بانک اهداف راهبردی جدید ایران شامل چیست؟

 در پی حملات دو شب گذشته ائتلاف آمریکا و رژیم صهیونیستی به برخی از زیرساخت‌های جمهوری اسلامی، یک منبع آگاه از تغییر بنیادین در «بانک اهداف» کشورمان خبر داد. به گفته این منبع، ایران دیگر صرفاً به انهدام اهداف نظامی و پادگان‌های سنتی بسنده نخواهد کرد. بانک اهداف جدید، «سرمایه‌های کلیدی» و «منافع حیاتی» آمریکا و رژیم غاصب را در سراسر منطقه نشانه رفته است؛ پاسخی قاطع به تغییر لحن ترامپ و تلاش برای اعمال فشار حداکثری بر ملت ایران.اما این بانک اهداف شامل چه مواردی است و نشانه گرفتن انها چه پیامدهای منطقه‌ای و بین‌المللی به همراه خواهد داشت؟ طبق تحلیل‌های منابع امنیتی (نظیر گزارش‌های Centcom و اندیشکده Janes)، استراتژیست‌های تهران با شناسایی دقیق «نقاطِ درد» دشمن، گذار به مرحله «تخریب زیرساختی» را کلید زده‌اند:شریان‌های انرژی؛ سلاحِ کشنده قیمت‌هاآمریکا و غول‌های نفتی نظیر ExxonMobil و Chevron، سرمایه‌گذاری‌های سنگینی در میادین و پالایشگاه‌های منطقه دارند. ایران با هدف‌گذاری این تأسیسات، در واقع «دست روی نبض اقتصاد غرب» گذاشته میگذارد. انهدام این زیرساخت‌ها یعنی جهش آنی قیمت نفت به بالای ۲۰۰ دلار؛ بحرانی که نه تنها پروژه‌های اقتصادی واشنگتن، بلکه ثبات سیاسی اروپا و آمریکا را درهم خواهد شکست.

مراکز داده (Data Centers)؛ انهدامِ مغز متفکرسرمایه‌گذاری‌های چند میلیارد دلاری غول‌های فناوری نظیر گوگل و مایکروسافت برای احداث «ریجن‌های ابری» (Cloud Regions) در کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از جمله امارات اکنون به پاشنه آشیل آن‌ها تبدیل شده است. این مراکز، مغز متفکرِ عملیات‌های اقتصادی و جاسوسی آمریکا در کل آسیا هستند. انهدام این «اعصابِ قدرت»، به معنای قطع کامل دسترسی اطلاعاتی و مالی واشینگتن به کل منطقه خواهد بود.پایگاه‌های لوجستیک و بنادر دومنظوره (Dual-Use Hubs)بنادری همچون جبل‌علی در امارات یا مراکز لوجستیکی عمان، فراتر از ایستگاه‌های تجاری، معبر اصلی جابجایی تجهیزات حساس ارتش آمریکا (Centcom) هستند. ایران با تعریف این بنادر به عنوان «اهداف اقتصادی-نظامی»، زنجیره تأمین کالا (Supply Chain) را هدف قرار داده که ضربه به آن‌ها، کل ماشین جنگی و تجاری آمریکا در آسیا را فلج خواهد کرد.

کابل‌های نوری و شاهرگ‌های ارتباطیبخش عظیمی از اینترنت جهانی و تبادلات بانکی میلیارد دلاری از کابل‌های زیردریایی در خلیج‌فارس، دریای عمان و دریای سرخ می‌گذرد. اشراف ایران بر این مسیرها به این معناست که تهران قادر است در لحظه، ارتباطات نظامی و تراکنش‌های مالی شرکت‌های آمریکایی را متوقف کرده و ضربه‌ای جبران‌ناپذیر به امنیت سایبری رژیم و آمریکا وارد کند.فروپاشی «امنیتِ ادراک‌شده» در پروژه‌های نفوذیهدف قرار گرفتن پروژه‌های بلندپروازانه منطقه‌ای یا کریدورهای نفوذی رژیم صهیونیستی (مانند خط لوله ایلات-اشکلون)، پیامی روشن به سرمایه‌گذاران جهانی دارد: «چتر امنیتی آمریکا سوراخ شده است». این ناامنی، فرار سرمایه‌های چندملیتی و مرگ پروژه‌هایی را رقم می‌زند که واشنگتن برای تثبیت قدرت آینده خود روی آن‌ها حساب کرده بود.

نتیجه استراتژیکرد پیشنهادهای آتش‌بس از سوی ایران، با تکیه بر همین قدرتِ تخریب‌گری است. واشنگتن اکنون میان دو گزینه مرگبار قرار گرفته است: ادامه حمایت از رژیم صهیونیستی و پذیرش ریسکِ نابودی کامل سرمایه‌های میلیارد دلاری‌اش در منطقه، یا عقب‌نشینی و پذیرش شروط ایران برای جلوگیری از یک فروپاشی اقتصادی تمام‌عیار عیار.