۴ سال دیگر شاید دوباره به جنگ ایران برویم

 

پانتا اضافه کرد: «اکنون ما در نقطه‌ای هستیم که قرار بود این یک جنگ کوتاه، شش تا هشت هفته باشد. ما آشکارا در هفته دهم این جنگ هستیم. هر دو طرف خسته شده‌اند. هر دو... هر دو طرف می‌خواهند این جنگ را پایان دهند. آنها آتش‌بس دارند، این برقرار است. و دو مسئله بسیار بزرگ وجود دارد که باید برای پایان دادن به این جنگ به آنها پرداخته شود، یکی تنگه هرمز است که بسته است.»وی گفت: «دولت (ترامپ) وقتی از این واقعیت که ایران تنگه هرمز را بسته است غافلگیر شد، اشتباه محاسباتی بدی مرتکب شد. می‌دانید، من در جلسات شورای امنیت ملی در گذشته در مورد درگیری احتمالی با ایران صحبت می‌کردم و از همان ابتدا همیشه به این نکته اشاره می‌شد که یکی... یکی از پیامدهای واضح این خواهد بود که اگر مورد حمله قرار گیرند، ایران تنگه هرمز را خواهد بست. ما باید برنامه‌هایی برای چگونگی بازگشایی تنگه هرمز داشتیم. این دولت گفت که از این واقعیت که آنها تنگه هرمز را بسته‌اند غافلگیر شده است و شکی نیست که بستن تنگه هرمز و انجام ندادن هیچ کاری برای باز کردن تنگه هرمز منجر به ایجاد اهرم فشار زیادی برای ایران شده است.»خبرنگار پولیتیکو پرسید: اگر در این برهه در دولت (آمریکا) بودید، چگونه این کار را متفاوت انجام می‌دادید؟ چگونه برای مساله تنگه هرمز برنامه‌ریزی می‌کردید؟»پانتا جواب داد: «خیلی رک و پوست‌کنده، ایالات متحده باید موضعی اتخاذ می‌کرد که به ایران اجازه ندهیم تنگه هرمز را ببندد و اگر نمی‌توانستیم راهی برای باز کردن آن از طریق دیپلماسی پیدا کنیم، فکر می‌کنم باید از توانایی نظامی خود برای انجام این کار استفاده می‌کردیم.»

 

وی افزود: «این کار آسان نخواهد بود. سخت خواهد بود. شما اساساً باید از منطقه‌ای به طول ۵۰ مایل در هر طرف تنگه محافظت کنید. این به معنای حضور (میدانی نیروهای) نظامی است. شما باید از منطقه‌ای به طول حدود ۱۰۰ مایل از تنگه محافظت کنید. اما از نظر نظامی، فکر می‌کنم برداشتن این گام برای اطمینان از بسته نشدن تنگه هرمز مهم بود. و انجام این کار به دلیل امنیت ملی ما بود.»پانتا سپس گفت: «واقعیت این است که آنچه اکنون می‌بینید این است که (وضعیت جاری ناشی از جنگ با ایران)، تعطیلی اقتصاد آمریکا و اقتصاد جهانی را تهدید می‌کند. خدای من، قیمت‌های ما اکنون در کالیفرنیا تقریباً به هفت دلار در هر گالن رسیده است. قیمت سوخت دیزل سر به فلک کشیده است. کودها هزینه غذا را افزایش خواهند داد. صندوق بین‌المللی پول اساساً گفته است که اگر این روند ادامه یابد،... احتمال وقوع رکود جهانی وجود دارد.»خبرنگار پولیتیکو سوال کرد: «بیش از ۲۰ ماه و ۲۰ دور مذاکره سطح بالا با ایران طول کشید تا به توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ (برجام) برسیم. به نظر شما چشم‌انداز توافق با ایران در حال حاضر چیست؟»وزیر دفاع اسبق و رئیس پیشین سیا گفت: «اعتماد به حرف رئیس‌جمهور در حال حاضر بسیار دشوار است، زیرا می‌دانید، خیلی وقت پیش بود که او گفت ظرف چند روز، جنگ تمام خواهد شد...او مدام این را می‌گوید و این اتفاق نمی‌افتد. و به همین دلیل، خیلی سخت است که بتوانیم به حرف‌های او تکیه کنیم، چون این اتفاق نمی‌افتد.»

 

پانتا درباره کنترل ایران بر تنگه هرمز بعد از جنگ گفت: «مشکل این است که وقتی با چنین رژیمی سر و کار دارید، وقتی صحبت از تنگه هرمز می‌شود، آنها در مورد حفظ کنترل تنگه هرمز بسیار سخت‌گیر خواهند بود.»وی افزود: «حتی اگر آنها ممکن است با باز کردن آن موافقت کنند، حتی ممکن است موافقت کنند که به کشتی‌های متحد اجازه دهند تا در زمینه باز کردن ترافیک به آنها کمک کنند، اما نکته اصلی این است که فکر می‌کنم گفتن اینکه ایران نمی‌تواند تنگه هرمز را کنترل کند، بسیار دشوار خواهد بود. این نکته اصلی در مورد این موضوع است.»پانتا گفت: «در مورد هسته‌ای، که موضوع بسیار پیچیده‌تر است...دو سال طول کشید تا رئیس‌جمهور اوباما به توافق برسد. من نمی‌بینم که چنین مذاکره‌ای در جریان باشد؛ ممکن است باشد، اما خیلی واضح نیست. در مورد دو موضوعی که برای پایان جنگ حیاتی هستند، من توافقی نمی‌بینم که ایالات متحده بتواند در حال حاضر با آن موافقت کند، و این یعنی ما یک جنگ طولانی مدت در پیش داریم.»برنز پرسید: «نظر شما در مورد تیم مذاکره‌کننده دولت (استیو ویتکاف و جرد کوشنر) چیست؟»پانتا جواب داد: «اعتماد زیادی به توانایی آنها برای مذاکره با گروهی بسیار سرسخت از مذاکره‌کنندگان ایرانی ندارم. از هر کس که در مذاکرات هسته‌ای شرکت داشته بپرسید، متوجه می‌شوید که (ایرانی‌ها) گروه بسیار سرسختی برای مذاکره هستند.»وی گفت: «سوال اصلی این است که اگر ایران با شرایطی که ایالات متحده می‌خواهد، چه در مورد تنگه هرمز و چه غنی‌سازی هسته‌ای، موافقت نکند، چه اتفاقی می‌افتد؟ آیا دولت با هر کاری که ایران حاضر است برای خروج انجام دهد، موافقت می‌کند یا باید پاسخ نظامی دهد؟ این یک مسئله دشوار است و جواب این سوال را نمی‌دانم.»

 

پانتا افزود: «در حال حاضر، حسم این است که دولت (آمریکا) نمی‌خواهد به جنگ برگردد. وقتی ایران موشک‌هایی را به امارات فرستاد، ایالات متحده هیچ واکنشی نشان نداد تا از امارات محافظت کند یا به آن نوع حمله پاسخ دهد. این، پیامی به ایرانی‌ها فرستاد که ایالات متحده می‌خواهد همین الان (از جنگ) خارج شود. فکر می‌کنم این یک موقعیت مذاکره بد برای ایالات متحده است. شما باید بتوانید به ایرانی‌ها نشان دهید که قرار نیست همینطوری از آنجا بروید و بگذارید هر چه (ایرانی‌ها) می‌خواهند داشته باشند.»او درباره لفاظی‌های وزیر جنگ آمریکا علیه ایران گفت: «من از زبانی که وزیر استفاده می‌کند خوشم نمی‌آید، چون او وزیری است که به جای رهبری ارتش و همکاری با ارتش، فقط حرف‌های بی‌ربط می‌زند. و هر بار که از این نوع زبان استفاده می‌کنید، یا وقتی رئیس‌جمهور تهدید به نابودی تمدن آنها کند و روز دیگری بگوید که ما آنها را منفجر خواهیم کرد، منظورم این است که دیگر هیچ کس به این نوع زبان، گوش نمی‌دهد زیرا واقعی نیست. فکر نمی‌کردم که (هگزث) صلاحیت این منصب را داشته باشد. هنوز هم فکر نمی‌کنم که صلاحیت داشته باشد. به عنوان وزیر دفاع (اسبق آمریکا)، فکر می‌کنم باید به رهبری ارتش تکیه کنید. آنها بهترین‌ها در جهان هستند و وقتی او مدام این رهبران (ارتش آمریکا) را تغییر می‌دهد، اساساً قدرت ارتش ما را تضعیف می‌کند، زیرا صادقانه بگویم، ما به رهبران باتجربه‌ای نیاز داریم که ارتش ایالات متحده را رهبری کنند. من فکر می‌کنم ما قوی‌ترین ارتش روی زمین را داریم. ما بهترین ارتش روی زمین را داریم. اما باید بگذارید آنها کارشان را انجام دهند.»

 

برنز پرسید: «می‌خواهم کمی در مورد نقش اسرائیل در این جنگ صحبت کنم. این را می‌دانید که اسرائیل دهه‌هاست ایالات متحده را به اقدام نظامی علیه ایران ترغیب می‌کند...حتی برخی از متحدان سابق رئیس‌جمهور می‌گویند که او توسط اسرائیل به این جنگ کشیده شده است. آیا نظر شما هم این است؟پانتا با لحنی محتاطانه به این پرسش جواب داد و گفت: «من از صحبت کردن در مورد چیزهایی که بخشی از آنها نبودم یا آنها را ندیدم متنفرم... من مطمئن نیستم که اینجا چه اتفاقی افتاده و چگونه اتفاق افتاده است.»وی ادامه داد: «اما در زمانی که وزیر دفاع بودم، اسرائیل استدلال می‌کرد که آنها می‌خواهند به دنبال توانایی هسته‌ای ایران باشند. این در دوران دولت اوباما بود و رئیس‌جمهور نگران بود زیرا می‌دانست که در نهایت اگر چنین اتفاقی بیفتد، ایالات متحده باید درگیر شود.»پانتا افزود: «من مکالمات طولانی با وزیر دفاع (اسرائیل) ایهود باراک، داشتم و من روشن کردم که اگر اسرائیل حمله کند، مشکل این است که اول از همه، اتحادی را که ما با سایر کشورهای عربی علیه ایران ایجاد کرده بودیم، از بین می‌برد، اما همچنین آنها توانایی لازم برای حمله واقعی به تأسیسات غنی‌سازی هسته‌ای زیرزمینی که ایران ایجاد کرده بود را ندارند. و بنابراین ما فقط روشن کردیم که این نوع حمله اساساً به ائتلافی که برای ایستادگی در برابر ایران لازم بود، آسیب می‌رساند و من در واقع به وزیر دفاع نشان دادم که ما با سلاحی که به عمق زمین نفوذ می‌کند و می‌تواند به سراغ سلاح‌های هسته‌ای آنها برود، (می‌توانین چنین کاری بکنیم) و به همین دلیل، آنها موافقت کردند که (به سمت جنگ با ایران) نروند؛ سلاح‌هایی که در نهایت در جنگ ۱۲ روزه استفاده شدند.»

 

برنز پرسید: «بسیاری از این احساسات در میان رأی‌دهندگان آمریکایی از اقدامات اسرائیل در غزه ناشی می‌شود... چگونه دولت بایدن با این موضوع برخورد کرد، آیا فکر می‌کنید دولت بایدن باید با قدرت بیشتری اسرائیل را در غزه عقب می‌راند؟»پانتا گفت: «فکر می‌کنم ایالات متحده همیشه باید بتواند عقب بایستد و به وضعیت نگاه کند و سعی کند در تلاش برای حل نهایی جنگ غزه، گام‌های درست را بردارد. من فکر می‌کنم دولت بایدن در تلاش برای انجام این کار بود، و تا حدودی، دولت ترامپ نیز در تلاش برای انجام این کار بود و در واقع به نوعی آتش‌بس دست یافت...بنابراین نقش ایالات متحده باید چیزی باشد که به نفع دستیابی به یک راه‌حل مسالمت‌آمیز است که در نهایت می‌تواند رویکردی را در خاورمیانه ترویج دهد که از جنگ جلوگیری کند.»رئیس پیشین سیا سپس تصریح کرد: «یکی از مشکلات جنگ ایران این است که اگر به توافق معناداری با ایران نرسیم... شکی نیست که ظرف چهار یا پنج سال، ممکن است مجبور شویم دوباره به جنگ با ایران برگردیم. این واقعیت است.»پانتا افزود: «این فقط تکرار چیزی است که طی ۸۰ سال در خاورمیانه دیده‌ایم. هر چند سال، اسرائیل به دنبال یک دشمن از هر نوع، چه لبنان، چه حزب‌الله، چه حماس یا هر چیز دیگری، رفته و آن را شکست داده و سپس ظرف چند سال، دوباره به جنگ برگشته است. و فکر می‌کنم اکنون این خطر وجود دارد که ما همان چرخه را تکرار کنیم.»