کد خبر: ۲۰۵۵۲۵

«روز بزرگ مردم» در قزاقستان + تصاویر

در گذشته قزاق‌ها نوروز را «روز بزرگ مردم» عنوان می‌کردند و اعتقاد داشتند که چنانچه مراسم تجلیل از این روز با شهامت بیشتری برگزار شود، سال جدید پرفیض و برکت خواهد بود.

به گزارشافکارنیوز،در سال ۱۹۲۶ حزب کمونیست شوروی نوروز را به عنوان جشن ارتجاعی و بیگانه ممنوع اعلام کرد و تنها پس از ۶۲ سال یعنی در سال ۱۹۸۸ دوباره این جشن به آغوش کشورهای آسیای مرکزی از جمله قزاقستان بازگشت.

در گذشته قزاق‌ها نوروز را «روز بزرگ مردم» عنوان می‌کردند و اعتقاد داشتند که چنانچه مراسم تجلیل از این روز با شهامت بیشتری برگزار شود، سال جدید پرفیض و برکت خواهد بود.

در حال حاضر نوروز یکی از مهمترین اعیاد رسمی قزاقستان به شمار می‌رود.

هرچند قزاق‌ها نوروز را قرن‌ها پیش تجلیل می‌کردند ولی در دوران سلطه شوروی بزرگ داشتن آن ممنوع اعلام شد و در مدت بیش از نیم قرن ممنوعیت، به تدریج از لوح خاطر بخشی از مردم و بخصوص نسل جوان این کشور زدوده شد.

تنها در زمان مدیریت رهبر وقت شوروی «میخائیل گورباچف» بود که در ردیف سایر اقوام قزاق‌ها نیز فرصت پرداختن به بازشناسی هویت فرهنگی خود را پیدا کردند.

با کسب استقلال قزاقستان، نوروز دارای جایگاه برجسته در این کشور شد به طوری که از مهمترین اعیاد رسمی شناخته شده است و امسال حتی پنج روز تمام تعطیلی اعلام شده است.

قزاق‌ها نوروز را به شیوه خاص خود «نئوریز» می‌نامند و بر این باورند که آغاز طبیعی سال همین روز است.

با توجه به اهمیت جشن نوروز برای مردم این کشور است که چنانچه در روزهای نوروز در خانواده هر قزاقی فرزند به دنیا می‌آمد و اگر پسر بود «نئوریزبیک» و یا چنانچه دختر بود نئوریز یا نئوریزگل نام‌گذاری می‌کردند.

حتی در فرهنگ قزاق‌ها ضمن ستایش حسن زن از عبارت «برف نوروزی» استفاده می‌کنند.

در گذشته قزاق‌ها روز نوروز را به عنوان روز بزرگ مردم عنوان می‌کردند و معتقد بودند که هرچه باشکوه‌تر تجلیل شود، سال جدید به همان میزان پربرکت‌تر خواهد شد. بنابراین مردم این کشور به تهیه سفره نوروزی و پوشیدن لباس‌های جدید و قیمتی توجه زیادی داشتند.

براساس صحبت‌های قزاق‌های مسن، گذشتگان آن‌ها باور داشتند که اگر قبل از ورود نوروز اقدام به پاک و باصفا کردن منازل شود و افراد توانمند از نظر مالی به تنگدستان کمک کنند، افراد متخاصم یکدیگر را ببخشند و غیره، نظر لطف الهی نیز در آن سال بیش از گذشته شامل حال مردم خواهد شد.

قزاق‌ها با نیت فیض و برکت و بارندگی‌های سال جدید شب قبل از آمدن نوروز ظرف‌های خود را پر از شیر، ماست، گندم و آب چشمه می‌کردند.

رفتن به قبرستان‌ها و قرائت قرآن بر سر مزار اموات از جمله دیگر سنت‌های نوروزی قزاق‌ها بوده است که هنوز هم ادامه دارد.

در گذشته معمولا صبح روزی که نوروز فرا می‌رسید ۳ نفر که آن‌ها را قزاق‌ها «جارچی» می‌نامند، لباس رنگارنگ بر تن کرده و به کوچه‌‌ها رفته و مردم را به بزمگاه دعوت می‌کردند.

این ۳ نفر با پوشش قهرمان‌های اسطوره‌ای قزاق‌ها با نام‌های «الدر کاسه»، «ژرینشا» و «قراشاش» حاضر می‌شدند و مردم را برای حضور در بزمگاه دعوت می‌کردند.

جشن نوروز در هر منطقه‌ای با دعای محترم‌ترین افراد آغاز می‌شد که عمده آن‌ها شخصیت‌های روحانی بودند

در کنار مسابقات اسب‌دوانی و زور‌آزمایی جوانان بر روی اسب، همچنین برنامه‌های اجرا می‌شد که دارای ماهیت فرهنگی بود که در این راستا می‌توان به مسابقات «بیت‌برک»، «چیستان»، «حماسه‌خوانی» و غیره اشاره کرد.

قزاق‌ها به مناسبت نوروز نوشیدنی اختصاصی‌ای دارند که حتی نام آن «نوروزکاژه»(نوشیدنی نوروزی) بوده و از هفت نوع زراعت دانه‌ای آماده می‌شود و امروز نیز آماده کردن آن برای نوروز مرسوم است.

به این ترتیب جشن نوروز تمام روز ادامه یافته و آن روز با مسابقه ۲ نفر «آقین»(خوانندگان آثار منظوم شفاهی مردم) به پایان می‌رسد.

همان طور که اشاره شد در دوران شوروی(سال ۱۹۲۶) نوروز به عنوان جشن بیگانه از سوی حزب کمونیست ممنوع اعلام شد و تنها بعد از ۶۲ سال یعنی در سال ۱۹۸۸ دیگر‌بار به آغوش این سرزمین برگشت.

سپس با کسب استقلال قزاقستان، رئیس جمهور این کشور در ۱۵ مارس سال ۱۹۹۱ ضمن صدور یک فرمان، نوروز را جشن ملی قزاقستان اعلام کرد.

از آن تاریخ به بعد نوروز همه‌ساله در سطح ملی و با شکوه و شهامت خاصی بزرگ داشته می‌شود.

در کنار حفظ مهمترین سنت‌های نوروزی، امروز عناصر جدیدی نیز بر آن افزوده شده که در این رابطه به برنامه‌های نظیر درخت‌کاری، پاک‌سازی میدان‌ها و خیابان‌های شهر و مناطق اطراف، مسابقات ورزشی و سایر برنامه‌های فرهنگی می‌توان اشاره کرد.

امروزه نوروز در قزاقستان تنها جشن مردم بومی نبوده بلکه نمایندگان همه اقوام و ادیان مقیم این کشور نیز آنرا بزرگ میدارند.

ارسال نظرات