کانادا، حامی یا ناقض حقوق بشر؟
دولت کانادا درحالی برای بهدستآوردن دل اربابان غربی خود علیه جمهوری اسلامی ایران اقامه دعوی حقوق بشری میکند، که خود از بزرگترین ناقضان حقوق بشر تلقی میشود.
به گزارش افکارنیوز، کانادا کشوری مهاجر پذیر است که هرچند خود را به عنوان یکی از کشورهای پیشرو در رعایت حقوق بشر میدان اما بررسی وضعیت حقوق بشر در این کشور گویای وقایع دیگری است. نقض حقوق بشر در کانادا به اندازهای توجه جوامع بینالمللی را به خود جلب کرد که در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل این موضوع مورد بررسی قرار گرفت.
یکی از موضوعاتی که بهشدت رسانهای شده است نقض حقوق بومیان کانادایی است و این موضوع به اندازهای گسترده شد که حتی در روابط میان کانادا و کشورهای دیگر نیز تاثیر منفی گذاشت. بومیان حدود ۱.۲ میلیون نفر از جمعیت کانادا را تشکیل میدهند، ولی در معرض مشکلات متعددی ناشی از سیاستهای نژادپرستانه دولت کانادا قرار دارند. به عنوان مثال، در خصوص استفاده از خدمات بهداشتی و درمانی در سال ۲۰۱۲ گزارشی منتشر شد مبنی بر این که بومیان کانادا در استفاده از خدمات بهداشتی در مراکز درمانی شهری، با نابرابری فزایندهای مواجهند.
به کودکان بومی کانادا موسوم به " ملت نخست " اجازه داده نمیشود در مدارس به زبان بومی خود تکلم کنند. آنها همچنین باید با شرایط دشواری نظیر شلوغی بیش از حد، مواد غذایی ناسالم و شرایط بهداشتی ضعیف دست و پنجه نرم کنند. بر اساس برآوردها ۱۵۰ هزار کودک بومی از خانواده و فرهنگ خود جدا و به مدارس شبانه روزی دولتی فرستاده شده بودند و بسیاری از آنان با بدرفتاری و سوءاستفاده روحی، جسمی و جنسی روبرو شدند.
ملت نخست کانادا میگویند دولت باید با فراهم کردن امکان بهره مندی از مشاوره و سایر برنامهها به قربانیان سوءاستفاده در مدارس شبانه روزی کمک کند. آنها همچنین میخواهند که داستانها و سرگذشتشان در تاریخ کانادا به صورت مستند حفظ شود.
شان آتلئو، رییس مجمع بومیان کانادا اعلام کرد بومیان سراسر این کشور از نظام خراب «نگران و ناامید» هستند؛ «نظامی که به نابرابریهای دیرینه میام بومیان و دیگر مردم کانادا رسیدگی نمیکند و اولویتهایی را به شکلی دنبال نمیکند که راهحلهای بلند مدت و پایدار ارائه دهند.» آتلئو همچنین خاطر نشان کرد که برخی تغییراتی که اوتاوا در قوانین زیست محیطی و دیگر قوانین ماه گذشته اعمال کرد خشم بومیان را برانگیخته است.
بومیان کانادا تاکید دارند که این تغییرات، تاثیرات منفی بر حقوق ماهیگیری و شکار آنها علاوه بر موضوعات نگران کننده دیگر در زمینه حق و حقوقشان خواهد داشت. فعالان بومیان کانادا تاکنون دهها تظاهرات برای دستیابی به حقوق بهتر برای بومیان برگزار کرده و چندین بار خطوط راه آهن را مسدود کردهاند.
گروههای مدافع حقوق بشر در سالهای اخیر توجه بیشتری به مسئله خشونت علیه زنان و دختران بومی کانادا نشان دادهاند؛ در حالیکه دولت این کشور اغلب در برابر این توجهات سکوت اختیار کرده و همچنان به نقض حقوق بومیان بهویژه زنان و دختران ادامه داده است.
به عنوان مثال مجمع زنان بومی کانادا (NWAC) در سال ۲۰۱۰ اعلام کرد ۵۸۲ مورد قتل و آدمربایی علیه زنان و دختران بومی این کشور به ثبت رسیده که به بخش زیادی از این حوادث از دهه ۹۰ میلادی به بعد اتفاق افتاده است. این در حالی است که اطلاعات دقیق و قابل استنادی در این زمینه در دست نیست. چون پلیس کانادا همواره از ارائه اطلاعات کافی و صحیح در مورد آمار واقعی این گونه حوادث سرباز زده است.