محسن مهدیان نوشت: ترامپ مجبور شد بگه زدن تاسیسات گازی ایران بدون اطلاع آمریکا انجام شده است و دیگر تکرار نمی شود.
یکم. ترامپ مجبور شد دروغ بگید. چون رسانه وابسته به ترامپ مثل اکسیوس و یا انسو وال استریت ژورنال می گویند اطلاع داشت.
این تناقضگویی یعنی ضعف در مدیریت صحنه؛ وقتی بین روایت رسمی و رسانههای نزدیک به خودش شکاف میافتد، یعنی کنترل روایت هم از دستش خارج شده است.
دوم. این ماجرا نشان داد راهبرد چشم در مقابل چشم، اثرش فقط زدن چشم طرف مقابل نیست. یعنی چرخه تصاعد.
گاز قطر را می زنیم اما صدای کشورهای منطقه و مکرون و اروپا و نهایتا ترامپ در می آید. یعنی اثر تصاعدی ومضاعف است.
این اتفاق یعنی هر ضربه به زیرساختهای ایران، زنجیرهای از پاسخها ایجاد می کند که کل دنیا اثرش را می چشد.
سوم. ترامپ پیشتر بارها از هدف قرار دادن تأسیسات ایران حرف میزد؛ اما اینبار نهتنها عقب نشست، بلکه صریح گفت چنین اقدامی تکرار نمیشود. این یعنی زبان زور را زمانی خوب می فهمد که حسابی لمس کند.
چهارم. ترامپ میگوید اسرائیل از سر خشم دست به این اقدام زده است. این یعنی خروج از کنترل. یعنی ضربات ایران آنقدر سنگین بوده که توازن را بههم زده است و البته این روند از همان روزهای اول شکل گرفت.
پنجم. این عقب نشینی نشان داد که در این جنگ، برنده کسی است که بیشتر دوام بیاورد.
نه صرفاً ضربه اول و نه حجم آتش. هر طرفی که بتواند فشار را مدیریت کند، هزینهها را تحمل کند و میدان را نگه دارد، پیروز است و هر صدایی به نام آتشبس، یعنی بازی برد را تبدیل به شکست کردن.
