بیبیجی پول مردم آمریکا را هدر میدهد
به نظر اکثر کارشناسان آمریکایی، دستاوردهای برنامههای بینالمللی رسانههای آمریکایی علیرغم اختصاص بودجههای کلان رضایتبخش نبودهاند و معتقدند بی. بی. جی پول مالیات مردم آمریکا را به دور میریزد.
به گزارش فارس، پايگاه شبكه خبري "راشا تودي " روسيه در گزارشي نوشت: پخش برنامه در رسانههاي داخلي آمريكا، براي كنگره اين كشور در اولويت قرار دارد، اما مبالغي كه از پول ماليات دهندهگان آمريكايي و براي مخابره برنامههاي بينالمللي اين كشور هزينه ميشود، افزايش چشمگيري داشته و به رقم ۷۶۸ ميليون دلار براي سال ۲۰۱۱ رسيده است.
*۱۰ میلیون دلار دیگر برای اعمال ترفندهای اینترنتی تصویب شد
" دانا پرینو " وزیر سابق مطبوعاتی دولت " جورج بوش " و مفسر شبکه خبری " فاکس نیوز " میگوید: " میزان فروش ما بسیار خوب و قابل توجه بوده است چرا که در جلسه بررسی لایحه بودجه که هفته پیش برگزار شد، ۱۰ میلیون دلار دیگر به " بی. بی. جی " برای استفاده در حوزه ترفندهای اینترنتی، اختصاص پیدا کرد. "
تعداد کسانی که نام " بی. بی. جی " را شنیدهاند، اندک است - نهادی که مسئول نظارت بر شبکههای " صدای آمریکا "، " رادیو اروپای آزاد / رادیو آزادی "، " رادیو و تلویزیون مارتی "، " رادیو آسیای آزاد "، " رادیو سوا " و " تلویزیون الحره " است. " پرینو " میگوید: " از دیدگاه آمریکا، این کشور مشتاق است تا تمامی نقاط را به طور مداوم هدف قرار دهیم زیرا اعتقاد ما بر این است که همگان دارای ارزش و همه کشورها حائز اهمیت هستند. "
* کشورهای مسلمان هدف اصلی رسانههای آمریکا هستند
" تام دین " رئیس سابق " رادیو اروپای آزاد " معتقد است که مخابره برنامههای رادیویی و رسانهای برای کشورهای مسلمان، از اولویتهای جهان امروز است. او میگوید: " کشور آمریکا در خاورمیانه تحت عناوین متجاوز، مهاجم و اشغالگر شناخته شده است که موقعیت دشواری را برای این کشور به وجود میآورد. "
*انتقاد کنگره از بی. بی. جی
اما " بی. بی. جی " در کنگره نیز مورد انتقاد قرار گرفتهاست. سناتور " تام کوبورن " میگوید: میتوان از " بی. بی. جی " به عنوان کم ارزشترین نهاد در دولت فدرال نام برد. این نهاد متشکل از کسانی است که هیچ اطلاعی درباره رسانه یا سیاست خارجی ندارند. تنها کاری که انجام میدهند این است که بودجه آمریکا را به هدر میدهند و نهاد یا سازمانی باید این مورد را بررسی کند. "
* نتایج نظرسنجی: بی. بی. جی، بدترین نهاد آمریکایی است
در " نظرسنجی نیروی انسانی کشور آمریکا " که توسط " دفتر مدیریت اداره کارگزینی " به انجام رسید، کارمندان هیئت رسانهای و رادیویی، آن را به عنوان بدترین نهاد کشوری انتخاب کردند.
" تیم شمبل " رئیس بخش اجرایی قانون ۱۸۱۲ " اتحادیه کارمندان دولتی کشور آمریکا " است؛ نهادی که نماینده کارمندان " بی. بی. جی " است. او میگوید: " در این سیاست گذاری شما تنها یک فرصت دارید، و سپس از دور خارج میشوید. این احساس وجود دارد که " بی. بی. جی " با کارمندان خود در حال مبارزه و جنگ است. این کارمندان از این هیئت و از برنامه " صدای آمریکا " حمایت نمیکنند. ".
* اتحادیه علیه سیاستهای بی. بی. جی میایستد
" شمبل " اذعان میکنند که اتحادیه تلاش کرده تا علیه موارد زیر ایستادگی کند؛ مواردی همچون جلوگیری از مرخصی استعلاجی، دخالتهای سیاسی در اطاقهای خبر و جاسوسی علیه کارمندانی که زودتر محل کار را ترک میکنند یا تماسهای شخصی میگیرند. او میگوید: " آنها تلاش کردهاند تا خود را از هرگونه سرکشی و نظارت کنگره محافظت کنند و توانستهاند این نهاد را آن گونه که مناسب به نظر میرسد، مدیریت و اداره کنند و در این راستا نظر کنگره برای آنها اهمیتی نداشت. ".
* بین اهداف تعیین شده تناقض وجود دارد
بر روی موضوع اهداف " بی. بی. جی " برای تأثیرگذاری بر روی کشورهای برون مرزی نیز اختلاف نظر وجود دارد. " دین " میگوید: " تاجائیکه اطلاع دارم، به دنبال آن هستیم تا در " رادیو اروپای آزاد " و " الحره " کشورهای بانفوذ و قدرتمند را تحت تاثیر قرار دهیم. " اما " پرینو " معتقد است که ماموریت " بی. بی. جی " تنها اطلاع رسانی است - او میگوید: " اهداف این هیئت تعیین شده هستند و اعضای آن برای استحکام آن تلاش میکنند. ".
* تنها ثمره تشکیل بی. بی. جی، بیرون ریختن پول مالیات است
" اوا گولینگر "، وکیل و روزنامه نگار بر این باور است که " بی. بی. جی " از ایستگاههای خصوصی در داخل خاک کشورها استفاده میکند و در کشورهایی مانند ونزوئلا، تبلیغاتی را به نفع دولت آمریکا را ترویج میدهد و جریانات ملتهب ضد دولتی را تحریک میکند. او معتقد است که " بی. بی. جی " و تشکیل آن، " هدر دادن میلیونها دلار پولی است که از مردم آمریکا تحت عنوان مالیات گرفته شده است " و اذعان میکند که اکثر شنوندگان این برنامهها، یا با آن مخالف هستند و یا بطورکامل آن را نادیده میگیرند.
در بيشتر موارد، رسانههاي غيردولتي مانند "سي. ان. ان " و "فاكس " - در مقايسه با رسانههايي كه توسط دولت آمريكا تامين مالي ميشوند اما دستاوردهاي آنها ناچيز است - شنوندگان و بينندگان بينالمللي بيشتري را به خود جذب ميكنند.