دلایلی که ایران و سوریه را به هم نزدیک می کند
افکار: خاورمیانه - ایران و سوریه از لحاظ فرم حکومتی به هیچ وجه به هم نزدیک نیستند، ولی به دلیل وجود برخی مشترکات به متحد هم تبدیل شدهاند.
پایگاه خبری میدلایست آنلاین در یادداشتی به قلم حسان القطب به بررسی روابط ایران و سوریه پرداخته و نوشته است که دو کشوری که از لحاظ ساختار تفاوت فاحشی با هم دارند، در منطقه با همپیمانند.
در این یادداشت آمده است:ایران و سوریه از لحاظ ساختار حکومت به هیچ وجه به هم نزدیک نیستند، سوریه از نظام بعثی سکولار تبعیت میکند در حالی که ایران نظام دینی را دستور کارخود قرار داده است،ولی به دلیل وجود برخی مشترکات در پروندههای مهم خاورمیانه به متحد استراتژیک هم در منطقه تبدیل شدهاند. مثلادر عراق، ایران و سوریه از دو گروه متناقض حمایت میکنند. ایران از گروههای شیعه حمایت میکند در حالی که سوریه به صورت غیر مستقیم از گروههایی پشتیبانی میکند که در عموما در غرب عراق متمرکزند.
در ادامه این یادداشت آمده است: در حالی که ایران از حکومتی حمایت میکند که همزمان مورد حمایت ایالات متحده نیز هست ولی مورد حمایت سوریه نیست ولی چون هر دو کشور دشمن مشترک دارند با هم توانستهاند بر سر عراق به توافق برسند.حزب بعثعراق دشمن مشترک ایران و سوریه است.هر دو طرف علیه حزب منحل بعثعراق میجنگند. به گونهای که گروه پاکسازی حزب بعثنه تنها مورد حمایت ایران و سوریه است بلکه هر دو برای تحت تعقیب قرار دادن و ترور بسیاری از سران حزب بعثبه این سازمان کمک میکنند.
وی سپس مینویسد: نوری مالکی، نخستوزیر عراق عضو حزب شیعی الدعوه است که نقش شیخ نعیم قاسم، معاون دبیر کل حزب الله در لبنان برای عراق را بازی میکند البته مقایسه این دو مقایسهای مع الفارق است، اما با این حال میتوان گفت کهشیخ نعیم قاسم برای لبنان چشم سوریه است همان طور که نوری مالکی برای عراق چشم ایران است.
قطب مینویسد: مشابه همین استراتژی میان ایران و سوریه را در لبنان و پرونده فلسطین نیز شاهدیم. بر اساس اسناد ویکیلیکسبشار اسد حماس را میهمان دعوت نشده میداند ولی در برابر اسرائیل چون به آن نیاز دارد و از سویی ایران نیز از حماس برای فشار بر اسرائیل حمایت میکند از حماس پشتیانی میکند.در لبنان نیز وجود وجوه استراتژیک باعث شده تا حزب الله با کسانی همپیمان شود (میشل عون) که قبل از آن آنها را دشمن میدانست.