ماریا وورونتسوا، دختر بزرگ ولادیمیر پوتین، در مرکز پروژه‌ای علمی در روسیه قرار گرفته که هدف آن افزایش طول عمر انسان و مقابله با پیری است؛ طرحی پرهزینه که در کنار وعده‌های بلندپروازانه پزشکی، پرسش‌هایی درباره انگیزه‌های سیاسی کرملین و تناقض میان حفظ جان انسان‌ها و ادامه جنگ اوکراین برانگیخته است.
روزنامه‌های «تایمز» بریتانیا و «لوموند» فرانسه نیز در گزارش‌هایی نوشتند، وورونتسوا، متخصص غدد و رئیس مؤسسه پژوهش و آموزش پزشکی دانشگاه دولتی مسکو، بر برنامه‌های دولتی مقابله با پیری نظارت دارد؛ برنامه‌هایی که از بهبود سلامت عمومی تا استفاده از فناوری‌های پیشرفته برای افزایش طول عمر را دربرمی‌گیرند.
این طرح دو مرحله دارد: نخست، افزایش میانگین طول عمر به ۸۵ تا ۹۰ سال از طریق تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و مراقبت‌های پزشکی منظم؛ و سپس تلاش برای عبور از محدودیت‌های طبیعی عمر با کمک ژن‌درمانی، پیوند اعضا و فناوری‌های نوین پزشکی.
با این حال، وورونتسوا اذعان کرده است که نتایج فعلی محدود است و دستیابی به پیشرفت‌های واقعی ممکن است ۱۰ تا ۲۰ سال زمان ببرد. برخی دانشمندان نیز حداکثر طول عمر انسان را حدود ۱۲۵ سال می‌دانند؛ موضوعی که نشان می‌دهد رؤیای جاودانگی همچنان از واقعیت علمی فاصله دارد.
کرملین در سال ۲۰۲۴ از اختصاص ۲۶ میلیارد دلار به طرح ملی فناوری‌های سلامت خبر داد؛ سرمایه‌گذاری‌ای که بخشی از آن به توسعه فناوری‌های پزشکی و زیستی مربوط می‌شود.
اما آنچه این پروژه را بحث‌برانگیزتر کرده، موقعیت پوتین است. رئیس‌جمهور ۷۴ ساله روسیه بر اساس قانون اساسی می‌تواند تا سال ۲۰۳۶ در قدرت بماند. هرچند شواهدی وجود ندارد که نشان دهد این برنامه مشخصاً برای تضمین بقای سیاسی یا شخصی او طراحی شده، علاقه پوتین به افزایش طول عمر، توجه رسانه‌ها را به پیوند میان علم، قدرت و نگرانی از گذر زمان جلب کرده است.
در همین حال، لوموند به تناقضی آشکار اشاره می‌کند: روسیه در حالی منابع گسترده‌ای را صرف پژوهش برای طولانی‌تر کردن زندگی می‌کند که جنگ اوکراین همچنان قربانی می‌گیرد. پرسش اینجاست که اگر علم روزی بتواند عمر انسان را افزایش دهد، چه کسانی از این دستاورد بهره‌مند خواهند شد؟
