یک مقام صهیونیستی:
امیدی به مذاکرات ۱ + ۵ با ایران نیست
یک مقام رژیم صهیونیستی می گوید امیدی به مذاکرات ۱ + ۵ با ایران ندارد. آویگدور لیبرمن معتقد است: تحریم ها به تنهایی قادر به مهار ایران نبوده اند
- وزیر خارجه سابق اسرائیل که اکنون موقتاً ریاست کمیته روابط خارجی کنست(پارلمان) را برعهده دارد، در واکنش به مذاکرات قزاقستان گفت: اسرائیل امیدی به این مذاکرات ندارد زیرا می داند هدف حکومت اسلامی از این مذاکرات، تلف کردن وقت است. ایران با سرعت در برنامه هسته ای پیش می رود و جامعه جهانی قادر نیست درک کند که تحریم ها به تنهایی قادر نیست ایران را باز دارد.
شایان ذکر است وندی شرمن معاون وزیرخارجه آمریکا که در مذاکرات قزاقستان شرکت داشت، پس از پایان مذاکرات مستقیماً از آلماتی به تل آویو رفت و ضمن دیدار با شیمون پرز گزارشی از این مذاکرات را به وی ارائه کرد. دولت آمریکا خود را ملزم به ارائه این قبیل گزارش ها می بیند. رئیس رژیم کودک کش اسرائیل در این ملاقات مدعی شده، ایران مایه ننگ جامعه بشری است.
همزمان مؤسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن در گزارشی که به تحلیل مذاکرات قزاقستان اختصاص داشت نوشت: واشنگتن به جای تلاش برای یافتن رویکرد جایگزین، باید تحریم های هدفمند و تهدید نظامی معتبر و نزدیکی به اپوزیسیون رژیم اسلامی را تقویت کند.
مایکل سینگ مدیر مؤسسه واشنگتن در این تحلیل تأکید می کند: راهبرد واشنگتن در قبال ایران بر یک رویکرد دو مسیره مبتنی بوده است هر چند برای مدتی تنها مسیر تحریم ها عملی شده و مسیر مذاکرات دچار رکود بوده است. با این حال فشارهای اقتصادی نشانه هایی از ناآرامی یا شکاف در میان رژیم پدیدار نکرده و از این رو منجر به تغییر راهبردی مطلوب در میان مقامات ایران نیز نشده است.
وی می افزاید: این ناکامی تا حدی ناشی از تک بعدی نگری در سیاست آمریکا بوده است؛ در حالی که تحریم ها تقویت شده اند، سایر اشکال فشار از بین رفته یا مورد استفاده قرار نگرفته اند. به عنوان مثال، واشنگتن تلاش زیادی برای حمایت از مخالفان ایرانی یا پر رنگ ساختن موارد نقض حقوق بشر رژیم انجام نداده است. و در حالی که مقام های آمریکایی همچنان تأکید می کنند که گزینه نظامی همچنان مطرح است، اعتبار این گزینه با خارج شدن یک هواپیمابر از خلیج فارس، تردید آمریکا از مداخله نظامی در سوریه و معرفی یک وزیر دفاع که به مخالفت با فشار نظامی بر ایران معروف است، تضعیف شده است.
«سینگ» خواستار احیای راهبرد ۴ محوری آمریکا شد و نوشت: باید ضمن تشدید تحریم ها و تقویت اعتبار تهدیدهای نظامی، حمایت از اپوزیسیون جمهوری اسلامی و کمک به آنها افزایش یابد و وجهه بین المللی مخالفان را تقویت کند. همچنین باید درها را بر روی مذاکرات مستقیم با ایران باز گذاشت تا حسن نیت خود را ثابت کنیم(!).
توماس پیکرینگ دیپلمات سابق آمریکایی نیز در وبسایت «رادیو سراسری بین المللی» نوشت: «با وجود شکست آمریکا در تغییر رژیم ایران و سرکوب اپوزیسیون از سوی حاکمیت، واشنگتن باید سیاست حمایت از گروه های مخالف را در پیش بگیرد. بحثهای مربوط به سیاست تحدید نفوذ به طور معمول متضمن پذیرش جمهوری اسلامی به عنوان یک قدرت هسته ای حتمی و توسل به سیاست بازدارندگی برای برخورد با یک ایران هسته ای است. پذیرش ایران هسته ای به منزله فاجعه برای آمریکاست. از طرف دیگر، استفاده کوتاه مدت از ابزار نظامی این روشی ممکن و عملی نیست».
به گفته پيكرينگ كه زماني نماينده آمريكا در سازمان ملل بود، تحريم ها به تنهايي كافي و مؤثر نيست.