمت نفت در آمریکا دیگر صرفاً مسئله بازار نیست بلکه تبدیل به ابزار سیاسی و انتخاباتی شده است.او در گفتوگو با این رسانه تاکید کرد که ترامپ از نفت به عنوان اهرم فشار سیاسی استفاده میکند تا با نزدیک شدن به انتخابات کنترل سیاست انرژی را در دست داشته باشد.الحجی توضیح داد: «مدیریت انرژی در آمریکا دیگر یک موضوع اقتصادی صرف نیست، بلکه بخشی از استراتژی انتخاباتی ترامپ است. او میخواهد با نگه داشتن قیمت سوخت در سطح قابل قبول، آرامش روانی و رضایت نسبی در میان رأیدهندگان ایجاد کند، حتی اگر برای این کار لازم باشد از ابزارهای غیرمتعارف یا پیامهای سیاسی استفاده کند.»
نفت و انتخابات نیمهدورهای
الحجی افزود که انتخابات نیمهدورهای آمریکا برای ترامپ یک دغدغه واقعی است، زیرا احتمال از دست رفتن اکثریت جمهوریخواهان در کنگره وجود دارد و این ممکن است مسیر رسیدگی سیاسی به او را باز کند. به گفته الحجی، قیمت نفت و بنزین در صدر اولویتهای انتخاباتی ترامپ قرار دارد و او تلاش میکند با کنترل قیمتها، مانع افزایش هزینه سوخت برای مردم شود. حتی اگر قیمت نفت برنت تا ۶۸ یا ۷۰ دلار برسد، این سطح برای او یک بار انتخاباتی سنگین محسوب نمیشود.الحجی در ادامه توضیح داد که گزینههای استفاده از ذخایر استراتژیک نفت آمریکا محدودیت اثر دارند: «تجربه تاریخی نشان داده که استفاده ۳۰ تا ۶۰ میلیون بشکهای از ذخایر تأثیر محسوسی بر قیمتها ندارد و ترامپ هم سیاسی و اقتصادی آماده این کار نیست.»
فشارهای ژئوپلیتیک و بازار جهانی
الحجی اشاره کرد که فشارهای ژئوپلیتیک، به ویژه علیه ایران، گاهی به عنوان ابزار غیرمستقیم برای افزایش هزینههای حمل و بیمه نفت استفاده میشود که این امر عمدتاً بر چین اثر میگذارد بدون اینکه واشنگتن مجبور به تصمیمات داخلی بحثبرانگیز شود.او همچنین توضیح داد که چنانچه قیمت نفت بالای ۷۰ دلار برود، چین خود وارد عمل شده و از ذخایر خود استفاده میکند، نه برای حمایت از ترامپ، بلکه برای حفاظت از منافع خود که عملاً جلوی افزایش شدید قیمت را میگیرد.
تلاش برای فروش نفت ونزوئلا به چین و هند هنوز موفق نبوده
انس الحجی درباره نفت ونزوئلا گفت: «اظهارات آمریکاییها درباره فروش نفت ونزوئلا با قیمت بالاتر گمراهکننده است. در واقع قیمت نفت ونزوئلا افزایش نیافته و تنها شرکتهای واسطهای مانند غنفور و تراویگورا توانستهاند با روابط سیاسی خود، نفت را با قیمت بالاتر به دیگر کشورها بفروشند و از این معاملات دهها میلیون دلار سود بردهاند، در حالی که خود نفت هنوز مشتری واقعی نیافته است.»او تاکید کرد: «این افزایش قیمتها بیشتر یک عنوان رسانهای است؛ در واقع محمولهها هنوز در جستجوی خریدار هستند. تلاش برای فروش به چین یا هند موفق نبوده و بخشی از نفت به بازار آمریکا هدایت شده است. این شکست نشاندهنده بحران واقعی در بازاریابی نفت ونزوئلاست که صرفاً به قیمت مربوط نمیشود بلکه به ریسکهای سیاسی و مالی نیز مرتبط است و بسیاری از کشورها را از ورود به معاملات احتمالی باز میدارد.»الحجی افزود: «در این شرایط، قیمت نفت به عنوان یک ابزار تبلیغاتی سیاسی استفاده شده و کمتر بازتابدهنده واقعیات بازار است، که این موضوع باعث کاهش اعتبار خط مشی آمریکا در برابر بازیگران بینالمللی و نهادهای مالی میشود.»
نقش هند و چین در تعادل بازار
الحجی درباره اظهارات ترامپ در مورد توافق با هند گفت: «این سخنان اغراقآمیز است. هند هنوز به طور رسمی اعلام نکرده که واردات نفت روسیه را متوقف کند یا کاملاً به نفت آمریکا یا ونزوئلا متکی شود. قیمت نفت عملاً تحت تاثیر این اظهارات قرار نگرفته است، زیرا هند هیچ جایگزین فوری برای نفت روسیه ندارد. حتی با کاهش واردات روزانه حدود ۶۰۰ هزار بشکه، هند هنوز بیش از ۱.۴ میلیون بشکه در روز نفت مصرف میکند.»
او ادامه داد: «افزایش واردات نفت هند از آمریکا پیش از هر توافقی اتفاق افتاده و بیشتر جبران کاهش قبلی است تا توسعه جدید. ارقام واقعی از روایت سیاسی رایج پشتیبانی نمیکند. کاهش تقاضای هند باعث کاهش قیمت نفت روسیه شد و چین تمام این حجم را خرید و صرفهجویی بزرگی به دست آورد. این نشان میدهد که فشارهای آمریکا به طور غیرمستقیم منافع چین را تأمین کرده است.»الحجی افزود: «اظهارات درباره خرید نفت هند به ارزش ۵۰۰ میلیارد دلار فاقد چارچوب زمانی مشخص است و بیشتر یک رقم سیاسی گسترده برای ده سال است، بدون تعهد عملی فعلی.»او در پایان تأکید کرد: «تداخل سیاست و بازار نفت، شرایط بازار را پیچیده کرده است. تحرکات چین و هند همچنان عامل اصلی توازن خواهند بود، صرفنظر از سخنان و وعدههای انتخاباتی آمریکا.»
