جالبترین ملاقات آیت الله خامنهای و همسرشان با هاشمی در زندان
به گزارش افکارنیوز به نقل از بازتاب، در کتاب خاطرات آیت الله سید علی خامنهای، یادمان زندانها و بازداشتگاهها که مدتی پیش توسط مرکز اسناد انقلاب به چاپ رسیده است، روایت جالبی از دیدار رهبر انقلاب و همسرشان با هاشمی رفسنجانی در سال ۱۳۵۰ روایت شده است.![]()
آن گونه که در این کتاب روایت شده، آیت الله خامنهای که به تهران آمده بود، همسرش را خواهر آقای هاشمی معرفی میکند و خواستار ملاقات خود و همسرش با آقای هاشمی رفسنجانی میشود.
آیت الله هاشمی در آن مقطع نامهای به امام خمینی نوشته و درخواست کرده بود کاری کنند که دستگیرشدگان سازمان مجاهدین خلق اعدام نشوند که افتادن این نامه به دست ساواک، باعثمحکومیت هاشمی به ۷ ماه زندان میشود و وی به زندان داخل پادگان عشرت آباد منتقل میشود.
در اردیبهشت ۱۳۵۱، آیت الله خامنهای به همراه همسرشان راهی تهران میشوند تا با هاشمی دیدار کنند. دیدار با زندانیان سیاسی شبیه ملاقاتهای معمول با زندانیان عادی نبود و مجبور بود ترفندی بزند. وقتی به در نگهبانی میرسند، ایشان با لهجه کرمانی اشاره به همسرش میکند و میگوید: «این خواهر آقای هاشمی است که برای دیدار او آمده، من شوهر این خانم هستم.»
نگهبانها به هم نگاه کردند و قرار شد از فرمانده بپرسند. فرمانده گفت فقط خواهرش میتواند وارد شود. «همسرم دل به خدا سپرد و وارد شد. من هم نگران و دلواپس، از اینکه راز آشکار شود که وی خواهر آقای هاشمی نیست، زیرا دیدار محارم با یکدیگر ویژگی خاصی دارد. اما از آنجا که آقای هاشمی فرد زیرکی بود، وقتی همسرم را از دور دید، متوجه موضوع شد… کنار یک جوی آب ایستاد، به طوری که همسر من در مقابل وی در طرف دیگر جوی قرار گرفت.»
ظاهرا آقای هاشمی سراغ دوستش را میگیرد و وقتی که متوجه میشود در نگهبانی است، از نگهبانها میخواهد اجازه ورود شوهرخواهرش(!) را بدهند. «در این وقت یک نظامی دوان دوان به طرف من آمد و اجازه ورود داد. من وارد شدم و آقای هاشمی از دیدار من بسیار شادمان شد.»
در زمانی که آنها کنار یکدیگر در گفتگو بودند، یک نظامی آنجا ایستاده بود و در حالی که لبخندی بر لب داشت، به آیت الله خامنهای خیره بود. «من هم با تبسم متقابل و ادب و نزاکت لازم پاسخ وی را دادم.»
چندی بعد آقای هاشمی از زندان آزاد شد، از آیت الله خامنهای پرسید آن نظامی لبخند به چهره را شناخته بود؟ گفتم: نه، گفت: او همان استوار زمانی بود و به احتمال قوی تو را هم شناخته بود. آنجا بود که میفهمند این استوار بامعرفت زندان قزل قلعه در سال ۴۲، اینجا هم ایشان را از لطف خود بینصیب نگذاشته است.