۲۲سال نبض اقتصاد لیبی در دست یک زن
دعد شرعب، زنی است که برای ۲۲ سال نبض اقتصاد لیبی را در دست داشت و تمام مشاورههای مالی را به شخص قذافی ارائه میداد، وی بهحدی به دیکتاتور نزدیک بود که دولتمردان لیبی او را " بمب ساعتی " نامیده بودند.
به گزارش فارس به نقل از پایگاه خبری الفجر، "دعد شرعب" زن اردنی الاصلی است که ۲۲ سال سمت مشاور اقتصادی سرهنگ معمر قذافی را داشت و در تمام مسائل اقتصادی به وی مشاوره میداد.
اما داستان این زن چیست که با وجود این همه نزدیکی به قذافی بیش از دو سال در زندان ابوسلیم دربازداشت قذافی بهسرمیبرد.
* دعد شرعب کیست
دعد شرعب که تابعیت اردنی دارد، در سال ۱۹۶۱ از پدر و مادری فلسطینی، در عربستان به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۸ به اردن مهاجرت کرد.
* نحوه ورود به بازار کار و سرمایه بین المللی
او در سال ۱۹۸۶ در اردن با دو بازرگان در مجموعه " گروپ۳ " شریک شد و به خاطر هوش بالای اقتصادیاش به سرعت فعالیتهای مجموعه را گسترش داد و اقدام به سرمایهگذاری در کشورهای غربی و عربی بهویژه در انگلیس و لیبی و آمریکا کرد.
* ورود به لیبی و ماندگار شدن در آن
در مارس ۱۹۸۷ به همراه یک هیئت برای شرکت در نشست زن عربی در طرابلس وارد پایتخت لیبی شد و همان همایش کافی بود تا وی با بسیاری از زنان حاضر در کنفرانس از جمله " نعیمه الصغیر " که در آن زمان سمت وزیر امور زنان در دولت قذافی را بهعهده داشت، آشنا شود.
الصغیر شرعب را به دلیل سوابق کاریاش به یک شرکت سرمایهگذاری خارجی لیبی - عربی معرفی کرد که مهمترین ماموریت آن نظارت بر قراردادها و سرمایهگذاریهای دولت قذافی در دیگر کشورها و انعقاد و اجرای آنها بود و این سرآغاز ورود شرعب به دنیای تجارت و اقتصاد و عقد قراردادهای بینالمللی به نام لیبی و به تبع آن ورود به دستگاه قذافی بود.
* معرفی به قذافی و راه یافتن به دستگاه حاکمه
به این ترتیب عمر مصطفی المنتصر، رئیس وقت این شرکت سرمایهگذاری و محمد الحویج، رئیس کمیته اجرایی شرکت شرعب را به شخص قذافی معرفی کردند تا شرعب نفوذ خود را در شخص قذافی آغاز کند و برای دو دهه تمام اقتصاد لیبی را در دست داشته باشد.
* تشدید نفوذ در قذافی
وی درباره نفوذ خود در شخص قذافی میگوید: " به حدی به قذافی نزدیک بودم که بر تصمیمگیریهایش تاثیر میگذاشتم و آنها را تغییر میدادم ".
شرعب در ادامه میافزاید: " نفوذ من در قذافی بهحدی افزایش یافته بود که دولتهایی را برکنار و دولتهای دیگری را برسر کار میآوردم و این موضوع بهشدت موسی کوسا را که در آن زمان سمت وزیر خارجه لیبی را داشت، به وحشت افکنده بود.
* توصیف به بمب ساعتی
او درباره وحشت کوسا از خود میگوید که موسی کوسا بر من نام " بمب ساعتی " را گذاشته بود، چون با نفوذی که در شخص قذافی داشتم میتوانستم نظر او را درباره شخصی یا نهاد و سازمانی بهراحتی تغییر دهم.
شرعب توضیح داد که در طول ۲۲ سال خدمت خود در کنار قذافی مشاورههای اقتصادی و مالی به وی ارائه میداد و حامل بسیاری از نامههای وی به رؤسای کشورهای دیگر بود.
* اختلافات مالی و افکنده شدن به زندان
با این حال و با وجود این همه نزدیکی به قذافی که ۲۲ سال را دربرمیگرفت، شرعب توسط قذافی به زندان افکنده میشود، خود درباره بازداشتش میگوید که دلیل این امر قراردادهای مالی و اقتصادی خارجی بوده که شرعب یک طرف آن را تشکیل میداده است.
دعد درباره مکان بازداشت خود میگوید که در محلی در بازداشت بهسرمیبرد که مسئولان و مقامات رژیم و همچنین فرزندان قذافی بازداشت میشدند.
* زندان مخصوص فرزندان و دولتمردان قذافی
وی درباره بازداشت فرزندان قذافی توسط پدرشان تاکید میکند: قذافی چون تخلفی از فرزندان یا وزیران خود میدید، آنها را در زندان خاصی که برای آنها تدارک دیده بود، بازداشت میکرد و او بارها دست به بازداشت فرزندان و وزیران خود زده و در بسیاری از موارد با وساطت و میانجی گری شرعب آنها آزاد میشدند.
* قذافی تنها به ۳ محافظ شخصی خود اطمینان داشت
وی درباره محافظان ویژه قذافی گفت که قذافی تنها به ۳ نفر از این نگهبانان زن اعتماد داشت و با توجه به خلق و خوی منحصر به فردش بعید به نظر نمیرسد که آنها را به قتل رسانده باشد، چون آنها از خصوصیترین و جزئیترین مسائل زندگی و شخصی او خبر داشتند و قذافی به اندازهای به بعضی از آنها اطمینان داشت که فقط از دست آنها غذا میخورد.
* قرار گرفتن تحت انواع شکنجه و فشار
شرعب گفت که در طول مدت بازداشت خود در زندان ابوسلیم در معرض انواع فشارها و شکنجهها بود و قذافی تلاش داشت از وی به عنوان اهرم فشاری علیه دولت اردن استفاده کند.
* آزادی پس از سقوط طرابلس و سفر به عربستان سعودی
وی پس از سقوط طرابلس بهدست انقلابیون لیبی توسط آنها آزاد و راهی جزیره جربه تونس شد تا از آنجا با یک فروند هواپیمای اختصاصی که امیر ولید بن طلال برای وی ارسال کرده بود، راهی عربستان و از آنجا اردن شود.
گفتنی است که امیر ولید بن طلال از سال ۲۰۰۱ که از لیبی دیدن کرد، رابطه نزدیکی با شرعب داشت و در آن زمان بن طلال ۲۲ میلیون دلار در شرکت هتلهای خاورمیانه در لیبی سرمایهگذاری کرد.