تبلیغات
کد خبر: ۱۶۸۲۶

ایران به ریاست ۱۳۰ کشور جهان برگزیده شد

افکار: ریاست گروه ۷۷ در وین از سفیر الجزایر به علی اصغر سلطانیه سفیر و نماینده کشورمان در آژانس وگذار شد.



به گزارش افکار به نقل از ایسنا - ریاست گروه ۷۷ در وین از سفیر الجزایر به علی اصغر سلطانیه نماینده کشورمان در آژانس طی مراسمی چهارشنبه ۶ بهمن ۱۳۸۹ با حضور روسای سازمانهای بین المللی مستقر در وین و نیز سفرا و نمایندگان کشورهای عضو گروه ۷۷ واگذار شد.

بدین ترتیب به مدت یکسال سفیر کشورمان در وین ریاست گروه ۷۷ را که بیش از ۱۳۰ کشور عضو آن بوده و در زمینه مباحثسازمانهای بین المللی مستقر در دفتر سازمان ملل در وین شامل آژانس بین المللی انرژی اتمی، سازمان معاهده منع جامع آزمایشات هسته ای، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد(یونیدو)، دفتر مواد مخدر و جرم سازمان ملل و کمیته استفاده صلح آمیز از فضای ماورای جو اتخاذ مواضع می نمایند‍، بر عهده خواهد داشت. گفتنی است از زمان تاسیس گروه ۷۷ برای اولین بار است که جمهوری اسلامی ایران ریاست این گروه را در وین احراز نموده است.

ریاست گروه۷۷، عالی ترین ارگان سیاسی در ساختار سازمانی گروه ۷۷ محسوب می شود و انتخاب آن بر اساس اصل گردشی بین منطقه افریقا‍، آسیا، امریکای لاتین انجام می گیرد. دوره ریاست یک ساله بوده و رئیس گروه فردی است که به عنوان سخنگوی گروه عمل کرده و اقدام گروه را هر شعبه هماهنگ می کند.

گروه ۷۷ در ژوئن سال ۱۹۶۴ با امضاء «بیانیه مشترک هفتاد و هفت کشور» ‌ از سوی هفتاد و هفت کشور در حال توسعه که در خاتمه اولین نشست کنفرانس تجارت و توسعه ملل متحد(آنکتاد) در ژنو صادر شد، به تاسیس رسید. با برگزاری اولین نشست وزرای گروه ۷۷ در الجزایر اساسنامه آن موسوم به منشور الجزایر تصویب شد و به تدریج این نهاد دائمی توسعه یافته و به ایجاد شعبه های گروه ۷۷ با دفاتر ارتباطی در ژنو(آنکتاد)، نایروبی(یونپ)، پاریس(یونسکو)، رم(فائو و ایفاد‍)، ‌ وین(یونیدو) و گروه ۲۴ در واشنگتن(صندوق بین المللی پول و بانک جهانی) منجر شد. اگر چه اعضای گروه ۷۷ به ۱۳۰ کشور افزایش یافته است با این حال نام اولیه به دلیل اهمیت تاریخی آن حفظ شده است.

اهداف مورد نظر در این گروه این است که گروه ۷۷ بزرگترین سازمان بین دولتی کشورهای در حال توسعه در سازمان ملل است که ابزاری را برای کشورهای جنوب فراهم می آورد تا منافع اقتصادی جمعی خود را ارتقاء بخشیده، ظرفیت مذاکراتی مشترک را درهمه مسائل مهم اقتصادی بین المللی در چارچوب سیستم ملل متحد افزایش داده و همکاری جنوب - جنوب جهت توسعه را تقویت نموده و رونق بخشد.

همچنین ساختار این گروه این گونه است که عملیات و الگوی کار گروه ۷۷ در شعبات مختلف از یک شکل مشترک حداقلی هم چون مشابهت در عضویت، و تصمیم سازی و روشهای عملیاتی مشخص برخوردار است. اجلاس سران جنوب، عالیترین ارگان تصمیم ساز گروه ۷۷ می باشد و در هر ۵ سال یکبار تشکیل می شود. اولین نشست سران جنوب در هاوانا(کوبا) در سال ۲۰۰۰ و دومین آن در دوحه پایتخت قطر در سال ۲۰۰۵ برگزار شده و قرار بود که سومین نشست سران جنوب در سال ۲۰۱۰ در افریقا برگزار شود که محقق نشد.

نشست سالانه وزرای امورخارجه گروه ۷۷ در آغاز اجلاس منظم مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار می شود. همچنین به طور دوره ای نشستهای وزرای بخشهای مربوطه در آماده سازی برای جلسات آنکتاد و کنفرانسهای عمومی یونیدو و یونسکو تشکیل می شود. هم چنین چنانچه نیاز باشد نشستهای ویژه در سطح وزرا همچون مناسبت بیست و پنجمین سالگرد تاسیس گروه در کاراکاس در سال ۱۹۸۹و سی امین سالگرد در نیویورک در سال ۱۹۹۴و چهلمین سالگرد در سائو پولو در برزیل برگزار می شود. علاوه براین وزرای بخش های مربوطه کشورهای گروه ۷۷ از سال ۱۹۹۵ به منظور همکاریهای جنوب - جنوب جلساتی را برگزار کرده اند که به طور نمونه می توان به نشست در زمینه انرژی در جاکارتا در سال ۱۹۹۵، نشست در خصوص غذا و کشاورزری در جورج تاون در سال ۱۹۹۶، نشست درباره سرمایه گذاری و مالی در سن خوزه در سال ۱۹۹۷، نشست در زمینه علوم و فنآوری در دبی در سال ۲۰۰۲، نشست عالی رتبه در خصوص همکاری جنوب - جنوب در مراکش در سال ۲۰۰۳ اشاره کرد.

علاوه بر نشستهای بخشی، کمیته پیگیری و هماهنگی در زمینه همکاری اقتصادی میان کشورهای در حال توسعه که یک نهاد مرکب از مقامات عالی رتبه است که هر دو سال یکبار تشکیل جلسه می دهد و وضعیت اجرای برنامه عمل کاراکاس که در سال ۱۹۸۱ توسط گروه ۷۷ تصویب شد و پیشرفت هایی را که از اجرای نتایج نشستهای سران در زمینه همکاری جنوب - جنوب حاصل می شود را مورد بررسی قرار می دهند. تاکنون این کمیته ۱۲ نشست داشته و گفتنی است که دهمین نشست کمیته در اوت سال ۲۰۰۱ در تهران برگزار شد.

افزون بر قطعنامه ها و تصمیماتی که گروه ۷۷ در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، دیگر کمیته های آن و نیز ارگانها و آژانسهای تخصصی سازمان ملل مبتکر آن است این گروه نسبت به صدور بیانیه های مشترک و تدوین برنامه های عمل و موافقتنامه در خصوص مسائل مربوط به توسعه اقدام می کند. چین به عنوان ناظر در نشستهای گروه ۷۷ شرکت می کند و با توجه به نزدیکی مواضع این کشور با مواضع گروه ۷۷، معمولا بیانیه های این گروه با عنوان بیانیه های ”گروه ۷۷ و چین ” صادر می شود.

انتهای پیام

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات