به گزارش افکارنیوز،

استعفای «عادل عبدالمهدی» نخست‌وزیر عراق، ابهامات متعددی را در خصوص آینده این کشور مطرح می‌کند.

اخبار بین‌الملل- مهم‌ترین پرسش در شرایط کنونی این است که آینده سیاسی عراق به چه سمت و سویی پیش خواهد رفت و آیا طرف‌های خارجی و بدخواهان می‌توانند از معضلات موجود در راستای فراگیر ساختن هرج و مرج و ایجاد خلأ قدرت استفاده کنند؟

یافتن پاسخ برای این پرسش نیازمند توجه به ویژگی‌هایی است که عراق در وضعیت فعلی خود با آن دست و پنجه نرم می‌کند.

درست است که این کشور تظاهراتی کم‌سابقه را تجربه می‌کند که در سایه آن بقایای حزب بعث و مزدوران برخی سفارت‌خانه‌ها به سوءاستفاده می‌پردازند؛ اما نباید فراموش کرد که مرجعیت دینی عراق در پیام اخیرش ضمن تأکید بر لزوم توجه به مطالبات مردم، تصریح کرد که به هیچ وجه نباید به دیکتاتوری سابق اجازه داد تا بار دیگر خود را در عراق احیا کند.

از طرفی گروه‌های مقاومت و الحشد الشعبی با وجود بروز پاره‌ای مشکلات در حاشیه تظاهرات به هیچ وجه حاضر نشدند در زمین دشمن بازی کنند و اجازه دهند که اهداف امریکایی در تقابل این نیروها با مردم محقق شود.

لذا می‌توان گفت که مرجعیت و مقاومت عراق به‌عنوان دو نقطه قوت این کشور، ضامن امنیت و آرامش عراق هستند.

درایت و فداکاری احزاب عراقی، می‌تواند مکمل هوشیاری مرجعیت و مقاومت اسلامی عراق باشد. مردم این کشور که از تراکم معضلات در سالیان اخیر به‌شدت ناراضی‌اند، بر لزوم انتخاب و گزینش شخصیت‌هایی پاکدست و مستقل برای امور اجرایی و مناصب تصمیم‌ساز اصرار دارند.

بی‌شک باطل السحر فتنه شیعی ـ شیعی که از آن سوی مرزها برای جنوب عراق تدارک دیده شده، چیزی نیست جز اجرای توصیه‌های مرجعیت و اتکا به مقاومت اسلامی؛ امری که باید به کنار گذاشتن منافع شخصی و حزبی و تلاش برای آبادانی عراق و بهبود اقتصاد بیمار این کشور منجر شود.

تعلل و از دست رفتن فرصت اگرچه کار را برای سیاستمداران عراقی و دلسوزان این کشور دشوار می‌کند، اما هنوز زمان برای جبران کاستی‌ها و ناکارآمدی‌ها وجود دارد.

تلاش همه‌جانبه برای انتخاب جایگزین عبدالمهدی و اقدام جدی به‌منظور اصلاح برخی قوانین عراق، می‌تواند مقدمه‌ای برای خروج از بحران کنونی باشد.

معترضان عراقی ـ برخلاف تصویر ارائه شده از سوی رسانه‌های غربی و عربی ـ تنها و تنها به‌دنبال مطالبات مشروعی هستند که تحقق آن‌ها می‌تواند اعتماد از دست رفته به نظام سیاسی را بازیابی کند.

امیدواری به آینده عراق در سایه وضعیت کنونی شاید از سوی برخی تحلیلگران خوش‌بینانه تلقی شود، اما این ملت که شکست هیولای مخوفی مانند داعش را در کارنامه خود دارد، مطمئنا توانایی برون‌رفت از بحران اخیر را نیز خواهد داشت.