وقتی یک جانباز را روانی میخوانند!!
افکار: بعد از اینکه به من گفته شد روانی هستم به تهران مراجعه کردم و به دفتر مقام معظم رهبری، دفتر ریاست جمهوری و دفتر حقوق بشر نامه نوشتم و گفتم «آقایان و مسؤولان به ما جانبازان و ضعفا توجه نمیکنند و ما را اذیت میکنند.»
يك جانباز ۳۵ درصد دفاع مقدس كه از ناحيه سر و گردن و دست دچار مجروحيت است از نوع برخورد مسؤولان بنياد جانبازان استان آذربايجان غربي با وي، ابراز نارضايتي ميكند.
موسی ستارزاده جانباز ۳۵ درصد جنگ تحمیلی در گفتوگو با ایسنا، گفت:سه سال قبل با چند نفر که مزاحم فرزندم شده بودند، درگیر شدم و آن ها مرا به شدت کتک زدند.پس از انتقال به کلانتری و شکایت از آن ها و درحالی که آن ها محکوم شده بودند،از طرف رییس بنیاد جانبازان استان آذربایجان غربی نامهای با مفهوم اینکه من جانباز روانی هستم به دست قاضی دادگاه رسیدو رییس دادگاه رسیدگی کننده پروژهی درگیری با ارائهی طرحی اعلام کرد من از طرف بنیاد جانبازان جانباز روانی خوانده شدهام. من همانجا اعلام کردم که اگر من روانی هستم این را باید پزشکان تشخیص
بدهند،ضمن اینکه در آن درگیری من به طرفهای درگیری دست هم نزدهام.
وی ادامه داد:بعد از اینکه به من گفته شد روانی هستم به تهران مراجعه کردم و به دفتر مقام معظم رهبری، دفتر ریاست جمهوری و دفتر حقوق بشر نامه نوشتم و گفتم «آقایان و مسؤولان به ما جانبازان و ضعفا توجه نمیکنند و ما را اذیت میکنند.»
ستارزاده در ادامه گفت: پس از مدتی که از جریان مراجعهام به تهران و نامهنگاریم گذشت از طرف رییس بنیاد جانبازان ارومیه احضار شدم و رییس این بنیاد علنا و در حضور چند نفر از کارکنان بنیاد جانبازان به من گفت که مگر شما چه کاره هستید که به مقامات نامه نوشتهاید.
وی افزود: من هم در جوابرییس بنیاد جانبازانارومیه پاسخ دادم، مگر شما رییس بیمارستان یا رییس دیوان عدالت اداری هستید که به دادگاه نوشتهاید من روانی هستم. اگر من روانی هستم باید اعلام کنید که همهی جانبازان روانی هستند. او هم در جواب منگفت که اگر به خاطر درگیری که با آن چهار نفر داشتهام رضایت ندهم باید از محله و شهر بروم.در جواب او گفتم آقای رییس اگر طرف درگیری من خانواده شهید یا جانباز و ایثارگر است شما حق دارید از او حمایت کنید، ولی الان چه دلیلی دارد که از طرف درگیری من حمایت کنید، ولی او قانع نشد. به همین دلیل به او یادآور شدم که این
حمایتها و دخالتها به خاطر این است که طرف درگیری من فامیل شماست.
این رزمنده دوران دفاع مقدس که از ناحیهی سر، گردن و دست دارای مجروحیت است در ادامه اظهار کرد:پس از این بگو مگو و از این زمان به بعد بنیاد جانبازان استان هر روز به یک بهانهای شروع به اذیتکردن من کرد؛یک روز برای ارائه دارو بهانه میآوردند و روز دیگر میگفتند حق سفر به تهران برای معالجه به تهران را ندارم. بعد از مدتی هم نصف مبلغ دفترچه بیمه درمانیام را قطع کردند و من نیز به نشانهی اعتراض دفترچه بیمه را به بنیاد پس دادم و الان حدود شش ماه است که داروهایم را به صورت آزاد و بدون حمایت بنیاد تهیه میکنم.
وی ادامه داد:بعد از مدتی که فشار زیادی تحمل کردم در اعلامیهای نوع مجروحیت و طرز برخورد مسؤولان بنیاد ارومیه را ذکر کرده و به در و دیوار شهر زدم که پس از یک ساعت همهی آن ها را جمع کردند و من از طرف اطلاعات شهر احضار شدم که در آن جا نیز متوجه شدم چندین نفر دیگر با بنیاد استان به مشکل برخوردهاند.
موسی ستارزاده ادامه داد: مدتی قبل به بیمارستان ساسان تهران مراجعه کردم و به مدت یکماه در این بیمارستان بستری بودم. یک ترکش هم از بازوی راستم بیرون آوردند، در حالی که چند ترکش دیگر در دستم باقیمانده است، البته همهی کارهایی که در جبهه انجام دادهایم وظیفهی ما بوده است، ولی سوال اینجاست که آیا ما که الان بهمان میگویند روانی، خرابکار و معتاد هستیم در چه راهی به این شکل و شمایل در آمدهایم.من نه حقوق و نه مسکن میخواهم؛ فقط بیایند من را در معرض فروش بگذارند تا حداقل چهار فرزندم را نجات بدهم.
او در پایان با اشاره به اینکه مدت سه سال است درگیر مسائل واگذاری مسکن است، افزود: وقتی نمایندهی رییس جمهور در سفر سوم استانی به ارومیه سفر کرد، مشکل خود را به او گفتم و او گفت که تا ۱۵ روز دیگر مشکلم حل خواهد شد، ولی الان چند ماه است که کاری صورت نگرفته است و من از مسوولان میپرسم که واقعا چارهی من و امثال من چیست؟ چند وقت قبل نامهی قطعه زمینی به من تحویل داده شد، ولی پس از یک سال هنوز نتوانستهام این قطعه زمین را دریافت کنم، این درحالی است کهدیگر افرادی که با من بودهاند و در بنیاد جانبازان ارومیه آشنا و پارتی داشتهاند، این زمینها را گرفتهاند و
بعضی نیز حتی آن را فروختهاند؛ چرا اینقدر من را اذیت میکنند، آیا میخواهند از طریق جانباز و ایثارگر به این انقلاب ضربه بزنند!؟