جنگ ایران و تغییر آرایش نظامی آمریکا در اروپا

به نوشته بلومبرگ، استقبال واشنگتن از افزایش بودجه دفاعی کشورهای عضو ناتو یکی از عوامل این تصمیم است؛ اقدامی که می‌تواند بخشی از بار مالی تأمین امنیت متحدان اروپایی را از دوش آمریکا بردارد.

با این حال، عامل مهم‌تر به نیاز عملیاتی پنتاگون بازمی‌گردد. نیروهای مستقر در اروپا اکنون برای حفظ نفوذ آمریکا در خاورمیانه اهمیت بیشتری یافته‌اند؛ منطقه‌ای که با وجود ادامه جنگ علیه ایران، مذاکرات صلح همچنان با بن‌بست روبه‌روست و تردد دریایی در تنگه راهبردی هرمز نیز مختل شده است.

ادامه حضور بخش عمده نیروهای آمریکایی در اروپا هم‌زمان با تلاش کشورهای این قاره برای تقویت موضع خود در مذاکرات با مسکو صورت می‌گیرد. اروپایی‌ها به دنبال پایان جنگ اوکراین بدون چشم‌پوشی از منافع امنیتی خود هستند و در عین حال، از گسترش شیوه‌های جنگ ترکیبی روسیه نگرانی دارند.

نخستین دور مذاکرات سه‌جانبه از فوریه تاکنون، به پیشرفت تعیین‌کننده‌ای برای پایان دادن به خونین‌ترین جنگ اروپا از زمان جنگ جهانی دوم منجر نشد؛ هرچند طرف‌ها بر ضرورت مشارکت اروپایی‌ها در دورهای بعدی مذاکرات توافق کردند.

پیش‌تر کشورهای اروپایی نگران بودند آمریکا تا ۲۵ هزار نظامی خود را از این قاره خارج کند، اما اکنون به گفته یکی از منابع آگاه، احتمالاً این کاهش از پنج هزار نفر فراتر نخواهد رفت.

با این حال، تصمیم نهایی با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، است؛ کسی که بارها متحدان اروپایی را به دلیل حمایت نکردن از واشنگتن و رژیم صهیونیستی در جنگ علیه ایران مورد انتقاد قرار داده است.

اهمیت راهبردی پایگاه‌های آمریکا در اروپا

حدود ۸۰ هزار نظامی آمریکایی در پایگاه‌های این کشور در اروپا مستقر هستند که نزدیک به نیمی از آنها در آلمان حضور دارند. این کشور از سال ۱۹۴۵ تاکنون به یکی از مهم‌ترین مراکز لجستیکی و عملیاتی ارتش آمریکا تبدیل شده است.

پایگاه هوایی رامشتاین در آلمان، یکی از اصلی‌ترین مراکز انتقال هوایی تجهیزات و تدارکات نظامی آمریکا به خاورمیانه و آفریقاست. همچنین شهر لاندشتول میزبان بزرگ‌ترین بیمارستان نظامی آمریکا در خارج از این کشور است که وظیفه درمان نظامیان زخمی در عملیات‌های خارجی را بر عهده دارد.

مراکز فرماندهی آمریکا در اشتوتگارت و ویسبادن، از جمله فرماندهی آفریقا، و مرکز نظامی گرافنوهر در ایالت بایرن، بزرگ‌ترین مرکز آموزشی ارتش آمریکا در اروپا، دیگر بخش‌های مهم زیرساخت نظامی واشنگتن در این قاره هستند.

پیش‌تر و هم‌زمان با عملیات نظامی آمریکا علیه ایران، موضوع خروج بخشی از نیروهای آمریکایی از اروپا مطرح شده بود. این طرح پس از آن قوت گرفت که دولت ترامپ کشورهای اتحادیه اروپا را به دلیل مشارکت نکردن در این عملیات به کوتاهی متهم کرد.

روزنامه وال‌استریت ژورنال نیز از بررسی خروج بخشی از نیروهای آمریکایی از کشورهای مهمی مانند فرانسه، اسپانیا و انگلیس خبر داده بود.

ترامپ همچنین با تکیه بر شعار «اول آمریکا»، کاهش هزینه‌های نظامی واشنگتن برای تأمین امنیت متحدان ناتو را دنبال کرده و در مقابل، کشورهای عضو را برای افزایش بودجه دفاعی به دست‌کم سه درصد تولید ناخالص داخلی تحت فشار قرار داده است. این رویکرد اختلافات در داخل ائتلاف را تشدید کرده و تردیدها درباره آینده همکاری‌های دفاعی دو سوی اقیانوس اطلس را افزایش داده است.

انتخابات میان‌دوره‌ای؛ مانع کاهش نیروها

کنگره آمریکا سال گذشته قانونی تصویب کرد که اختیارات وزارت جنگ برای کاهش نیروهای مستقر در اروپا را محدود می‌کند. بر اساس این قانون، پنتاگون نمی‌تواند بدون مشورت با متحدان و ارزیابی پیامدهای امنیتی، شمار نیروهای آمریکایی در اروپا را به کمتر از ۷۶ هزار نفر کاهش دهد، پایگاه‌های خود را تعطیل کند یا تجهیزات عمده نظامی را از این قاره خارج سازد.

بازنگری کنونی شامل ارزیابی امنیتی آلکسیوس گرینکویچ، فرمانده عالی نیروهای ناتو و رئیس فرماندهی اروپایی ارتش آمریکا، و همچنین دیدگاه‌های تفصیلی متحدان این ائتلاف است؛ مواردی که دولت ترامپ می‌تواند برای اثبات پایبندی خود به الزامات قانونی به آنها استناد کند.

با این حال، پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر و احتمال در دست گرفتن کنترل کنگره و اختیارات مربوط به هزینه‌های دولتی، می‌تواند مانع اجرای برنامه ترامپ برای کاهش گسترده نیروهای آمریکایی در اروپا شود.