کشتارشهروندان آمریکایی، ادای دین سیاسیون
خشونت در آمریکا تمامی ندارد و هر روز شاهد کشته شدن شهروندان آمریکایی با سلاح گرم هستیم که این کشتار ادای دین سیاسیون به شرکتهای تسلیحاتی این کشور است.
به گزراش افکارنیوزبه نقل از تسنیم، شب گذشته بار دیگر جامعه آمریکا خبر شوکه کنندهای شنید. این خبر تیر اندازی در مدرسه ای در ایالت کانکتیکات بود که طی آن ۲۷ نفر از جمله ۱۸ کودک کشته شدند.
مقدمه
بدون شک امنیت در جامعه امروز از حقوق اولیه انسان ها بشمار می رود. امنیت و ضرورت وجود آن سبب شد تا حتی کشورهای قدرتمند پس از جنگ جهانی دوم شورایی را در سازمان ملل متحد تازه تاسیس ایجاد کننده که این واژه یعنی " امنیت " در آن نمود بسیار داشته و دارد.
اما به نظر می رسد این واژه امروز در برخی جوامع دچار فرسودگی شده است. جامعه سرمایه داری امروزی در غرب امنیت را در مقوله سود و " فایده گرایی " تعریف می کند و همین مسئله مشکلاتی را برای این جوامع ببار آورده است.
خبر امروز یعنی حادثه تیراندازی در یک مدرسه ابتدایی در کانکتیکات بار دیگر نشان داده که مقوله مهم امنیت در ینگه دنیا با چه چالش ها و موانعی روبروست. اکنون با شنیدن این خبر این پرسش ها به ذهن متبادر می شود که؛
- آیا آمریکا با تعریف امنیت، یک کشور امن تلقی می شود؟
- چالش های تامین امنیت در آمریکا چیست؟
- چرا سیاستمداران آمریکای در برابر این ناامنی ها سکوت اختیار می کنند؟
- آیا امیدی به مبارزه فعالان برای به نتیجه رسیدن و ممنوعیت کاربرد اسلحه رد آمریکا وجود دارد؟
بدون شک مهمترین تعریفی که می توان برای امنیت بر شمرد " دور بودن از تهدید و خطر " است. با این وجود و با این تفسیر کشورهایی که در آنها تهدیدات و خطرات احتمالی از سوی بر هم زنندگان امنیت بیشتر از حد معمول باشد نمی توانند در مقوله اماکن امن طبقه بندی شود. لذا ایالات متحده با این تعبیر کشوری امنیت تلقی نمی شود.
به نظر می رسد امروزه بر جسته شدن تهدیدات خارجی از سوی سیاستمداران ایالات متحده برای مردم این کشور یک معضل است. در زمان انتخابات محافل سیاسی و حزبی در این کشور با برحسته کردن به اصطلاح تهدیدات بیرونی برای آمریکا تلاش می کنند تا افکار عمومی در داخل را کاملاً به جهتی دیگر سوق دهند. این مسئله امروز در این کشور تبدیل به یک تبحر سیاسی شده است. تقریبا تمامی سیاسیون در زمان انتخابات از سال های دور تهدیدات دشمن بیرونی از جلمه شوروی کمونیست، اسلام گرایی، افراط گرایی، تهدیدات هسته ای، و دیگر کشورهای متخاصم را تهدیدی بزرگ برای مردم این کشور عنوان کرده اند اما هرگز از خطرات
داخلی که شهروندان عادی کشور را تهدید می کند سخنی به میان نمی آورند.
سیاستمدارن آمریکایی همیشه در برابر این پرسش فعالان که شما پس از انتخابات برای ممانعت از فروش اسلحه به افراد و حمل اسلحه چه اقدامی خواهید کرد مهر سکوت بر لب می زنند. آنچه که باعثاین سکوت در برابر کشتار دوره ای و در واقع به بیان بهتر " رندومی " Randomly مردم این کشور می شود دینی است که سیاستمداران آمریکای در برابر شرکت ها و غول های سازنده تسلیحات دارند. در باره ماهیت این دین بحثهای زیادی است ولی به چند نکته مهم در این باره می توان عنوان کرد:
۱ - کمک های مالی شرکت های تسلیحاتی به سیاستمداران
یکی از مهمترین مسائل در بحثسکوت سیاستمداران در برابر فروش تسلیحات به شهروندان آمریکایی سودی است که از این حیثبه جیب این شرکت ها می رود. در آمدی که از این کانال به جیب صاحبان این شرکت ها می رود بخشی از آن در یک فرایند چرخش به جیب سیاسیون هم سرازیر می شود. شرکت های تسلیحاتی یکی از تامین کننده های اصلی کمک های مالی کاندیداهای ریاست جمهوری و نامزدهای انتخاباتی برای کنگره آمریکا هستند. آنها به صورت مستقیم و غیر مستقیم کمک هایی را به حوزه های رای گیری سیاستمداران می کنند و در قبال آن خواستار تعهد این سیاستمدارن به خواسته هایشان هستند.
۲ - پول(کمک های) نرم
یکی از شیوه های مشارکت و تاثیر گذاری شرکت های تسلیحاتی در روند سیاسی کشور کمک های مالی به نامزدهای انتخاباتی است. آنها به علت غیر قانونی بودن کمک های مستقیم و محدودیتهایی که در این باره از سوی قوانین فدرال وجود دارد این کمک ها را کانالیزه می کنند و در قالب کمک های نرم به سازمان ها و کنوانسیون های حزبی آن را انجام می دهند.
شرکت مارتین لاکهید در این باره می گوید: یکی از راههای که ما کمک می کنیم عضویتمان در انجمن فرمانداران حزب دموکرات و یا انجمن فرمانداران حزب جمهوری خواه است. ما به این طریق تقریبا در نیمی از ایالت های آمریکا صاحب نفوذ و قدرت هستیم بدون اینکه قوانین ایالتی را درباره کمک مستقیم به نامزدها نقض کرده باشیم.
لذا کمک شرکت های آمریکایی به سیاستمداران در مبارزات انتخاباتی امروز به معضلی برای شهروندان این کشور تبدیل شده است.
۳ - تعهد سرمایه داران آمریکایی برای کمک به ماشین جنگی آمریکا
یکی دیگر از دلایل سکوت سیاستمداران آمریکا در برابر بی قانونی های شرکت های آمریکایی تعهدی است که این سرمایه داران و شرکت ها به ماشین جنگی آمریکا یعنی پنتاگون دارند. کمک این شرکتها و سرمایه داران به پیشبرد تحقیقات نظامی و تولید انواع مختلف جنگ افزارها در واقع نتیجه یک توافق نا نوشته بین جناح سیاسی و سرمایه داران است. سیاستمداران و محافل فکری و تئوریسین های این کشور متعهد هستند تا سرمایه های هنگفتی را در حوزه تسلیحات وارد کنند و یکی از انگیزه هایی که می توانند در این باره به آنها بدهند جنگ افروزی در بیرون مرزهای این کشور است. زمانی که بازارهای تسلیحاتی کاملا با
رکود روبرو می شود این برعهده محافل سیاسی و کنگره آمریکاست تا بستری مناسب برای فروش این تسلیحات فراهم آورد.
این توافق نانوشته در واقع دست سیاستمدارن آمریکای را در مخالفت با فروش اسلحه به افراد حقیقی در داخل کشور می بندد و این باعثشده تا دست این شرکت ها بازار داخلی را هم در دست بگیرند.
تلاش برای ایجاد زمینه های روانی تهدید
جامعه آمریکا جامعه ای است که هر از چند گاه نیاز به یک " شوک تهدید " دارد. با این شیوه زمانی که دست های پشت پرده چنین احساس کنند که این کشور مدتهاست بطور ملموس با پدیده تهدید بیگانه شده در تلاش بر می آیند تا این تهدیدات را عینیت ببخشند. اندازه و مقیاس این تجسم تهدید بسته به نوع و زمینه های آن دارد. زمانی این تهدید با حملات یازده سپتامبر تجسم پیدا می کند و زمانی هم با کشتن دانش آموزان یک مدرسه و یا قتل عام افرادی که در یک کلوب تجمع کرده اند به آن عینیت می بخشد.
این شیوه در دو بعد به محافل قدرت در آمریکا کمک می کند. هم اینکه آنها می توانند رضایت صاحبان صنایع تسلیحاتی را جلب کنند دوم اینکه آنها می توانند با تجسم بخشیدن به مقوله تهدید، افکار عمومی را به تبلیغات خود در باره تهدیدات بیرونی حساس تر کرده و این زمینه را در شهروندان برای پذیرش تهدیدات فرضی بیرونی و در نتیجه جنگ افروزی آماده تر و مستعدتر می سازد.
نگاهی به گاهشمار تیر اندازی ها در داخل آمریکا و شرایط زمانی آن(دو دهه ای که آمریکا درگیری بیشترین جنگ بوده است) نشان می دهد که تجسم تهدید در دکترین آمریکایی جایگاهی بسیار ویژه دارد و اطلاق تئوری توطئه به این تفکر چیزی نیست جز ناآگاهی به ماهیت رویکرد سرمایه درای غربی.
گاهشمار تیر اندازی ها
- در آوریل سال ۱۹۹۹ در شهر لیتلتون ایالت کلرادو، دو پسر بچه با شلیک گلوله ۱۲ نفر از همکلاسی ها به همراه معلم خود را، در دبیرستان کلمباین کشته و خود نیز خودکشی کردند.
- در جولای ۱۹۹۹ یکی از دلالان بازار بورس در جریان یک ماجرای تیراندازی در آتلانتای جورجیا، ۱۲ نفر از جمله همسر و دو فرزندش را به ضرب گلوله کشت و سپس خودکشی کرد.
- در سپتامبر ۱۹۹۹ یک فرد مسلح به گروهی از کسانی که در فورت وورثتگزاس مشغول انجام فرایض دینی بودند تیراندازی کرد که در نتیجه آن ۶ نفر کشته شدند و خود وی نیز خودکشی کرد.
- در اکتبر سال ۲۰۰۲ بر اثر یک رشته حملات تک تیراندازی که برخی از آنها از داخل یک خودرو در واشنگتن دی سی صورت گرفت، ۱۰ نفر کشته شدند.
- در اوت سال ۲۰۰۳ یک کارگر اخراجی در شیکاگو با سلاحی نیمه خودکار تیراندازی کرد و ۶ نفر از همکاران خود را کشت. ضارب سابقه دار بوده و بارها به اتهام حمل غیر قانونی سلاح بازداشت شده بود.
- در نوامبر سال ۲۰۰۴ یک شکارچی پس از یک منازعه با همکاران خود در منطقه برچ وود در واشنگتن شروع به تیراندازی کرد و ۶ نفر همکارانش را کشت و ۲ نفر را هم مجروح کرد.
- در مارس سال ۲۰۰۵ مردی در جریان برگزاری مراسم مذهبی در کلیسایی در بروکفیلد ویسکانسین ۲۲ گلوله شلیک کرد و هفت نفر را هم کشت.
- در اکتبر سال ۲۰۰۶ یک راننده کامیون مسلح، پنج دانش آموز مدرسه ای را در خوابگاه مدرسه آمیش در نیکل ماینز پنسیلوانیا کشت و ۶ نفر دیگر را بشدت زخمی کرد و سپس خود را هم هدف قرار داد.
- در ماه آوریل ۲۰۰۷ دانشجویی به سوی ۴۷ نفر در کالج فنی ویرجینیا شلیک کرد و ۳۲ نفر را کشت و در نهایت خودکشی کرد. این دانشجو اهل کره بوده و گفته می شود که انگیزه های وی به علت تحقیر نژاد پرستان بوده است. این رویداد خون بار ترین حادثه در ایالات متحده بشمار می رود.
- در یک رویداد تیر اندازی در دسامبر سال ۲۰۰۷ در اوماها - نبراسکا، یک جوان ۲۰ ساله به گروهی از مردم در یک مرکز خرید حمله کرد و ۹ نفر را کشت و ۵ نفر دیگر را هم مجروح کرد.
- در دسامبر سال ۲۰۰۷ نیز یک زن و مرد در آستانه جشن عید کریسمس در کارنیشن واشنگتن با شلیک به سوی ۶ نفر از اعضای خانواده این زن از جمله دو کودک ۳ و ۶ ساله آنها را کشتند.
- در فوریه سال ۲۰۰۸ در فروشگاهی در حومه شهر شیکاگو به سوی ۶ زن تیراندازی شد که در نتیجه آن ۵ نفر تلف شدند. عامل تیراندازی هنوز پیدا نشده است.
- در فوریه سال ۲۰۰۸ مردی در سالن سخنرانی در دانشگاه ایلینویز شمالی به سوی حضار تیراندازی کرد و ۵ نفر را کشته و ۱۶ نفر دیگر را هم مجروح کرد و خود و ی نیز خود کشی کرد.
- یک بیمار روانی یک ماه پس از آزادی از زندان در سپتامبر سال ۲۰۰۸، در الگر - واشنگتن ۸ نفر را به ضرب گلوله کشت و شش نفر را هم مجروح کرد.
- در دسامبر سال ۲۰۰۸ در کاوینا - کالیفرنیا، مردی با لباس بابانوئل به سوی حاظران در یک ضیافت خانوادگی تیراندازی کرد و سپس خانه را به آتش کشید. در این حادثه ۹ نفر کشته شدند و سپس عامل تیراندازی هم خود را کشت.
- در مارس سال ۲۰۰۹ در جریان یک سری تیراندازی در شهرهای ژنوا کانتی و کافی کانتی ایالت آلاباما، یک مرد ۲۸ ساله ۱۰ نفر از جمله مادرش و یک نوزاد را کشت.
- در ماه مارس سال ۲۰۰۹ یک فرد مسلح در کارولینای شمالی، ۸ نفر را در یک خانه سالمندان کشت.
- در جریان یک تیراندازی در مارس سال ۲۰۰۹ در خانه ای در حومه سیلیکون ولی - ایالت کالیفرنیا شش نفر کشته شدند.
- در آوریل سال ۲۰۰۹ در حمله یک فرد مسلح و تیراندازی در یک مرکز شهر نیویورک ۱۳ نفر کشته شدند.
- در نوامبر سال ۲۰۰۹ نزال حسن از پزشکان ارتش آمریکا در پایگاهی نظامی در فورت هود ایالت تگزاس اقدام به تیراندازی کرد و ۱۳ نفر را کشت و ۴۲ نفر را زخمی کرد.
- فوریه سال ۲۰۱۰ یک استاد دانشگاه در دانشکده علوم بیولوژیک دانشکده استاد در جلسه دانشکده علوم زیستی در دانشگاه آلاباما آتش گشود و سه نفر از همکارش را کشت و سه همکار دیگرش را مجروح نمود.
- در ژانویه سال ۲۰۱۱ یک مرد مسلح به یک تجمع در بیرون یک مغازه سوپر مارکت در تاسکن آریزونا شلکی کرد شش نفر از جمله یک دختر بچه ۹ ساله را کشت و ۱۲ نفر را هم مجروح کرد. در این تیراندازی خانم گابریلیه گیفورد از اعضای کنگره به شدت از ناحیه سر آسیب دید.
- در جولای ۲۰۱۲ یک مرد نقابدار ۲۴ ساله وارد یک سینمای شلوغ در آرورا کلرادو می شود و با پرتاب گاز اشک آور آتش گشوده و ۱۲ نفر را کشت و ۵۹ نفر را هم مجروح کرد.
- در اوت ۲۰۱۲ یک مرد مسلح با انگیزه های نژاد پرستانه در یک معبد سیک ها در ویکانسین ۱۲ نفر را کشت و ۵۸ نفر را مجروح کرد. فرد تیرانداز جیمز هلمز بود که از سوی پلیس دستگیر شد.
- و روز جمعه ۱۴ دسامبر ۲۰۱۲ هم کانکتیکات شاهد روز خونین بود و ۲۷ نفر که ۱۸ تن از آنان کودکان بودند به دست یک مردم مسلح دیگر سلاخی شدند.
حال در اینجا این پرسش مطرح است که آیا سریال کشتار بی گناهان از سوی افرادی مسلح ادامه خواهد داشت یا اینکه سردمداران آمریکا خط پایانی بر آن خواهد گذاشت.
آنچه از قرائن و شواهد بر می آید تلاش ها برای توقف چنین اقداماتی از سوی فعالان ادامه دارد اما تا زمانی که پول و قدرت مالی در انتخابات آمریکا حرف آخر را می زند امیدی به تلاش ها برای مقابله با غول های تسلیحاتی و طمع سیاستمداران سیری ناپذیر نیست و باراک اوباما چاره ای جز یک سخنرانی احساسی برای تسکین قلب بازماندگان و گقتن این جمله که "امروز قلب های ما شکست" نخواهد داشت و این کشتار رندومی ادامه خواهد داشت و روزی به سراغ تمامی خانواده های آمریکایی خواهد آمد. خصوصا که رئیس جمهور این کشور هم استفاده از سلاح را سنت آمریکایی میداند.