تبلیغات
کد خبر: ۱۱۸۰۵۳

تحریم تدریجی نفتی ایران؛ تهدید یا فرصت

با نزدیک شدن به اول جولای(۱۱ تیرماه) زمانی که اروپایی ها برای آغاز تحریم نفتی ایران مطرح کردند و اقدامات یک جانبه آمریکا در مورد تحریم مشتری های مهم نفتی ایران که البته هیچ کدام هنوز کاملا جنبه عملی به خود نگرفته است، اکنون این پرسش مطرح می شود اگر آن گونه که نظام سلطه غرب دنبال می کند، تحریم نفتی ایران به مرور و تدریج جنبه عملی به خود بگیرد آیا چنین شرایطی برای اقتصاد ایران یک تهدید خزنده محسوب می شود یا یک فرصت پیش رونده؟

به گزارش افکار نیوز به نقل از خراسان،مدتي است که مغزهاي برنامه ريز در غرب براي آن که اقتصاد نفتي جهان از شوک ناگهاني قيمت ها به دليل تحريم نفتي ايران در امان باشد، پروژه تحريم تدريجي نفت ايران را دنبال مي کنند،

به این معنا که به جای تحریم ناگهانی نفتی که عوارض شدید در افزایش قیمت جهانی نفت در پی دارد، با هدف عقب نشینی جمهوری اسلامی ایران از مواضع هسته ای و مستقل خود به دنبال تحریم تدریجی نفت ایران هستند

به طوری که مشتریان عمده نفت ایران طی یک برنامه زمان بندی به مرور خرید نفت از ایران را کاهش دهند و نفت کشورهای دیگر را جایگزین کنند تا بدین طریق تحریم های به اصطلاح فلج کننده بدون ایجاد شوک قیمتی در جهان اتفاق بیفتد و ضربه مخرب به اقتصاد ایران نیز به مرور محقق شود، شبیه پروژه ای که به زعم برخی از غربی ها در عراق و لیبی قبل از سرنگونی نظام های دیکتاتور این کشورها به گونه ای دیگر پی گیری شد؛ اما در چنین فضایی توجه به چند نکته اهمیت دارد:

۱ - تحریم تدریجی نفت ایران تحت شرایطی می تواند مصداق حقیقی آن ضرب المثل معروف باشد که می گویند «عدو شود سبب خیر اگر خدا خواهد!» عدم اتکای بودجه جاری کشور به نفت هدفی است که تا کنون در چند برنامه توسعه ای کشور دنبال می شده است، موضوع رفع کسری تراز عملیاتی بودجه که حاصل تفریق هزینه های جاری بودجه از منابع درآمدی نفتی در بخش بودجه جاری کشور است گر چه جزو اهداف برنامه چهارم بود اما به طور کامل محقق نشد با این حال در برنامه چهارم اتکای بودجه جاری به نفت تا حدود نصف کاهش یافت.


اکنون که در برنامه پنجم نیز(در بند ج ماده ۲۳۴) قطع وابستگی درآمدهای جاری دولت به نفت و گاز هدف گیری شده است، فشار خارجی به کمک اجرای این هدف برنامه آمده است تا با کاهش حقیقی صادرات نفت به فکر تحقق این هدف باشیم یعنی همگام با تحریم نفتی تدریجی خارجی برای کاهش تدریجی بودجه جاری به نفت در جهت تحقق این هدف برنامه پنجم به گونه ای عملی(نه شعاری) اقدام کنیم.

۲ - تحقق بند ج ماده ۲۳۴ برنامه پنجم توسعه با اجرای آن چه که برای سال جاری و چند سال گذشته از سوی سکاندار کشتی انقلاب، مقام معظم رهبری، نام گذاری شد، یعنی حمایت از تولید ملی، کار و سرمایه ایرانی همچنین جهاد اقتصادی و اصلاح الگوی مصرف، امکان پذیر است


که در این صورت می توان تهدید غرب برای تحریم تدریجی نفت ایران را به فرصتی تاریخی برای اقتصاد ایران تبدیل کرد. با رونق تولید داخلی و افزایش کار، خدمات و سرمایه گذاری امکان صادرات غیرنفتی بیشتر می شود و درآمدهای مالیاتی افزایش می یابد که این دو جایگزین خوبی برای درآمدهای نفتی است و به تدریج آثار ناشی از تحریم نفتی را خنثی می کند و از سوی دیگر نفت که ثروتی خدادادی برای تمام نسل هاست صیانت می شود تا نسل آینده نیز از این نعمت بهره مند باشند.


۳ - در کنار تلاش برای کاهش وابستگی به نفت نباید فراموش کنیم آن چه که ضامن حقیقی حفظ و بقای انقلاب اسلامی بوده و است، اجرای درست احکام اسلام، سلامت مالی و اخلاقی مسئولان و مدیران کشور و جلوگیری از ظلم، تبعیض و مفاسد اقتصادی و اجتماعی است که در این صورت عدالت و پیشرفت توأمان در کشور و در دهه عدالت و پیشرفت محقق خواهد شد و کشور از عقبه تحریم به اصطلاح فلج کننده غرب نیز عبور خواهد کرد.

۴ - اقتصاد ایران مانند بدنی که در مقابل انواع میکروب ها به دلیل واکسیناسیون مقاوم شده است، طی ۳۳ سال به دلیل مواجهه با انواع تحریم ها تاب و تحمل و مقاومت بیشتری از خود نشان می دهد،

از تحریم ۴۰ میلیون دلاری سناتور داماتو در دهه اول انقلاب گرفته تا تحریم نفتی و بانک مرکزی در حال حاضر که همواره آمریکا پرچمدار آن ها بوده و اروپایی ها تابع، هیچ کدام نتوانسته اند اقتصاد ایران را فلج کنند، این گونه تحریم ها نیز تاریخ مصرف مشخصی دارند که اگر غفلت نکنیم و هوشیار باشیم می توانیم به نقطه ای برسیم که غرب خود از تحریم ناامید شود و برای پذیرش حقوق مسلم کشورمان با ادبیات منطق، نه زور مذاکره کند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات