مجاهدین خلق؛ از عشق به سلاح تا خودسوزی
فرقه مجاهدین خلق از تهدید به خودسوزی به عنوان یک ابزار در مذاکراتش با طرف‌های غربی استفاده کرده است.
به گزارش افکارنیوزبه نقل از فارس، برغم عقب نشینی ظاهری سازمان در مواضع بیرونی و تبلیغاتی، فرقه در مواضع درونی و در سخنرانی‌های مسعود و مریم رجوی و پیام‌های داخلی همچنان خط و استراتژی این گروه به همان روال سابق اعتقاد به مبارزه مسلحانه بوده و هست. همواره این باور را در اعضاء نیز ایجاد و حفظ کنند که بالاخره روزی ما جنگ مسلحانه را مجدداً شروع می‌کنیم. از این رو فرقه مجاهدین خلق هنوز درقرن ۲۱ اعتقاد به مبارزه مسلحانه و جنگ و کشتار و به کشتن دادن انسانها دارد.
پادگان اشرف
پادگان اشرف نزد رهبران این فرقه از اهمیت اساسی برخوردار است، در جستجوی پاسخ به این سوال که، این همه تلاش برای نگاه داشتن اعضاء در پادگان اشرف حاکی از چه چیزی می‌تواند باشد؟ چرا درب پادگان اشرف بروی خانواده‌های ساکنان آنان باز نشده؟ و چرا اعضای این پادگان به مثابه یک اسیر از دنیای بیرون باز داشته شده‌اند؟ طرح سوالاتی اینچنینی راه را برای ویژگی بارز پادگان اشرف به عنوان یک ساختار فرقه‌ای که خصیصه‌های غیر انسانی را بر اعضاء تحمیل می‌کند و از اعضاء در جهت مطامع و خواسته‌های رهبران استفاده می‌کند آشکار می‌شود.(فرقه بودن این گروه امری است که سازمان دیدبان حقوق
بشر و همچنین بنا به تحقیقی که موسسه رند در مورد این گروه صورت داده مورد تاکید قرار گرفته است).
ایجاد ساختار فرقه‌ای در پادگان اشرف
در واقع سرسختی رهبران فرقه تروریستی منافقین در حفظ پادگان اشرف را باید در موارد ذیل جستجو کرد؛ گروهک منافقین تحمیل خواسته‌های خود بر اعضاء و تداوم هویت فرقه‌ایش را در گرو توسل به تکنیک‌های گوناگونی از جمله سرکوب تردید و مقاومت اعضاء می‌داند و تنها از این طریق است که قادر است تا به خلق یک نوع احساس تعلق جدید بپردازد، امری که غالباً با سرکوب احساسات انسانی و عاطفی معمول همراه است.
در این راستا با حذف ایده‌های غیر فرقه‌ای از طریق تکرار گروهی شعارها یا عبارات محدودکننده ذهن و باطل خواندن ارزش‌ها و اعتقادات قدیمی به خلق سلسله مراتب ارزشی جدیدی مبادرت کرده که در آن ارزش‌های فرقه محوریت یافته و در ذیل آن هرگونه وسیله‌ای برای وصول به این اهداف مجاز شمرده می‌شود. در راستای تحقق این خواسته فرقه مجاهدین خلق آنچنان عمل می‌کند که با نابودکردن قدرت ارزشگذاری اطلاعات در نزد افراد، امکان بروز هرگونه واکنش‌های شخصی توسط اعضاء را منتفی می‌سازد و با احساس زدایی و نفی امور خصوصی و فقدان توان ارزش گذاری منطقی و ممانعت از تعمق و تفکر خصوصی، به گسترش
دادن رفتار و اطاعت کورکورانه منجر می‌شود.
نقض حق آزادی
وقتی از حقوق انسانی در اشرف سخن می‌گوییم، اولیه ترین و بدیهی‌ترین حقوق انسانها را مد نظر داریم، با این توضیح باید گفت که در قرن ارتباطات هیچکدام از اعضای اشرف حق استفاده از تلفن، موبایل و اینترنت ندارند و استفاده از آن نیز جرم محسوب می‌شود. اعضای این سازمان حق دسترسی به هیچگونه منبع خبری آزاد از رسانه‌های ایران و دنیا گرفته تا کانال‌های خبری و رادیویی و روزنامه و تلویزیون ندارند و اصولاً به جز شبکه مختص این سازمان سایر منابع خبری برای تمامی اعضای سازمان ممنوع بوده و جرم محسوب می‌شود و با نفرات خاطی برخورد شده و تحت بازداشت موقت قرار می‌گیرند.
حق آزادی فکر و اندیشه، حق انتخاب دوست، داشتن ارتباط با همکاران و صحبت کردن، دیدن دوستان و حتی دیدار خواهر و برادر و فامیل، حق انتخاب شرکت و یا عدم شرکت در یک مراسم و یا استفاده از اوقات فراغت، همه این موارد در اشرف جرم است. این‌ها از اولیه‌ترین حقوق انسانها در دنیاست که البته بطرز وحشتناکی در این سازمان ممنوع بوده و بعنوان یک گناه و جرم تلقی می‌شود. در تشکیلات و ایدئولوژی فرقه‌ای این سازمان بطور رسمی اعلام شده که هیچ فردی از خودش هیچ هویتی ندارد و همه نفرات جان و مال و زن و شوهر و فرزند و خانواده و همه چیزشان متعلق به رهبری این سازمان است و حکم فرار و هرگونه جدایی
از سازمان مرگ است.
در واقع این قانون سازمان است که علیه مخالفین خود حکم مرگ بدهد.
خودسوزی‌ها ماحصل متدهای تربیتی فرقه
از بین بردن فردیت اعضاء و دستور به همسانی در استفاده از لباس متحد الشکل به گروه، تشویق به تخریب شخصیت قبلی از طریق اعتراف گیری به نقاظ ضعف شخصی و درونی‌ترین احساس‌های تردید، خلق احساس کاذب حقانیت با برجسته ساختن نارسایی‌های دنیای خارج و سایر گروه‌ها، ایزوله کردن بوسیله جداسازی فیزیکی از خانواده، دوستان، اجتماع، ایجاد احساس ترس و احساس گناه، القاء احساس برای " نجات " دیگران، از جمله اقدامات و سازوکارهایی است که فرقه‌ها برای ایجاد و حفظ و تداوم هویت فرقه‌ایشان بدان متوسل می‌شوند.
هم از این روست که فرقه تروریستی منافقین با نگهداشتن اعضاء در درون حصارهای ذهنی و اجتماعی ترسیم شده در فرقه، برای حتی مدت کوتاهی، با سلب قدرت انتخاب و اراده آزاد اعضاء، به مرور زمان موجب تحلیل رفتن قدرت عقلانی اعضاء شده و باور به اینکه هدف وسیله را توجیه می‌کند، زمینه رفتاری را فراهم می‌سازد که نمونه بارز آن در موارد متعددی که اعضاء فرقه برای منافع رهبری مبادرت به خودسوزی می‌کنند قابل مشاهده می‌باشد و از آن بعنوان شیوه‌ای در اقدامات خود برای گرفتن امتیاز استفاده می‌کند.
در واقع خودسوزی معمول ترین نوع خودکشی در سازمان است. برای مثال، در ژوئن ۲۰۰۳،۱۰ تن از اعضاء سازمان مجاهدین به نشانه اعتراض به دستگیری مریم رجوی در پاریس دست به خود سوزی در شهرهای مختلف اروپا زدند که این امر منجر به مرگ دو تن از آنها شد.
فرقه مجاهدین خلق همچنین از تهدید به خودسوزی به عنوان یک ابزار در مذاکراتش استفاده کرده است.
