تبلیغات
کد خبر: ۸۰۶۷۹

بحران سوریه بعد از وتو

یک کارشناس سیاسی می‌گوید مداخله نظامی خارجی و تکیه بر راه حل امنیتی، امکان باز شدن درهای جهنم را به روی خاورمیانه بیشتر می‌کند.

بحران سوریه بعد از وتو

به گزارش افکار نیوز به نقل از پرس تی وی ، بعد از وتوي چين و روسيه در شوراي امنيت و كنار رفتن طرح بركناري بشار اسد از رياست جمهوري سوريه اين پرسش براي همه مطرح ميشود كه چه خواهد شد و بحران سوريه چه سمت و سويي پيدا خواهد كرد.

نبیل العربی، دبیر کل اتحادیه عرب، چنین پاسخ می‌دهد که " این اتحادیه به تلاش‌های خود با دولت سوریه و مخالفان برای توقف خشونت و قتل و حمایت از مردم و ایجاد راه حل سیاسی به منظور تحقق اصلاحات و دور کردن سوریه از پیامدهای داخلی یا مداخله نظامی خارجی ادامه خواهد داد. "

شکست طرح اتحادیه عرب برای برکناری بشار اسد در شورای امنیت به معنای بازگشت موضوع به اتحادیه عرب است. مشکل در این است که این اتحادیه به سرعت خویش را به آخرین مرحله نقشه سیاسی خود رساند و دیگر نمی‌تواند به چیزی کمتر از انتقال قدرت در سوریه و واگذاری اختیارات رئیس جمهوری به معاون وی و تکرار مدل یمن بسنده کند. اشتیاقی که قطر و سعودی از خود برای رساندن طرح به شورای امنیت نشان دادند، اینک آن‌ها را در برابر بن‌بستی قرار داده است که هیچ راهی برای خروج از آن به صورت سیاسی وجود ندارد. رفتن به شورای امنیت به معنای بین‌المللی کردن موضوع سوریه است. بازگشت این طرح به اتحادیه عرب به معنای عربی شدن دوباره موضوع سوریه خواهد بود، ولی دولت‌های عربی راهی برای خود به منظور تاثیرگذاری سیاسی بر بحران سوریه باقی نگذاشته‌اند.

وزیر مشاور در امور خارجی عمان، یوسف بن علوی، گفته است که وزیران امور خارجه شورای همکاری روز شنبه(۱۱ فوریه) در ریاض برای بررسی پیامدهای وتوی قطعنامه شورای امنیت و اقدامات بعدی گرد هم خواهند آمد.

در قدم اول به نظر می‌رسد که این جلسه باید در سطح وزیران امور خارجه اتحادیه عرب برگزار شود و نه شورای همکاری خلیج فارس، ولی واقعیت این است که این شورا در پرتو وضعیت کنونی دنیای عرب قدرت تاثیرگذاری بیشتری یافته و مرکز تصمیم‌گیری و سیاست‌سازی از قاهره یا دمشق و بغداد به حوزه عربی خلیج فارس منتقل شده است. اقدامات بعدی که یوسف بن علوی به آن اشاره می‌کند ابتدا در جلسه شورای همکاری خلیج فارس مطرح و پخته می‌شود تا برای پوشاندن لباس عربی به آن به اتحادیه عرب فرستاده شود.

شورای همکاری و اتحادیه عرب درک درستی از موازنه قوا در سطح جهانی ندارند. این دولت‌ها بیشتر بر امریکا و دنیای غرب برای پیش بردن طرح خود در شورای امنیت تکیه کردند و کانون جدید قدرت و گروه " بریکس " را نادیده گرفتند. چین و هند نیمی از جمعیت کره زمین را در خود جای داده‌اند. چین دومین و برزیل ششمین قدرت اقتصادی جهان‌اند. اولی ژاپن را به عقب راند و دومی بریتانیا را. روسیه به هیچ وجه مایل نیست که آخرین پایگاه خود در خاورمیانه را بعد از سقوط صدام حسین در عراق و معمر قذافی در لیبی از دست بدهد.

این اعتقاد وجود دارد که طرح انتقال قدرت در سوریه اساسا طرحی امریکایی با الهام از موفقیت نسبی در یمن است که قطر و سعودی وظیفه عربی‌کردن آن را به عهده گرفتند. حال این طرح چه امریکایی باشد و چه عربی، در خلال مذاکرات شورای امنیت و سپس وتوی قطعنامه، روشن شد که دیگر امریکا به مانند سابق نمی‌تواند هرچه بخواهد از شورای امنیت بیرون بیاورد و قدرت‌های جدید اقتصادی سیاسی در سطح جهان دیگر حاضر نیستند در مقابل خواسته‌های امریکا خویشتن‌داری نشان دهند. روشن نیست که با چه منطقی، امریکا سیاستی را اتخاذ می‌کند که خود را در شورای امنیت در برابر چین و روسیه قرار دهد و پکن را ناچار کند که ظرف ۵ ماه دوبار از امتیاز وتو استفاده کند. وتوی روسیه کافی بود. پیوستن چین به آن برای تشدید مخالفت با طرح امریکا نه در خاورمیانه که در دیگر مناطق بحرانی دیگر در جهان است.

سناریوهای قابل تصور برای آینده سوریه یا مذاکره سیاسی میان حکومت و مخالفان است و یا امنیتی شدن بیشتر بحران. مخالفان رژیم بشار اسد چند دسته‌اند. برخی از آن‌ها که مورد حمایت شدید غرب و ترکیه و تعدادی از دولت‌های عربی قرار دارند با هرگونه گفت‌وگو و مذاکره با دمشق مخالفت می‌کنند. احتمالا فشار روسیه و چین بر بشار اسد برای شتاب دادن به اصلاحات و تغییر قانون اساسی و کنار رفتن حزب بعثاز قدرت افزایش پیدا خواهد کرد.

سناریوی دیگر که احتمال اجرای بیشتری دارد، امنیتی شدن بیشتر بحران در سوریه است. حملات اخیر ارتش سوریه به مناطقی که آن‌ها را محل تمرکز نیروهای مخالف مسلح خود می‌داند برای این است که دمشق، با استفاده از وضعیت شورای امنیت و گزارش ناظران عرب، سعی در یکسره کردن نظامی کند. متقابلا فرانسه هم اعلام کرده است که غرب گروه فشار جدیدی در جهان برای همبستگی با مردم سوریه تشکیل خواهد داد. مسلما کار این گروه تنها تحریم اقتصادی سوریه نیست که تا کنون بی‌نتیجه بوده است.

برخی منابع از احتمال پیاده شدن نیروی چترباز خارجی در مناطق ادلب سخن می‌گویند که ارتش سوریه تقریبا در آن حاکمیتی ندارد. هدف اصلی ایجاد منطقه‌ای امن برای ایجاد پایگاه و سرنگون کردن دولت مرکزی است. حتی برخی سفر وزیر امور خارجه و رئیس اداره اطلاعات خارجی روسیه به دمشق را مقابله با کودتای نظامی و کاستن از تمرد در ارتش سوریه تحلیل می‌کنند.

مداخله نظامی خارجی به جنگ داخلی در سوریه می انجامد. هم اینک بخش مهمی از مردم سوریه نگران آینده خود در صورت پیروزی مخالفان مسلح در این جنگ‌اند. حوادثهولناک عراق و سپس لیبی در برابر چشمان آن‌ها قرار دارد.

اگر اشتباه دستگاه امنيتي سوريه ۱۱ ماه قبل در برخورد با تعدادي دانش آموز در شهر درعا موجب آغاز بحراني شد كه همه منطقه را با خود به لبه پرتگاه كشاند، مداخله نظامي خارجي و تكيه بر راه حل امنيتي نيز امكان باز شدن درهاي جهنم را به روي خاورميانه بيشتر ميكند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات