به گزارش افکارنیوز،

عاون نخست‌وزیر ایتالیا اعلام کرد: رم نمی‌تواند بگوید که سیف الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی، دیکتاتور سابق لیبی برای رهبری کشورش هیچ حقی ندارد و در صورت حمایت مردمی از وی ما اعتراضی به این مساله نخواهیم داشت.

وی گفت: این دموکراسی است. با این حال من نمی‌توانم در سایه نظرسنجی‌های اخیر احتمال بازگشت سیف الاسلام به رهبری لیبی را ارزیابی کنم. لیبی در وضعیت سخت و پیچیده‌ای به سر می‌برد و به خاطر دودستگی سیاسی در این کشور تصور کردن یک کشور متحد و پایدار دشوار است. ما باید با احتیاط برخورد کرده و به روند تحقق ثبات اگر امکانش وجود داشته باشد، کمک کنیم.

به نوشته روزنامه فرامنطقه‌ای الشرق الاوسط، این در حالی مطرح شده که میخائیل بوگدانف، معاون وزیر خارجه روسیه گفته سیف الاسلام و حامیانش باید بخشی از روند سیاسی در لیبی باشند.

وی تاکید کرده است: ما از همه حمایت می‌کنیم. فرض می‌کنیم که هیچ کس نباید در انزوا قرار بگیرد و از فرآیند سیاسی سازنده کنار گذاشته شود. بنابراین ما ارتباطات را با همه گروه‌ها در غرب، شرق و جنوب لیبی حفظ می‌کنیم.

در همین راستا، محمد القیلوشی، یکی از اعضای تیم سیاسی سیف الاسلام به خبرگزاری اسپوتنیک گفت: سیف الاسلام در نامه خود به ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه به موضوع نامزدی‌اش در انتخابات ریاست‌جمهوری لیبی نپرداخته است. او بر حمایتش از نقشه راه حل بحران لیبی و آشتی ملی و ایجاد فرصت برای مشارکت تمامی گروه‌های سیاسی لیبیایی در روند حل و فصل بحران تأکید کرد.

وی گفت: اینکه سیف الاسلام موضوع نامزدی‌اش برای پست ریاست‌جمهوری لیبی را مطرح نکرده به این خاطر است که وی معتقد است هنوز صحبت کردن درباره این مساله زود است.

وی تصمیم سیف الاسلام برای شرکت در رقابت انتخاباتی آتی را تکذیب یا تأیید نکرد.

همزما با این مواضع لیبیایی‌ها روز دوشنبه شصت و هفتمین سالروز استقلال خود را در میان بحران سیاسی جشن گرفتند.

۶۷ سال پیش در چنین روزی ادریس السنوسی، اولین و تنها پادشاه لیبی که از سال ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۱ حکومت را به دست داشت از کاخ المنار در شهر بنغازی به جهان و مردم لیبی استقلال این کشور را اعلام کرد.

لیبیایی‌ها در سرتاسر این کشور خبر استقلال را با خوشحالی شنیده و جشن گرفتند و پرچم‌های این کشور را در میدان ۹ اوت در شهر بنغازی برافراشتند.

مجمع عمومی سازمان ملل نیز در آن زمان قطعنامه‌ای را درباره استقلال لیبی صادر کرد و کمیته‌ای را به اجرای این قطعنامه مکلف کرد.

این درحالی است که اکنون لیبی با بحران سیاسی و امنیتی گسترده‌ای روبه‌روست و گروه‌های لیبیایی در طرابلس و طبرق اختلافات شدیدی با هم دارند. دولت توافق ملی در لیبی که بعد از مذاکرات گسترده تشکیل شد نیز نتوانسته بحران در این کشور را حل کند.