تلفن های ماهواره ای در اختیار مخالفان سوریه
یک نشریه اینترنتی آمریکایی به دولت این کشور توصیه می کند که برای مخالفان در سوریه تلفن های ماهواره ای تامین کند و برای نشان دادن تعهد آمریکا، اوباما باید به فکر دیداری در دفتر ریاست جمهوری و گرفتن عکس دستهجمعی با افراد شناخته شده در میان مخالفان باشد.
به گزارش فارس، مجله اينترنتي "نيو ريپابليک" كه به قلم "ديويد شنکر" به تحليل اقدامات اخير آمريکا در جهت براندازي حکومت "بشار اسد" در سوريه پرداخته است. در اين مقاله آمده است که آمريکا بايد با همکاري اتحاديه اروپا و سازمان ملل ساير کشورها را به وارد آوردن فشار عليه سوريه تحريک کند.
* اوباما اعلام کرد که زمان کنارهگیری " بشار اسد " از قدرت در سوریه فرا رسیده است
اوباما در یک سخنرانی طولانی بالاخره تمایل خود را برای تغییر رژیم در سوریه اعلام و اظهار کرد که " اکنون زمان آن رسیده است " که بشار اسد از قدرت کنارهگیری کند. اما آیا این درخواست در عمل هم نتیجهای خواهد داشت؟ ژستهایی که اوباما تا کنون گرفته است، از جمله قطع واردات محصولات نفتی از سوریه(که روزانه به ۶۰۰۰ بشکه میرسید)، تنها تغییراتی نمادین در سیاست هستند. از طرف دیگر هم هر چند گزینه نظامی علناً از روی میز برداشته نشده است؛ اما واضح است که دولت و مسلماً مردم آمریکا تمایل چندانی به شرکت در جنگی دیگر در خاورمیانه ندارند.
خوشبختانه، به جز بمباران دمشق، سیاستهای زیاد دیگری وجود دارد تا آمریکا بتواند به کمک آنها سقوط " اسد " را تسریع کند. نکته بهتر این که میتوان اعمال این سیاستها را از همین حالا شروع کرد.
* سوریه بخش اعظم نفت خود را به اروپا میفروشد
دمشق در حال حاضر بودجه سرکوب شدید مردمش را از بخش اعظم ۱۵۰ هزار بشکه نفتی تأمین میکند که به اروپا میفروشد و در روز درآمدی حدود ۷ تا ۸ میلیون دلار از آن کسب مینماید. اگر اتحادیه اروپا نیز در تحریم انرژی سوریه با آمریکا همسو شود که به نظر میرسد حرکت مقامات اتحادیه اروپا به همین سمت است این همکاری موجب ضرر گستردهای به دولت سوریه خواهد شد.
* تحریم سوریه به تنهایی فایدهای نخواهد داشت
با این وجود تحریم دستهجمعی هم به تنهایی ممکن است کاری از پیش نبرد. حکومت سوریه بدون درآمد نفت خود، که ۳۰ درصد از درآمد دولت را تشکیل میدهد، مجبور خواهد شد تا از ذخایر خارجی خود بیشتر استفاده کند؛ این ذخایر در ابتدای اعتراضات، ۱۷ میلیارد دلار بود. اما بنا بر برخی تخمینها، پایان ذخایر خارجی سوریه حداقل یک سال طول خواهد کشید و از آن جایی که در وضعیت کنونی هیچ نشانی از بهبود دیده نمیشود، این چارچوب زمانی بیش از حد طولانی است. بدتر این که این تحریمها حتی اگر هم چند سال به طول بینجامد لزوماً منجر به ورشکسته شدن و سقوط دولت سوریه نخواهد شد. به عنوان مثال سازمان
ملل در سال ۱۹۹۰ و در دوران " صدام حسین " پس از حمله عراق به کویت، این کشور را تحریم کرد. این تحریمها و بعدها برنامه " نفت در برابر غذا " ی سازمان ملل، تا سال ۲۰۰۳ و هنگام سرنگونی " صدام " به وسیله نیروهای آمریکایی ادامه داشت.
* اتحادیه اروپا باید تحریمهای خود را از دولت سوریه به سایر مؤسسات و حوزههای اقتصادی در این کشور گسترش دهد
به عبارت دیگر تحریم انرژی بهترین گزینه پیش روی سیاست آمریکا است؛ اما این گزینه معجزه نمیکند. واشنگتن برای کمک به سقوط " اسد " و افزایش فشار بر دولت سوریه باید با همکاری اتحادیه اروپا اقدامات بیشتری انجام دهد. اتحادیه اروپا ابتدا باید تحریمهای سوریه را علیه مؤسسهها و حوزههای دیگر اقتصاد در دولت این کشور نیز اعمال کند. وظیفه دولت اوباما است که در این زمینه تلاش و اتحادیه اروپا را متقاعد کند تا همچنین سرمایهگذاری در سوریه، به ویژه در بخش انرژی، را نیز ممنوع نماید؛ شرکتهای اروپایی بر بازارهای این بخش در سوریه مسلط هستند.
* آمریکا باید به تأمین بودجه تلفنهای ماهوارهای در سوریه کمک کند تا مخالفان بهتر بتوانند با یکدیگر ارتباط برقرار کنند
به علاوه آمریکا برای کمک به معترضان در سوریه باید با رهبران آنان چه در داخل و چه در خارج از این کشور بیشتر و مکرر ارتباط برقرار کند. در صورت درخواست مخالفان، آمریکا باید به آنان کمک کند تا رتبهبندی میان خود را مدیریت و به طور عمومی تصویری مفصل از آینده سوریه ارائه کنند که نمایانگر کشوری روشنفکر، آزاد و دموکراتیک باشد. حمایت آمریکا از مخالفان دولت سوریه همچنین ممکن است در آینده شامل تأمین بودجهای کم در زمینه پروژه تلفنهای ماهوارهای " ثریا " باشد؛ مخالفان درون کشور از طریق این تلفنها میتوانند بین خود و با جهان خارج ارتباط بهتری برقرار کنند. همچنین برای
نشان دادن تعهد آمریکا به آینده سوریه، خود اوباما باید به فکر دیداری در دفتر ریاست جمهوری و گرفتن عکس دستهجمعی با افراد شناخته شده در میان مخالفان باشد.
واشنگتن در مورد رژیم سوریه نیز باید سیاستی روشن را با هدف تشویق نظامیان به جدا شدن از دولت در پیش بگیرد. اوباما باید این پیام را به افسران نظامی سوریه بدهد که این افسران، مسئول جرائم جنگی علیه مردم سوریه هستند.
* چین و روسیه تمایلی به تحریم سوریه ندارند
دولت اوباما درون سازمان ملل نیز باید برنامههای گستردهای را پیاده کند، از جمله باید بر شورای امنیت فشار آورد تا به دلیل تخلف سوریه از تعهداتش نسبت به آژانس انرژی اتمی تحریمها را علیه این کشور افزایش دهد. از آن جایی که چین و روسیه به تنهایی تمایلی به تحریم رژیم " اسد " به دلیل نادیده گرفتن حقوق بشر ندارند(این هفته روسیه اعلام کرد که به فروش اسلحه به سوریه، ادامه خواهد داد)، اما این دو کشور احتمالاً به قطعنامه شورای امنیت علیه دمشق به دلیل تلاشهایش برای دستیابی به سلاح هستهای صرفاً رأی مثبت نخواهند داد؛ اما آن را وتو نیز نخواهند کرد.
* کشورهای خلیج فارس اهرمی احتمالی برای فشار علیه سوریه.
با این حال احتمالاً بهترین اهرم احتمالی دولت آمریکا علیه رژیم " اسد " در خاورمیانه قرار دارد. در سالهای اخیر کشورهای خلیج[فارس](و به ویژه قطر) منابع مهمی در سرمایهگذاری مستقیم خارجی در سوریه بودهاند. واشنگتن باید با متحدانش در خلیج[فارس] همکاری و این منابع درآمد را از سوریه سلب کند. قطر از ماه آوریل، به شکلی امیدبخش مخالفان و رهبران آنان در سوریه را در " الجزیره " معرفی کرده است.
* ترکیه همسایه کلیدی سوریه برای فشار آوردن به حکومت " بشار اسد " است
مهمترین نکته در این زمینه متقاعد کردن همسایگان نزدیک سوریه است که با این کشور روابط پیچیدهای دارند. در این میان ترکیه، همسایه قدرتمند سوریه در شمال، کشور کلیدی است. دولت اسلامی ترکیه، به رهبری نخستوزیر این کشور، " رجب طیب اردوغان "، ارتباط دائمی با " بشار اسد " دارد؛ وزیر خارجه ترکیه نیز چند روز پیش به دمشق سفر کرده بود. با توجه به اولتیماتومی(دو هفتهای برای پایان اقدامات نظامی) که ترکیه به سوریه داد به نظر میرسد صبر آنکارا دیگر تمام شده است. موضوعی که به شکل ویژهای برای دولت ترکیه مشکلساز و خجالتآور است این است که دولت شیعه " اسد "، که بسیاری از مسلمانان
آن را مرتد میدانند، در ماه مبارک رمضان در حال کشتن مسلمانان سنی است. اگر ترکیه نیز به ائتلاف رو به گسترش کشورهایی بپیوندد که ارتباط خود را با رژیم " اسد " قطع میکنند(و در صورتی که ترکیه نیز سوریه را تحریم کند)، این موضوع حمایت نخبگان اقتصادی سنی را از حکومت سوریه کاهش خواهد داد؛ نخبگانی که ستونی مهم برای ثبات حکومت " اسد " هستند.
* فاصله رو به افزایش میان آمریکا و ترکیه باعثمیشود تا آمریکا نفوذ زیادی در این کشور نداشته باشد
متأسفانه روابط کنوني ميان واشنگتن و آنکارا مانند گذشته نيستند. هر چند ترکيه يکي از شرکاي آمريکا در ناتو است؛ اما فاصله بين دو کشور روز به روز بيشتر ميشود و در سالهاي اخير آمريکا نتوانسته است نفوذ زيادي در ترکيه داشته باشد. اما با اين وجود آمريکا بايد تمام تلاش خود را بکند تا ترکيه نيز با اتفاق رو به افزايش آراي بينالمللي عليه حکومت سوريه هم جهت شود. حمايت ترکيه از تغيير حکومت با مديريت مردم سوريه ميتواند اقدامات آمريکا و اتحاديه اروپا را گستردهتر و تکميل کند.