به گزارش افکارنیوز،

روزنامه «وال استریت ژورنال» در یادداشتی مسیر پیش روی « دونالد ترامپ »، رئیس جمهور آمریکا برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری این کشور را بسیار دشوار و غیرمحتمل ارزیابی کرده است.

اخبار بین الملل- این یادداشت با عنوان «مسیر غیرمحتمل ترامپ برای کسب پیروزی» به قلم «ویلیام ای گالستون» نوشته شده است. گالسون از نویسندگان و تحلیلگران وال استریت ژورنال به شمار می رود که سابقه حضور در گروه مشاوران سیاسی ریاست جمهوری «بیل کلینتون» را هم دارد و عمده تمرکز وی بر تحلیل سیاست‌های داخلی، کمپین‌های سیاسی و انتخابات‌ها در آمریکاست.

در یادداشت اخیر گالستون در وال استریت ژرونال، او با اشاره به موقعیت دشوار «دونالد ترامپ»، برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو می گوید: برخی جمهوریخواهان بدنبال استفاده از مدل انتخاباتی سال 1988 برای جلوگیری از شکست نامزد این حزب و حرکت به سمت پیروزی هستند. در آن زمان جرج بوش پدر، نامزد جمهوری خواهان که در ابتدای رقابت‌ها از «مایکل دوکاکیس»، فرماندار ماساچوست و نامزد دموکرات‌ها با 17 امتیاز جلوتر بود، در نهایت فرماندار ماساچوست را توانست با اختلاف فقط 7 رای بیشتر شکست دهد.

گالستون با ذکر ضرب المثل معروف آمریکایی که گفته می شود «موازی کمتر از کامل است»، در ادامه می گوید: جرج بوش پدر در انتخابات سال 1988 یک رئیس جمهور مشغول به کار نبود تا کارنامه قابل دفاعی داشته باشد و رقیبش «دوکاکیس» هم برای رای دهندگان آمریکایی چهره شناخته شده‌ای نبود. کمپین انتخاباتی جرج بوش در آن زمان  قبل از آن که رقیبش، «دوکاکیس» بخواهد و بتواند خودش را به مردم معرفی کند، او را آن گونه که خواسته بودند معرفی کرده بودند. اما در مقایسه آن زمان با شرایط فعلی باید گفت که ترامپ دارای سابقه و پیشینه‌ای مهم و بحث برانگیزتر است و رقیب او، «جو بایدن» نیز  شخصیتی نام آشنا به عنوان معاون سابق رئیس جمهوری در میان رای دهندگان آمریکایی است. در این میان یک تفاوت را نیز در مقایسه شرایط فعلی با انتخابات 1988 باید مورد توجه قرار داد و آن این که در آن زمان جرج بوش در حالی نامزد ریاست جمهوری آمریکا شد که قبل از آن به عنوان معاون رئیس جمهور پیشین، شخصیتی قابل توجه و شناخته شده در میان اعضای حزب جمهوری خواه بود، اما در مقابل شخصت و رفتار و عملکرد ترامپ نگرانی های بسیاری حتی در میان برخی از حامیان وی برانگیخته است.

نویسنده در ادامه می افزاید: در حال حاضر کمپین انتخاباتی بایدن تحرکات خود را افزایش داده است. نظر سنجی‌ها نیز موقعیت رقیب ترامپ را بهتر از او ارزیابی می‌کنند، از جمله نظرسنجی اخیر سی بی اس که درست بعد از مجمع ملی دموکرات‌ها برگزار شده و دست برتر را در این رقابت‌ها متوجه رقیب ترامپ دانسته است. در برخی از این نظرسنجی‌ها رای دهندگان آمریکایی دلیل انتخاب رقیب ترامپ را برای اعلام مخالفت با او اعلام و برخی دیگر نیز دلایل دیگری را عنوان کرده‌اند. از سوی دیگر هفته گذشته ترامپ در حالی خود را برای شرکت در مجمع ملی جمهوری خواهان که در آن نامزد نهایی این حزب معرفی شد، آماده کرد که اختلافش با نامزد رقیب از حزب دموکرات قابل توجه بود و تا کنون طی نیم قرن گذشته هیچ رئیس جمهوری در شروع رقابت‌های انتخاباتی رسمی از رقیب خود عقب نمانده بود و حال برای اولین بار طی نیم قرن گذشته است که رئیس جمهور آمریکا در حالی رقابت‌های خود را به صورت رسمی آغاز می کند که رقیبش از او پیشی گرفته است و در این شرایط پیروزی ترامپ بسیار غیرمحتمل به نظر می رسد.

یادداشت وال استریت ژورنال در ادامه انتقاداتی را نیز متوجه کمپین انتخاباتی دموکرات‌ها می کند و در این ارتباط می گوید: اگرچه دموکرات‌ها مجمع انتخاباتی خود را با معرفی «جو بایدن» به عنوان نامزد رسمی این حزب برگزار کردند، اما این مراسم در عین حال نشان دادن که کمپپین انتخاباتی دموکرات‌ها نیز دارای اشکالات و آسیب پذیری‌های جدی است، از جمله این که کمپین انتخاباتی دموکرات‌ها بر برنامه و دستور کار سیاسی «جو بایدن» تمرکز ندارد و به خوبی نتوانسته این دستور کار را تشریح و معرفی کند. از سوی دیگر در برخی نظرسنجی‌ها رای دهندگان آمریکایی به این موضوع توجه کرده‌اند که کمپین و تیم انتخاباتی «جو بایدن» بسیار بیش از حد معمول و به صورت افراطی موضوع تبعیض نژادی علیه اقلیت‌ها را مورد تاکید و توجه قرار می دهد و با این تصور به نظر می رسد که این تاکید و توجه فقط مربوط به تحولات اخیر و زودگذر است و از سوی دیگر همزمان ارتباط تیم انتخاباتی بایدن با طبقه سفیدپوستان و دیگر شهروندان آمریکایی بسیار کمتر شده، این در حالی است که سفیدپوستان آمریکایی حامیان اصلی «دونالد ترامپ» به شمار می‌روند.

در ارتباط با وضعیت ترامپ نیز، در این یادداشت گفته شده است: به نظر می‌رسد که ترامپ تا کنون کاری برای گسترش پایگاه‌های حمایتی خود که در انتخابات سال 2016، 46 درصد به شمار می‌رفت، انجام نداده است، اما این وضعیت لزوما به معنای شکست ترامپ نیست. همان گونه که تحلیل «ویلیام فریشوز»، مردم شناس موسسه بروکینگز نشان می‌دهد، بیش از 60 درصد از افرادی که در ایالت‌های میشیگان، ویسکانسین و پنسیلوانیا در سال 2016 رای ندادند، در واقع سفید پوستان بدون مدارک دانشگاهی بودند. در مقایسه با سال 2004، وقتی که جرج بوش پسر برای دومین بار در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسید، آمار مشارکت در این ایالت‌ها به شدت کاهش یافته بود و در ویسکانسین تا 7 درصد، در میشیگان تا 5.7 درصد و در پنسیلوانیا تا 2.7 درصد نرخ مشارکت رای دهندگان کاهش یافته بود. در این شرایط اگر ترامپ بتواند نرخ مشارکت را در همان سطح سال 2004 حفظ کند، می تواند پیروزی دوباره خود را تکرار کند، حتی اگر دموکرات‌ها در جذب آرای حومه و حاشیه‌ای و شهرهای بزرگ بهتر عمل کنند. با وجود نرخ پائین مشارکت در ایالت های یاد شده و تکرار همان شرایط سال 2004،  ترامپ حتی می تواند اکثریت آرای الکترال کالج را بدست آورد، حتی اگر او رای ایالت فلوریدا که در حال حاضر نیز در آن بایدن پیشتاز است، از دست بدهد.

نویسنده در ادامه معتقد است: ترامپ در عین حال نقاط قوتی هم دارد. اگرچه او با رکود شدید اقتصادی ناشی از کرونا روبرو شده و اگرچه این رکود اقتصادی مدیریت او را برای منابع و بخش های اقتصادی دچار چالش کرده، اما توانایی اقتصادی او در مقایسه با رقیب دموکراتش همچنان حفظ شده است. از سوی دیگر اگرچه حامیان او در میان جوامع آمریکایی-آفریقایی افزایش نیافته است، اما سیاست های سختگیرانه مهاجرتی او و محافظه کاری شدید اجتماعی و تهاجمی‌اش جایگاه او را در میان برخی بخش‌های جوامع لاتین تبار تقویت کرده است.

در یادداشت وال استریت ژورنال همچنین درباره نقاط قوت ترامپ آمده است: دستور کار دولت دوم ترامپ که در مجمع ملی جمهوری خواهان به صورت رسمی و علنی اعلام شد، حتی می‌تواند جایگاه و موقعیت ترامپ را بهبود ببخشد و به او کمک کند. در برنامه کاری ترامپ برای ریاست جمهوری در دور دوم احتمالی او بر مواردی همچمون کاهش وابستگی آمریکا به کالاها و تولیدات کارخانه‌های چینی تاکید شده که این موضوع می تواند حتی حامیانی را برای او فراتر از حزب جمهوری خواه جذب کند. در برنامه اعلام شده ترامپ درباره مهاجرت همچنین آمده است که دولت او مهاجران جدید را ملزم خواهد کرد تا هزینه های مالی خود را برعهده گیرند. از سوی دیگر دفاع از عملکرد پلیس بهتر از برنامه ریزی برای تجدید ساختار و هزینه های مجدد برای آن‌هاست و ترامپ هم در تبلیغات خود همین رویه را با دفاع از عملکرد پلیس در تحولات اخیر و اعتراضات آمریکا در پیش گرفته است.

نویسنده همچنین برخی مواضع دموکرات‌ها را در آستانه برگزاری انتخابات ریاست جمهوری آمریکا این گونه تشریح می کند: یکپارچگی و وحدتی که امروزه دموکرات‌ها در برابر ترامپ از خود نشان می‌دهند، یک مزیت بسیار مهم و قابل توجه برای آن ها به شمار می رود، چون تا پیش از این، کمپین انتخاباتی بایدن مجبور بود تا با نیروهای چپ دموکرات که او را به چالش می کشیدند و همزمان برنامه ها و اقدامات بایدن را مورد نقد و اتهام قرار می دادند، سارش کند. بایدن همچنین با فهرستی از کارهایی روبروست که طی دهه‌ها حضور او در قدرت، زمینه نقد او را فراهم کرده است. اغلب رای دهندگان آمریکایی این تصور را دارند که او تجربه ریاست جمهوری را به دلیل دارا بودن معاونت ریاست جمهوری در دوره باراک اوباما دارد، اما بایدن همزمان سیاست‌هایی را دنبال کرده که محل نقد است، به عنوان نمونه رای دادن به وقوع جنگ عراق به فقر بیشتر منجر شد. او همچنین ذهنیت خود را درباه برخی مسائل از جمله اصلاحیه ممنوعیت تامین بودجه عمومی برای سقط جنین تغییر داده است. بایدن همچنین اگرچه سابقه و تجربه دارا بودن ریاست کمیته روابط خارجی سنا را در کارنامه دارد، اما به سختی می توان ردی را درباره کارنامه او در مسائل سیاست خارجی مهم بدست آورد.

با وجود این مسائل، اما نویسنده این مطلب چندان امیدی به پیروزی ترامپ ندارد و درباره آینده ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری معتقد است: ترامپ اما در برابر رقیب خود با یک مسیر سخت و سربالایی روبروست. نرخ اشتغال مورد نیاز دولت او کمتر از میزان لازم برای کسب آرای الکترال کالج در آمریکاست و در نظر سنجی‌ها از رقیبش عقب مانده است و در ایالت‌های تعیین کننده‌ای که دارای نوسان آرا در انتخابات‌ها هستند، بایدن از ترامپ پیشی گرفته است و این شرایط باعث شده تا ترامپ وقت و زمان بیشتری را صرف دفاع از عملکرد خود در ایالت‌هایی همچون اوهایو، آیوا، جورجیا و تگزاس کند که پیشتر در رقابت‌های انتخاباتی سال 2016 در  آن ها به پیروزی دست یافته بود. در حال حاضر نیز از هر 10 آمریکایی، حداقل 6 نفر عملکرد و مدیریت ترامپ در مقابله با بحران کرونا را تائید نمی کند و ممکن است موضوع کرونا موضوع محوری و اساسی انتخابات پیش رو باشد. برخی کارشناسان آمریکایی شانس پیروزی ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری پیش رو را فقط 26 درصد ارزیابی کرده‌اند، که این آمار به نظر درست و صحیح است.