رسوایی جدید آمریکایی ها در افغانستان: شکنجه شهروندان تحت نظر سربازان امریکایی
یک ویدئو چندی است که در شبکه های اجتماعی در حال دست به دست شدن است اما به ناگهان منبع منتشر کننده، آن را پاک کرد. اما پیش از آن متیو ایکنیس روزنامه نگار مجله رولینگ استونز آن را برای خود ذخیره کرد. این روزنامه نگار در حال تحقیق پیرامون جرایم جنگی نیروهای ویژه امریکایی در افغانستان است.
دردسرهای امریکا در عراق و افغانستان گویی تمامی ندارد. زمانی عکس سربازانش در حال شکنجه در گوانتانامو به معضلی برای واشنگتن تبدیل شد و زمانی عکس های یادگاری سربازان با زنان و کودکان کشته شده در عملیات نظامی در افغانستان. سازمان گزارشگر حقوق بشر هفته گذشته طی گزارشی از صدها پرونده جنایی و قضایی ارتش امریکا طی ۱۲ سال اخیر در عراق و افغانستان خبر داد. در یکی از آخرین نمونه های آن ویدئویی منتشر شده که نشان می دهد سربازان افغانستانی در حال شکنجه یک زندانی زیر نظر مقامات نظامی امریکایی هستند.
به گزارشافکارنیوزبه نقل از فرانس ۲۴، برخی معتقدند این گونه جرایم نظامیان امریکایی ها مورد پیگرد قضایی قرار نمی گیرند.
یک ویدئو چندی است که در شبکه های اجتماعی در حال دست به دست شدن است اما به ناگهان منبع منتشر کننده، آن را پاک کرد. اما پیش از آن متیو ایکنیس روزنامه نگار مجله رولینگ استونز آن را برای خود ذخیره کرد. این روزنامه نگار در حال تحقیق پیرامون جرایم جنگی نیروهای ویژه امریکایی در افغانستان است.![]()
در ویدئو مشخص است که اعضای ارتش ملی افغنستان درحال شلاق زدن به مردی هستند که دست و پایش بسته شده است، حتی در برخی از صحنه ها مشخصا نیروهای ارتش افغانستان میخواهند شلوار قربانی را نیز از تنش درآورند که با مقاومت قربانی مواجه می شوند. تمام این اتفاقات نیز با حضور سربازان امریکایی صورت می گیرد، سربازان امریکایی بر اجرای این شکنجه نظارت می کنند اما خود در آن دخالتی ندارند.
این اتفاق دقیقا کجا و چه زمانی رخ داده، مشخص نیست. سخنگوی ایساف که به نوعی مدیریت نیروهای نظامی ناتو و دیگر کشورها را در افغانستان بر عهده دارد به فرانس ۲۴ گفت آنها مدتی است که متوجه این ویدئو شده اند و آن را به بخش تحقیقات جنایی ارتش امریکا تحویل داده اند. این سخنگو همچنین عنوان کرد ایساف تمامی شواهدی که دال بر بدرفتاری نیروهای نظامی باشد به شدت جدی گرفته و آنها را مورد تحقیق قرار می دهد.![]()
همچنین وزیر دفاع افغانستان نیز عنوان کرده است، این کشور در این زمینه تحقیق خواهد کرد.
همچنان ۸۶ هزار سرباز عضو ایساف در افغانستان حضور دارند که ۶۰ هزار نفر آنها امریکایی هستند. همچنین در افغانستان ارتش ۱۸۷ هزار نفری افغانستان نیز حضور دارد که نیروهای خارجی درحال تحویل تدریجی امور نظامی، امنیتی و عملیاتی به آنها هستند.
«سربازان خارجی در این مواقع نمیدانند چه واکنشی نشان دهند»
ارنستو هیبی پیش از این پزشک ارتش امریکا در عراق بوده است او در سال ۲۰۰۹ بازنشسته شده. او می گوید گاهی سربازان خارجی در کشوری که اشغال کرده اند با چنین صحنه ای مواجه می شوند و نمی دانند چگونه باید واکنش نشان دهند.
نکته تاسف بار در مورد چنین صحنه هایی این است که اینها در کشور خودشان هستند و ما در کشور آنها هستیم و به عنوان خارجی مجبوریم کمی با نیروهای افغانستانی با احتیاط برخورد کنیم. مثلا اگر ما به عنوان سربازان خارجی به سربازان افغانستانی بگوییم چه کاری می توانند بکنند و حق انجام چه کاری را دارند امکان دارد برداشت رفتار «امپریالیستی» از سوی ما را در میان آنها تقویت کند. اما به هر حال این اتفاقی است[شکنجه] که نباید رخ دهد.
ما باید از وقوع آن در مرحله ابتدایی جلوگیری کنیم اما امکان دارد سربازان افغانستانی خارج از زنجیره فرماندهی ما باشند، اگر سربازی از نیروهای ناتو آنجا بوده است طبق تفاهمنامه ایساف و افغانستان تنها می توان امید داشت که این رفتار به فرماندهان افغانستانی گزارش کند و آنها به این موضوع رسیدگی کنند چون کار دیگری بر اساس این تفاهم نامه از دستش بر نمی آید. اما به هر حال اگر شکنجه محض تفریح رخ داده باشد باید به شدت با آن برخورد کرد.
بسیار ساده است که شما پشتتان را به این صحنه بکنید و بگویید من نباید در این زمینه دخالت کنم. اگر من در ابتدای ماموریتم در عراق شاهد چنین صحنه ای بودم تلاشی برای متوقف کردن آن نمی کردم اما در انتهای آن، مسلما راهم را نمی گرفتم و از اتاق خارج شوم و تمام!
جنگ مانند جهنم است و شما وقتی وارد آن شدید فقط به این فکر می کنید که کی به خانه برمی گردید.
«امریکا سابقه خوبی در زمینه رسیدگی به این موارد ندارد»
احمد قریشی یک روزنامه نگار افغانستانی ساکن کابل است. او خواهان آن است که امریکا اقدامات موثری انجام دهد تا نشان دهد در تحقیق و پیگیری پیرامون مسایلی که درمورد شکنجه و قتل شهروندان به دست سربازانش مطرح می شود صادق است.
یک هفته پیش ارتش امریکا متهم به قتل ۱۸ شهروند در یک از ولایات افغانستان شد. این مسیله ای بسیار نگران کننده است، اما متاسفانه امریکا سابقه ضعیفی از تحقیقات در این زمینه ها از خود به جا گذاشته است. اگر آنها نشان دهند که در به پاسخگویی کشاندن سربازانشان در برابر عدالت صادق هستند، مردم نیز کم کم برخورد گرمتری با آنها خواهند داشت. اگر تحقیق و پیگرد قضایی در قبال اینگونه موارد دیده نشود اطمینان مردم به نیروهای ناتو و ارتش ملی کاهش خواهد یافت.
باید این نکته را در ذهن داشته باشیم که مردم به ارتش ملی بیش از نیروهای بین المللی اطمینان دارند، من به شخصه خود شاهد برگزاری دادگاه برای سربازان ارتش افغانستان بوده ام که دست به چنین اقداماتی زده اند و طی این دادگاه ها مجرمها به زندان های بلند مدت محکوم شده اند. از دید من ارتش ملی افغانستان سابقه بهتری پیرامون الزام خود به قانون نسبت به ناتو ثبت کرده است.
اما مواردی که سربازان امریکایی در آن دخیل هستند، کمتر مورد پیگرد قضایی قرار گرفته اند و حتی زمانی که این پیگردها واقعا نیز صورت گرفته است مردم کوچه و خیابان افغانستان کمتر در مورد آن شنیده اند، کمتر از دو میلیون نفر از مردم افغانستان به اینترنت دسترسی دارند. برای بازسانی اعتماد بین نیروهای نظامی و مردم افغانستان، ناتو باید ثابت کند سرابازانی که متهم شده اند به واقع بیگناهند. اما اگر آنها بیگناه نیستند باید اعلام شود که دقیقا چه کسانی مورد پیگرد قانونی قرار گرفته اند، به چه نحو و چه میزان حکم گرفته اند. در حال حاضر ما در جریان نیستیم که در این موارد چه اتفاقی می
افتد این نبود اطلاعات و عدم شفافیت خود بخشی از مشکلات است.