تاملی بر اظهارات جالب وزیر دولت اصلاحات؛
موسوی لاری: اصلاح طلبان ۶۵ درصد رای دارند!
حجت الاسلام سید عبدالواحد موسوی لاری وزیر کشور دولت اصلاحات و عضو شورای مرکزی مجمع روحانیون مبارز اخیراً در گفتگویی با تاکید بر اینکه اصلاح طلبان در بهترین شرایط هستند مدعی مقبولیت ۶۵ درصدی جناح اصلاح طلب در میان مردم شد.
به گزارش افکارنیوز، آقای موسوی لاری در ابتدای مصاحبه با روزنامه اصلاح طلب اعتماد و در پاسخ به سئوالی در مورد تعریف خود از اصلاح طلبی می گوید: " باید توجه داشته باشید که همه این مسائل زیر چتر جمهوری اسلامی و مبتنی بر اصول قانون اساسی است. شاید سادهتر آن باشد که بگوییم اصلاحطلب کسی است که در چارچوب نظام با رعایت اصول قانون اساسی خواستار بهبود شرایط اداره کشور هست. اجرای اصول قانون اساسی با تمام ویژگیهای آن خواسته این جریان است… اصلاحطلب خواستار اجرای کامل و جامع اصول قانون اساسی است به ویژه اصولی که مرتبط با حقوق اساسی ملت است ".
وی در چند بخش دیگر این گفتگو نیز بر پایبندی به قانون در میان اصلاح طلبان تاکید می کند، از جمله در پاسخ به سئوال دیگری می گوید: " اصلاحات یک جبهه است در این جبهه احزاب مختلف حضور دارند که قدر مشترک این گروهها قانون اساسی است و تفاوت در سلیقه است که هر گروه بنا بر سلیقهاش روندی را در پیش گیرد اما در اصل جهتگیری و اجرای قانون اساسی و بازگرداندن قطار از ریل خارج شده اجرایی کشور روی ریل قانون اساسی با هم اشتراک دارند ".
البته وزیر کشور دولت اصلاحات هیچ اشاره ای و پاسخی به قانون شکنی های دوستانش از جمله در مجمع روحانیون مبارز و اکثر احزاب اصلاح طلب در انتخابات دهم ریاست جمهوری و حوادثسال ۸۸ نمی دهد. آقای لاری نگفته که اگر اصلاح طلبان مورد نظر ایشان پایبند به قانون اساسی هستند پس چرا در سال ۸۸ بدون مجوز و با دعوت بیگانگان اردوکشی خیابانی کرده و به اموال عمومی و جان شهروندان آسیب وارد کردند؟
آیا فراخوان غیرقانونی راهپیمایی های موسوی و کروبی با حمایت مجمع روحانیون و دیگر احزاب افراطی اصلاح طلب بر مبنای قانون بود؟ آیا قتل تعدادی از شهروندان بیگنان از بسیجیان گرفته تا رهگذران عادی در خرداد سال ۸۸ بر مبنای قانون بود؟ آیا عدم تمکین به نتیجه انتخابات و عدم پذیرش رای رییس جمهور منتخب و فریاد دروغ بزرگ تقلب به معنای " اجرای کامل و جامع اصول قانون اساسی به ویژه اصول مرتبط با حقوق اساسی ملت " بوده است؟ آیا اصلاح طلبان با زیر سئوال بردن رای ۲۴ میلیونی ملت به رییس جمهور منتخب قصد " بازگرداندن قطار از ریل خارج شده اجرایی کشور روی ریل قانون اساسی " را داشته اند؟
ایستادگی مقابل حکم صریح ولی فقیه در نماز جمعه ۲۹ خرداد مبنی بر «التزام به قانون و پیگیری خواسته ها از مسیر قانونی» بر مبنای کدام اصل قانون از سوی اصلاح طلبان دنبال شد؟
آقای لاری در بخش دیگری از این گفتگو می گوید: " اگر اختلافات ما با هیاتهای نظارت احزاب مقابل را ببینید، عمدتا ما آن جایی بودیم که مردم بودند و به حق مردم برای اداره کشور پافشاری میکردیم ". وی البته توضیح نداده که اگر " عمدتا حق را به مردم داده " چرا در فردای انتخابات ۸۸ حق را به مردم نداده و به رای و نظر مردم احترام نگذاشتند و چرا در آنجا حق را به اقلیت شکست خورده داد. چرا در تقابل ملت ایران با ائتلاف فتنه گران و بیگانگان و سلطنت طلبان و منافقین و ریگی و امریکا و انگلیس و… جانب مردم را نگرفتید و برحق مردم پافشاری نکردید؟
وزیر دولت اصلاحات با دفاع از عملکرد دولت متبوع خود در عرصه سیاست خارجی اظهار می دارد: " ما با اصل تنشزدایی در جهان توانستیم نگاههای کینهتوزانهیی که در آن زمان علیه ایران وجود داشت را تبدیل به نگاههایی کنیم که لااقل کینه از آن نمیبارید… در حالی که مواضع اصولی استکبارستیزی جمهوری اسلامی هیچ گاه از آن تنازلی صورت نگرفت مقابله با استکبار و بدخواهان نظام به صورت قاطع دنبال میشد ". گرچه نمی توان منکر تلاش های دولت آقای خاتمی برای آنچه - تنش زدایی - می نامند، شد اما در حصول نتیجه این سیاست تردید جدی وجود دارد چه که این دولت برای جلب حمایت غرب تا آنجا پیش رفت که
فعالیت های هسته ای کشور - به عنوان نماد غرور ملی ایرانیان - جملگی تعطیل شد و حتی بزرگان این دولت در دستگاه دیپلماسی در نامه ای حقارت بار به ایالات متحده امریکا رسما اعلام کردند که از همه اصول انقلابی خود دست برداشته اند اما نتیجه این سیاست تنها این شد که رییس جمهور ایالات متحده آمریکا، ایران را محور شرارت بخواند و وزیر خارجه انگلیس در پاسخ به درخواست مقام ایرانی برای فعالیت تنها چهار دستگاه سانتریفیوژ، " نه " بگوید.
اما نکته جالب مصاحبه آقای لاری شاید آنجا باشد که وی در پاسخ به سئوالی در مورد جایگاه فعلی اصلاح طلبان تاکید می کند: " اگر جایگاه اصلاحطلبان را در حوزه افکار عمومی در نظر بگیریم به نظر من امروز شرایط اصلاحطلبان بهترین شرایط است یعنی امروز اصلاحطلبان در میان افکار عمومی بهترین جایگاه را دارند… امروزه در افکار عمومی جایگاه اصلاحطلبان بهترین جایگاه است ". آقای لاری همچنین مدعی می شود: " ما در حال حاضر دو اردوگاه داریم، اردوگاه اصلاحطلبان و اردوگاه اصولگرایان. در افکار عمومی اگر بخواهیم این دو را در نظر بگیریم ۶۵ درصد اصلاحطلبان جایگاه دارند، ۳۵ درصد
سایرین که اصولگرایان بخشی از این ۳۵ درصد هستند ".
با خواندن این سخنان توهم موسوی در سال ۸۸ و پیروز خواندن خود قبل از شمارش آراء و حتی اتمام رای گیری قابل فهم است. وقتی وزیر کشور دولت اصلاحات و عضو فعال ستاد موسوی خود را در جایگاه مردم قرار می دهد و مدعی می شود که اصلاح طلبان در بهترین شرایط و حائز ۶۵ درصد رای مردم هستند طبیعی است که موسوی تازه وارد به خود اجازه دهد که پیش از اتمام رای گیری اعلام کند " برنده قطعی با نسبت آرای بسیار زیاد اینجانب هستم ". آقای لاری هیچ سندی مبنی بر جایگاه ۶۵ درصدی طیف همفکر خود ارائه نمی دهد و ترجیح می دهد که فراموش کند که تقریبا در همه انتخابات هایی که از سال ۸۱ در کشور برگزار
شده(انتخابات دوم و سوم شوراها، نهم و دهم ریاست جمهوری، مجالس هفتم و هشتم و نهم و…) اصولگرایان با قاطعیت پیروز شده اند هر چند که مسئول مستقیم و مجری شماری از این انتخابات ها شخص ایشان بوده است. امروز موقعیت جناح اصلاح طلب آنقدر متزلزل است که بسیاری از اعضای سابق این گروه از ترس تنفر عمومی جرات بیان نزدیکی به این جناح را ندارند. احتمالا بر مبنای همین گونه قضاوت های سطحی و بی مبنا بوده که دوستان اصلاح طلب به خود اجازه دادند در مقابل مردم و نظام اسلامی بایستند و قواعد دموکراسی و مردم سالاری را زیر پا بگذارند.
عضو مجمع روحانیون در بخش دیگری از این گفتگو اعلام می کند: " ما به عنوان جریانهای درون نظام مرزمان با گروههای برانداز و آنان که اصل موجودیت جمهوری اسلامی را هدف قرار دادند باید مشخص میشد ". اینکه عضو شاخص مجمع روحانیون خود را درون نظام قلمداد می کند نکته ای جدید و جالب است اما او و همفکرانش باید پاسخ دهند که اگر خود را درون نظام قلمداد می کنند آیا نباید به قواعد و قوانین نظام احترام بگذارند؟ آیا نباید به جمهوریت و اسلامیت نظام پایبند باشند؟ آنجا که مردم از میان چهار نامزد انتخابات یکی را به عنوان منتخب انتخاب کردند چرا ایشان به جمهوریت نظام پایبند نبودند و چرا
در مقابل اراده اکثریت ایستادند؟ چرا آن زمان بستر را برای براندازان فراهم کردند و در ادامه حساب خود را از جریان های معاند جدا نکردند و حتی حاضر نشدند روزه خواران حرمت شکن روز قدس ۸۸، اهانت کنندگان به تمثال معمار کبیر انقلاب اسلامی و اراذل و اوباش عاشورای ۸۸ را محکوم کنند؟
چه که حتی آنان را " مردان خداجو " نام نهادند و برخی آقازاده هایشان را برای دلگرمی به میانشان فرستادند. اکنون تقریبا همه اعضا و سران جناح اصلاح طلب متهمند که - بر خلاف ادعای آقای لاری - مرزشان را از گروه های برانداز و معاند جدا نکرده اند و حتی در بسیاری موارد با آنها هم پیمان شده اند. هنوز زمان زیادی از فتنه ۸۸ نگذشته است آن روزهایی که بیانیه های موسوی لحظه ای پس از صدور سر از رسانه های بی شمار بیگانه از رسانه دولتی انگلیس و آمریکا و اسراییل گرفته تا رسانه آل سعود و سایت ها و تلویزیون های ضدانقلاب و سلطنت طلب و منافقین در می آورد همان روزهایی که مسعود رجوی و ربع پهلوی با
موسوی به تقاطع مشترک رسیدند و عبدالمالک ریگی با او ابراز همدردی کرد. چرا آن روزها یادتان نبود که مرزتان را از براندازان جدا کنید؟
آقای لاری و دوستان اصلاح طلب باید بدانند که مردم سالاری و دموکراسی به این معنا نیست که همیشه کاندیدای مورد نظر آنان از صندوق رای بیرون بیاید یا همیشه سند رای ۶۵ درصد مردم! به نام ایشان زده شود بلکه در جمهوری اسلامی مردم سالاری به معنای برتری اراده و عزم و رای اکثریت بر اقلیت است.