شبکه بیبیسی جهانی به قلم لوسی ویلیامسون، خبرنگار حاضر در سرزمینهای اشغالی در خصوص تفاهم اولیه نوشت: «توافق آتشبس ایالاتمتحده با ایران، نخستوزیر اسرائیل را با یک کابوس سیاسی مواجه کرده و سه سنگ بنای حرفه سیاسی بنیامین نتانیاهو را درهمشکسته و او را در یک معضل امنیتی جدید گرفتار کرده است.»
ویلیاموس در خصوص این 3 موضوع نوشت: «چگونه، مردی که خود را بهعنوان نجواگر سیاسی واشنگتن و با نفوذ واقعی بر سیاستمداران آمریکایی معرفی میکرد، میتواند بهطور کامل به حاشیه رانده شود و توسط متحد اصلی آمریکاییاش بهطور علنی مورد توهین قرار گیرد؟ چگونه، مردی که مقابله با ایران را به محور سیاست امنیتی اسرائیل تبدیل کرد، میتواند جنگ با آن را در موقعیتی قویتر به پایان برساند؟ چگونه، تصویر سیاسی او بهعنوان "آقای امنیت" اسرائیل میتواند از درخواست واشنگتن و تهران مبنی بر توقف حمله به حزبالله لبنان، ماهها قبل از انتخابات عمومی اسرائیل، جان سالم به در ببرد؟»
بر اساس این گزارش، پس از تقابل لفظی ترامپ با نتانیاهو، نهتنها چهرهها و احزاب مخالفش؛ بلکه متحدان اصلی او در اسرائیل، زبان به انتقاد گشودند و به او برای ادامه حملات فشار وارد کردند؛ بهویژه آنکه شرط توقف جنگ در همه جبههها، موضوعی است که ایران به اسرائیل تحمیل کرد.
ایتمار بن گویر، وزیر امنیت ملی راست افراطی دراینباره نوشت: «توافق ترامپ ما را ملزم نمیکند. ما شریک این توافقی نیستیم که امنیت ما را تضمین نکند.»
آریل کالنر، نماینده حزب لیکود در کنست گفت: «ما آنچه را که لازم است انجام خواهیم داد و انتظار داریم دوستانمان ما را درک کنند. گاهی اوقات بین متحدان اختلافنظر وجود دارد و متحدان نیز باید متحدان خود را در هنگام خطر درک کنند.»
سیما شاین، یک مقام سابق موساد و متخصص در حوزه ایران گفت: «درک اینکه چرا آمریکاییها این توافق را پذیرفتند دشوار است. با اجازه دادن به ایران برای تصمیمگیری در مورد آنچه در لبنان اتفاق خواهد افتاد، ایالاتمتحده به ایران این امکان را میدهد که به حمایت از حزبالله ادامه دهد و مطمئن شود که حزبالله یک بازیگر سیاسی اصلی در عرصه لبنان است. اسرائیل از این موضوع راضی نیست.»
بیبیسی در خصوص پایه قدرت نتانیاهو نوشت: «امنیت برای دههها سنگ بنای پیشنهاد نتانیاهو به رأیدهندگان بوده است. اما باوجوداینکه نیروهای اسرائیلی بخش زیادی از غزه را ویران کرده و بیش از ۷۳۰۰۰ نفر را کشتهاند، حماس هنوز نیمی از این سرزمین را در کنترل دارد و قدرت خود را در آنجا دوباره تثبیت میکند. دورهای مکرر درگیری با حزبالله و ایران، آنها را از بین نبرد. اما تهران را با ترس کمتر از قدرت ایالاتمتحده و اسرائیل و اهرم فشار بیشتر از طریق تنگه هرمز، رها کرد. اکنون به نظر میرسد دشمن اصلی اسرائیل، کسی است که بر متحد کلیدی تلآویو نفوذ دارد.»