به گزارش افکارنیوز،

به دلیل تحریم‌ها و کمبود کمک‌های بشردوستانه و خدماتی که برخی مؤسسه‌های سازمان ملل ارائه می‌کنند، دشواری زندگی در سوریه روز به روز افزایش می‌یابد. از این رو، یافتن لقمه نان به منزله فاجعه‌ای برای مردم سوریه است.

اخبار بین الملل-ام مازن که از الحسکه آواره شده است، هر روز ساعت هفت صبح منزل استیجاری خود را ترک می‌کند و به کارگاهی در قامشلی می‌رود ودر ازای کار طی ساعات طولانی، حقوق معادل یک دلار دریافت می‌کند. او چهار کودک دارد و همسرش بیمار است. این زن یکی از میلیون‌ها سوری است که زیر خط فقر هستند. به سبب تحریم‌ها علیه سوریه و کمبود کمک‌های بشردوستانه، شرایط روز به روز بدتر می‌شود.

جوانان از شهر‌های مختلف شمال شرق سوریه در این کارگاه فعالیت می‌کنند. همه گذرگاه‌های مرزی منطقه از جمله گذرگاه قامشلی با ترکیه که فقط چند متر با این کارگاره فاصله دارد، تعطیل است.

شماری از سازمان‌های وابسته به سازمان ملل در قامشلی وجود دارند؛ اما خدمات بسیار کمی به ساکنان این منطقه ارائه می‌کنند.

کمک‌های بشردوستانه در سوریه به مناطق شمال شرق این کشور نمی‌رسد، زیرا تحت تاثیر مسائل سیاسی قرار دارد, اما آنچه شرایط را برای مردم بدتر می‌کند، تحریم‌ها و افزایش عجیب قیمت‌ها است، به طوری که یافتن لقمه‌ای نان همانند فاجعه‌ای است که مردم سوریه با آن دست به گریبان بوده اند هرچند جهان از دور پیگیر این اوضاع است.