دلیل عدم واکنش سوریه به حملات موشکی اسرائیل
اصل درجهبندی اولویتها در همه جهان، مستلزم تاکتیکهایی است که صبر در برابر دشمن و خودداری از رویارویی مستقیم با او از جمله این مولفههاست.
به گزارش افکارنیوز، ابراهیم الا مین سردبیر روزنامه لبنانی الاخبار در مقالهای به بررسی حمله اخیر اسرائیل به سوریه پرداخته و خواستار ایجاد یک سامانه بازدارندگی از سوی محور مقاومت علیه دشمن شده است.
الامین می نویسد: صحبتهای مطرح شده درباره حمله تازه اسرائیل به سوریه، همچنان به چند دلیل در چارچوب خبرهای غیر قطعی قرار می گیرد، دلیل نخست اینکه آیا این حمله واقعاً صورت گرفته یا نه؟ چرا که بیشتر خبرهای مربوط به این حمله توسط برخی گروههای مخالف دولت سوریه منتشر شده و از طریق رسانه های غربی درز پیدا کرده است. خود اسرائیل هم که معمولاً از پذیرش مسؤولیت اقدامات پرهزینه سر باز می زند و به نقل از برخی گروههای مخالف دولت سوریه و از طریق انتشار گزارشهای منتسب به رسانه های غربی، این مسأله را در رسانه هایش مطرح کرده است؛ اما چگونگی برخورد اسرائیل با مسأله مذکور این واقعیت
را نفی نمی کند که روش تعامل رسانه های اسرائیلی با این حادثه، به نوعی پذیرش غیر مستقیم مسؤولیت این تجاوز محسوب می شود.
پیامهای حمله اخیر
این شیوه همیشگی اسرائیل است. همچنین جزئیاتی در ارتباط با نوع هدف مورد اصابت، قابل طرح است و آن اینکه: آیا هدف مورد اصابت، یک سری تأسیسات خالی از سلاح است؟ در این صورت حمله اسرائیل حاوی یک پیام سیاسی علیه محوری است که سوریه عضو آن بوده و به خاطر شکست طرح سرنگونی حکومت سوریه و عقب نشینی غرب و آمریکا از حمله به این کشور، شادمان و سرمست است. مسأله دیگر این است که آیا ارتش سوریه مستقیماً توسط یک سلاح پیشرفته مورد حمله قرار گرفته است؟ در این صورت هدف حمله مذکور، بالا بردن روحیه مخالفین دولت سوریه است. مسأله سوم اینکه آیا هدف مورد اصابت، شامل سلاحهای پیشرفته ای است که به
گفته اسرائیل از طریق سوریه به دست حزب الله لبنان می رسد؟ در این صورت هدف حمله مذکور این است که یک پیام فوری به حکومت سوریه و حزب الله داده شود.
به هر حال ما در برابر حادثه ای هستیم که باید بسیاری از مؤلفه های آن روشن شود و این مسأله چیزی از اهمیت بحثپیرامون چگونگی واکنش اسرائیل به بحران سوریه در ماههای اخیر، نمی کاهد. این حادثه بحثهمیشگی «سامانه بازدارنده ضروری برای جلوگیری از تجاوز اسرائیل به سوریه» و نیز چگونگی واکنش مطلوب یا حتمی سوریه به چنین تجاوزی را دوباره بر سر زبانها انداخته است.
ابتدا باید یک بحثداغ و همیشگی را که مکرآلود و در عین حال خودجوش است فیصله دهیم، و آن اینکه سوریه وارد مرحله رویارویی مستقیم نظامی با اسرائیل نشده است. از همین رو عده زیادی بر این باورند که سوریه کشور مقاومت نیست بلکه کشور عدم سازش است. درست است که داده ها و جزئیات فراوان مربوط به نقش سوریه در حمایت از مقاومت لبنان، فلسطین و عراق، عکس مطلب فوق را به ذهن القا می کند اما در دهه های اخیر مقاومت مستقیمی در کشور سوریه یا توسط سوریه صورت نگرفته است. در عین حال بحثواقع بینانه و منطقی، مستلزم طرح سؤالاتی روشن برای فهم اوضاع کنونی است. در این صورت توجه بیش از اندازه به ادعاها
و تحلیلهای مزدوران آمریکا، اسرائیل و کشورهای غربی اشغالگر در مورد جهان عرب، سودی ندارد و نیز بی فایده است که همین تحلیلها را از زبان برخی اعراب و حتی سوریهایی بشنویم که اخیراً درخواست حمله آمریکا به سوریه را مطرح کرده و از این درخواست هم شرم ندارند!
محور در برابر محور
پرسش اساسی متوجه سامانه بازدارندگی محور مقاومت است. در این صورت نه تنها درباره سوریه بلکه پیرامون ایران، حزب الله و همه نیروهای مقاومت نیز باید سخن گفت. این بدان معناست که بازداشتن دشمن، منحصر به سوریه نیست چرا که پرونده سوریه منحصر به خود سوریه نمی شود. همراهی ایران و حزب الله با حکومت سوریه این قاعده را اثبات می کند که امنیت کلّی، فقط به سوریه مربوط نمی شود بلکه به کشورهای ایران، عراق، لبنان و منافع این کشورها و این نیروها نیز ارتباط پیدا می کند. مسأله دیگر این است که آمریکا، اسرائیل و سایر کشورهای محور ضد سوری، بر این اساس رفتار می کنند که یک محور در مقابل آنها
قرار دارد و تنها با سوریه درگیر نیستند. به همین خاطر هر اقدامی که دشمنان سوریه انجام دهند قطعاً با در نظر گرفتن موضع و واکنشهای طرفهای محور مقابل، صورت خواهد پذیرفت. علاوه بر این، اکثر عملیاتهایی که در دهه اخیر در سوریه، توسط اسرائیل صورت گرفته(از جمله عملیاتهای ترور یا حملات هوایی) منافع مستقیم نیروهای مقاومت را هدف گرفته است؛ خواه منافع حزب الله، خواه منافع حماس و یا حتی آن دسته از تأسیسات موشکی که ایران به نوعی با آن در ارتباط بوده است.
تمامی آنچه ذکر شد حاکی از این است که حکومت سوریه نمی تواند به تنهایی، سامانه واکنش یا بازدارندگی را طراحی، آماده سازی و اجرا کند بلکه این کار باید توسط همه طرفهای محور مقاومت صورت بگیرد. اسرائیل، آمریکا، غرب و برخی کشورهای منطقه از جمله ترکیه(تا چند ماه قبل) و عربستان(دیروز، امروز و شاید فردا) برای حمله مستقیم به ایران، حزب الله و حتی گروههای مقاومت فلسطین با یک بحران حقیقی روبرو هستند اما امروز طوری رفتار می کنند که گویا سوریه پاشنه آشیل محور مقاومت است و واقعیات صحنه سوریه، امکان انجام چنین حملاتی را به آنها می دهد زیرا فرض آنها بر این است که واکنش سوریه، حتمی
نخواهد بود. اسرائیل می داند که حجم و چگونگی حملاتی که قصد انجام آنها در سوریه را دارد می تواند بدون پاسخ حتمی سوریه صورت پذیرد.
علت عدم واکنش چیست؟
اصل درجه بندی اولویتها در همه جهان، مستلزم تاکتیکهایی چند است از جمله صبر در برابر دشمن و یا رویارویی مستقیم با او. خلاصه اینکه: اولویت حکومت سوریه و اولویت محوری که سوریه مؤلفه مرکزی آن محسوب می شود این است که نباید به تدریج وارد نبردی شد که دشمن، زمان و مکان آن را برنامهریزی کرده است. مهمتر اینکه دشمن در حال حمله است و محور مقاومت بدون در اختیار داشتن یک جدول زمانی مشخص، به دنبال ایجاد سامانه واکنش یا بازدارندگی است و این حکایت همچنان باقی است.