آل خلیفه حرمتی برای خون مردم قایل نیست
عضو فراکسیون مستعفی الوفاق در پارلمان بحرین تاکید کرد که رژیم حمد بن عیسی آل خلیفه حتی کمترین حرمت و ارزشی برای خون مردم بحرین قایل نیست و به همین دلیل براحتی مرتکب قتل و جنایت می شود.
به گزارش افکارنیوز هادي الموسوي روز يكشنبه در گفتگو با شبكه خبري العالم اظهار داشت: شايد اكنون ارزان ترين چيز در بحرين خون و جان انسانها باشد.
وی گفت: هنگامی که مردم بحرین به علت استفاده افراطی رژیم از زور و گاهی قتل عمد جان می دهند رژیم حاکم سعی می کند در کمال قصاوت از مسئولیتهای خود شانه خالی کند.
الموسوی تصریح کرد: شهید محمد ابراهیم یعقوب به طور عمد و با برنامه ریزی و نیت قبلی مورد حمله نیروهای رژیم آل خلیفه قرار گرفت. نیروهای امنیتی او را سالم در خیابان دستگیر کردند ولی آنقدر با پا بر روی بدنش پریدند تا بدنش را له کرده و او را به شهادت رساندند.
عضو فراکسیون مستعفی الوفاق در پارلمان بحرین افزود: نیروهای امنیتی برای پراکندن تظاهر کنندگان و مجازات مردم مناطقی که اعتراضات در آنها صورت می گیرد به طور افراطی از گاز سمی استفاده می کنند.
الموسوی گفت: با وجود اعمال مجازات دسته جمعی مردم، ولی تظاهر کنندگان تا کنون هیچ سرزنشی از سوی مردم این مناطق یا با ممانعت آنها برای جلوگیری از تظاهرات مواجه نشده اند چون که همه آنان، خردسال، بزرگسال، فقیر یا ثروتمند معترض رژیم هستند و این اعتراضات را حق مردم می دانند.
عضو فراکسیون مستعفی الوفاق در پارلمان بحرین خاطرنشان کرد: صحنه بحرین به علت روشن نبودن موضع رژیم حاکم در قبال احترام به اراده ملی که خواستار کمترین حقوق انسانی خود است، آکنده از مسائلی است که پیوند بین رژیم و مردم را می گسلد.
وی ادامه داد: کمیته حقیقت یاب مسائل مربوط به محاکمه نقض کنندگان حقوق ملت را به دادگاه محول کرده است درحالی که این توصیه ها فقط برای دولت نیست بلکه برای رژیم اعم از پادشاه، ولیعهد و نخست وزیر به عنوان رئیس قوه مجریه و همچنین همه عوامل ارتکاب نقض حقوق مردم است.
الموسوی افزود: رژیم حاکم طوری وانمود می کند که انگار مسئولیت عمل به توصیه های کمیته حقیقت یاب فقط به دولت محول شده است زیرا این مسئله کار رژیم را آسان می کند تا پادشاه از مسئولیت عمل به توصیه ها دور بماند.
این عضو فراکسیون مستعفی الوفاق تاکید کرد: رژیم و دولت در عمل به توصیه ها کوتاهی و از آن شانه خالی می کنند.
وي گفت: اين مسئله صحنه سياسي بين طرفين را پيچيده تر مي كند. يك طرف مردم هستند كه از خواسته هاي خود عقب نشيني نمي كنند و طرف ديگر رژيم و دولت هستند كه سعي مي كنند توصيه هايي حقوقي كه ربطي به سياست ندارد را دور بزنند.