رییس جمهور تروریست امریکا زمانی که تصمیم به اغاز جنگ گرفت، عملا وارد مسیری شد که بیشتر به یک قمار سیاسی و نظامی شباهت داشت تا یک راهبرد مبتنی بر محاسبه دقیق باشد. در چنین شرایطی، گزینه های او از ابتدا نیز محدود بود و اکنون پس از گذشت زمان، این محدودیت ها بیشتر خود را نشان داده اند.
تا این لحظه چه اتفاقاتی در میدان رخ داده است؟
در ابتدای درگیری، اقداماتی مانند ترور هدفمند رهبر شهید انقلاب و دیگر فرماندهان نظامی تا مردم عادی و حمله به برخی زیرساخت های نظامی و انرژی در دستور کار قرار گرفت. در مراحل بعدی نیز دامنه حملات گسترده تر شد و برخی زیرساخت های عمومی نیز هدف قرار گرفتند.
با این حال، به اعتراف خود امریکایی ها و حتی رسانه های غربی نتیجه ای که بتوان ان را یک پیروزی برای او معرفی کرد به دست نیامده است. در چنین شرایطی، اخرین سناریویی که می تواند برای ترامپ باقی مانده باشد، انجام عملیات زمینی در سواحل یا جزایر نزدیک به تنگه هرمز(برای به دست گرفتن کنترل تنگه) و یا استان های مرزی و نفت خیز ایران است.
در همین حال، روز گذشته محمدجواد ظریف یادداشت قابل تاملی را در نشریه امریکایی «فارن افرز» منتشر کرد که بیش از هرچیز گویی برای نجات ترامپ از بن بستی که در ان گیر افتاده، نوشته شده است.
اما شرایط میدان چیست؟
فضای داخلی حضور گسترده شبانه مردم در همه شهرهای ایران و تاکید بر ادامه مقاومت و انتقام تا رسیدن به نتیجه، بخشی از این وضعیت است.
در بعد نظامی نیز حملات موشکی به پایگاه ها و مراکز نظامی امریکا در کشورهای حاشیه خلیج فارس، همچنین برخی نقاط استراتژیک در سرزمین های اشغالی و نیز مواضع گروه های مسلح در اقلیم کردستان ادامه پیدا کرده است.
در حوزه پدافندی نیز ادامه درگیری با پهپادها و جنگنده های مهاجم به اوج خود رسیده است که فقط در ۴۸ اخیر سه جنگنده و چندین هواگرد توسط ایران منهدم شدند. تاکنون بیش از ۱۰ فروند جنگنده پیشرفته و بیش از ۱۶۰ پهپاد مورد اصابت قرار گرفته اند.
اختلال در عرضه انرژی، کاهش صادرات نفت و گاز، و نگرانی درباره امنیت مسیرهای انتقال انرژی باعث شده است فشارهای اقتصادی و سیاسی بین المللی نیز بر روی عامل این جنگ یعنی ترامپ افزایش یابد.
در این میان، اهمیت ژیوپلیتیکی تنگه هرمز همچنان یک عامل تعیین کننده در کنترل ایران باقی مانده است. با وجود گذشت بیش از یک ماه از اغاز درگیری ها، هنوز کنترل عملیاتی این ابراه به نفع امریکا تغییر نکرده است و به گفته مسیولان تغییر هم نخواهد کرد.
در چنین شرایطی پرسش اصلی این است که ترامپ چگونه می تواند از این وضعیت خارج شود؟ جنگی که متوهمانه قرار بود در مدت کوتاهی به نتیجه برسد، اکنون طولانی شده و هنوز دستاوردی که بتوان ان را پیروزی برای ترامپ نامید شکل نگرفته است بلکه ضربات بی سابقه ای را در یک جنگ منطقه ای هم متحمل شده اند.
دو راه پیش روی ترامپ باقی مانده؛ حمله زمینی و تشدید حمله به زیرساخت ها که ایران برای دفاع و پاسخ متقابل کاملا اماده است و ژنرال های کنار گذاشته شده بهتر از هرکسی فهمیده اند که نتیجه این اقدام احمقانه بزرگ چه ابرویی از امریکا خواهد برد.
اما راه دوم پذیرش شکست و تن دادن به خواسته های ایران است که امروز برای امریکایی ها بهتر از فرداست؛ چرا که در نهایت راهی به جز این موضوع ندارند چون که در نهایت مجبور خواهند شد با شکست های بیشتری تن به خواسته های ایران بدهند.
