شرکت نفت کویت، حالت اضطراری برای تحویل محمولههای نفتی خود را تمدید و به خریداران اعلام کرده است که تردد دریایی برای نفتکشهای تجاری همچنان بسیار پرخطر است.
کویت هیچ خط لوله فرامرزی جایگزینی برای دورزدن خلیج فارس در اختیار ندارد؛ ازاینرو در این دوره، تمرکز این کشور بر فروش از منابع ذخیرهسازی خود در خارج از خلیج فارس، ازجمله فروش محمولههای ذخیرهشده روی نفتکشها و پالایشگاه مشترک با ویتنام بوده است.
کاهش ۵۳درصدی تولید نفت خام
تولید عادی نفت خام کویت که پیش از آغاز درگیریها روزانه حدود ۲ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه بود، در اواخر جنگ به روزانه یکمیلیون و ۲۰۰ هزار بشکه رسید؛ موضوعی که نشاندهنده کاهش ۵۳درصدی تولید است.
دلیل اصلی افت تولید، تکمیل ظرفیت مخازن ذخیرهسازی راهبردی داخلی و ناتوانی در صادرات نفت اعلام شده است.
شرکت نفت کویت همچنین خوراک پالایشگاهها را نسبت به پیش از جنگ بهشدت کاهش داده و نفت خام تولیدی را به مصرف داخلی اختصاص داده است تا خوراک مورد نیاز تولید فرآوردههایی مانند بنزین و نفتگاز و درنتیجه امنیت انرژی این کشور تأمین شود.
برآوردها نشان میدهد کاهش تولید نفت خام، روزانه حدود ۱۳۶ میلیون دلار به درآمدهای کویت آسیب وارد کرده و مجموع زیان این کشور در طول جنگ به ۵ میلیارد و ۴۰۰ میلیون دلار رسیده است؛ رقمی که معادل بیش از ۱۱ درصد درآمدهای نفتی پیشبینیشده در بودجه کویت به شمار میآید.
اختلال در تردد از تنگه هرمز و توقف پروازها، جریان ورود کالا و درآمدهای گمرکی این کشور را با زیانی حدود ۱۲۹ میلیون دلار روبهرو کرده است.
کاهش ۹.۴درصدی درآمدهای عمومی بودجه، افت ۲درصدی درآمدهای غیرنفتی و کاهش ۳درصدی تولید ناخالص داخلی، درمجموع خسارتی حدود ۵ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار به اقتصاد کویت وارد کرده است.
