تبلیغات
کد خبر: ۱۴۷۹۷۴

کار کارستان ما با آمریکا

اتفاق مهمی در حال ساخته شدن است. جبهه بیداری اسلامی کار کارستانی با آمریکا کرده که در تاریخ معاصر جهان فراموش نخواهد شد. ایران در متن و کانون این جبهه مشغول خلع سلاح آمریکا و اسرائیل است. یک قداره کش گردن کلفت را در نهایت بدمستی تصور کنید. کسی جلودارش نیست. عربده می کشد، قداره می چرخاند و در چشم برهم زدنی، رهگذران را خونین و مالین نقش زمین می کند. عقل متعارف می گوید باید از او پروا کرد و دم تیغش نرفت. جسارت و هنر بزرگی است که کسی اراده گلاویز شدن با چنین غول افسار گسیخته ای را داشته باشد چه رسد به اینکه حربه را از دست او بگیرد و دو تا کشیده آبدار هم در گوش وی بخواباند. بیداری و مقاومت اسلامی، با آمریکا چنین کاری کرده است.

به گزارش افکارنیوزکیهان نوشت: این نیست که آمریکا فقط در سال ۱۹۴۵ میلادی تنه به تنه وحشیگری های آلمان نازی زد و صدها هزار انسان بی گناه را با بمباران اتمی ناکازاکی و هیروشیما قتل عام کرد. آمریکایی ها در افغانستان و عراق ۱۰ برابر قربانیان بمباران اتمی ژاپن شهروند غیرنظامی کشتند تا ثابت کنند آمریکا همان آمریکاست - اسرائیل هم بدتر از جنایات صبرا و شتیلا را در جنگ ۲۲ روزه علیه نوار غزه مرتکب شد - اما اتفاق مهم این است که بمباران اتمی ژاپن، اعلام ابرقدرتی آمریکا و زدن سند پیروزی جنگ جهانی دوم به نام کاخ سفید را در پی داشت حال آن که ۱۰ برابر آدم کشی در افغانستان و عراق(و لبنان و غزه از سوی صهیونیست ها) گره از کار فرو بسته آمریکا باز نکرد هیچ، که چوب حراج به اعتبار و اقتدار و نفوذ استراتژیک واشنگتن زد. اما فقط حربه جنگ و ارعاب و عربده آمریکا نیست که کند شده است. اتفاقات یکی دو سال اخیر در غرب آسیا جایی که خاورمیانه اسلامی می نامندش، به ویژه حوادثپر از خبر یک هفته گذشته، رصدگران سیاسی و اطلاعاتی را به کند شدن حربه مهمتر و خلع سلاح مهیب تر زمامداران کاخ سفید دلالت می کند.

اتفاق مهم این است که پیشرفته ترین و برنده ترین حربه ابرقدرت جبهه لیبرال - دموکراسی با چیره دستی تمام علیه خود وی به کار گرفته شده است. جمهوری اسلامی ایران اکنون در حالی که در جبهه مبارزه و مقاومت مقابل تهدیدهای سخت سینه سپر نموده و از هماوردی شانه خالی نکرده، در حال خلع سلاح آمریکا با شعار آزادی، مردم سالاری(دموکراسی) و حق حاکمیت ملت هاست. آمریکایی ها در عراق در حالی که چاهش را نکنده بودند، مناره دزدی کردند. اما وقتی قرار شد معلوم کنند سند حاکمیت جدید به نام چه کسی است و بنابراین پای تصمیم و انتخاب یک ملت به میان آمد، کم آوردند و نه بمب اتمی و لیزری، نه عملیات تروریستی و نه فشارهای گوناگون سیاسی نتوانست از پس ملت عراق برآید. عراق جدید بی آن که لازم باشد همان ابتدا در محور بیداری و مقاومت اسلامی نقش ایفا کند - که کرد - یک کشیده سنگین در گونه بوش و اوباما به عنوان دو روی سیمای آمریکا زد. طی ۷-۶ سال گذشته آمریکا و اسرائیل با وجود تشدید فشار بر ملت ها، رگبار کشیده را از ملت های عراق و لبنان و فلسطین و مصر و تونس - و حتی لیبی و سوریه - خورده اند. آمریکا خطای مشابهی را در قبال سوریه(ولو به شکل نیابتی) مرتکب شد که اکنون با پرورده شدن سوریه میانه حال در قواره مرد خط مقدم مقاومت اسلامی، انتظار پرداخت هزینه های آن را می کشد.

منطق ایران به تأسی از رهنمود الهی در حال ثمر دادن است. «قل انّما اعظکم بواحده أن تقوموا لله مثنی و فرادی»(آیه ۶۴ سوره سبأ). روزی که ایران اسلامی به رهبری حضرت روح الله(ره) به اقامه امر خدا در برابر طاغوت ها برخاست تنها بود. کم نبودند کسانی که می گفتند نباید پنجه در پنجه قدرت های زورگو انداخت. چرتکه های عجیب و غریبی هم می انداختند، از آن سیاستمداری که می گفت زمین بدهیم و زمان بگیریم - و خاک جنوب ایران را تقدیم ارتش بعثکرد - تا دیگرانی که دم از تنش زدایی یکطرفه زدند و دشمن چنان گستاخ شد که برای تعقیب رئیس دولت وقت حکم صادر کرد! و تا بعدی هایی که التماس مذاکره کردند و کرنش نشان دادند و خواستار اتحاد با اشغالگران افغانستان شدند اما آخر سر شنیدند که دشمن، ایران را در فهرست محور شرارت قرار داد و تهدید به حمله اتمی کرد؛ تا آنجا که رئیس دولت و وزیر خارجه وقت علنا از دولت آمریکا به خاطر نمک نشناسی و بدعهدی شکایت کردند. این منطق به تواتر توسط کسانی از سال ۵۹ تا ۸۳ - و حتی بعدا توسط دیگرانی - تست زده شد و مطلقا جواب معکوس گرفت. سخن و گزاره اصلی این است که به شهادت حوادثمتواتر، عقلانیت در مجاهدت و مقاومت آمیخته به خطرپذیری بود و نه در خوش گمانی یا رعب و انفعال و بازی در زمین دشمن و بر مبنای قواعد او. البته هدف این نوشته نقد آن سوء محاسبه ها یا مغالطه ها نیست. جمهوری اسلامی به فضل الهی و با شجاعت آمیخته با درایت امت - امامت، اغلب این سردرگمی های رایج در میان برخی تحلیل گران عرفی و منحل در شبکه قدرت جهانی را پشت سرگذاشته است.

به تازگی نخست وزیر آشفته حال اسرائیل جملاتی بر زبان رانده که آمیزه ای از تعابیر درست و نادرست و در عین حال قابل تأمل است. نتانیاهو ۸ماه پیش از اعضای کابینه خود خواسته بود علیه ایران وراجی نکنند تا تهدیدها متوجه اسرائیل نشود. او البته به این فهم وفادار نماند و بارها وراجی هایی کرد که موجب شد در اتفاقی بی نظیر توسط برخی مقامات ارشد سیاسی و نظامی آمریکا تحقیر شود. نتانیاهو شنبه گذشته در حالی که طبق معمول علیه برنامه هسته ای ایران بدگویی می کرد، اظهار داشت «رهبران حکومت اسلامی تحت تاثیر تعصبی باور نکردنی قرار دارند و به اعتقادات تعصب آمیز بالاتر از بقای خود اهمیت می دهند. آنها بمبگذاران انتحاری در تمام نقاط دنیا دارند. من به منطق و عقلانیت آنان تکیه نخواهم کرد و ایران نباید سلاح هسته ای داشته باشد». اینها اظهارات نخست وزیر رژیمی است که از افسانه هولوکاست، عقیده ای مقدس در غرب ساخته و حتی سیاستمداران و پژوهشگران و متخصصان غربی دارای سوال درباره هولوکاست را سرکوب و مجبور به برکناری و محاکمه و «غلط کردم» می کنند. و سخنان انسان شریری است که تروریست های اجیر سرویس مخفی وابسته به وی مردان دانشمند ایرانی را سبعانه و در پیش همسر و فرزند خردسال به خاک و خون کشیدند و بر سر شهروندان بی گناه غزه بمب های اورانیومی و فسفری ریختند. از این زاویه نگاه که صرف نظر کنیم، حقیقتی در بیان نخست وزیر رژیم کودک کش پدیدار می شود و آن اینکه «رهبری ایران نمی ترسد و جا نمی زند».

او درست فهمیده که در نظام امت - امامت ایران و در نگرش همه مسلمانان راستینی که این روزها مراکز نمایندگی آمریکا در سراسر جهان را آماج اعتراض خود قرار می دهند و فریاد می زنند «روحی لک الفداء یا رسول الله»، جان سپر بلای باورهای الهی است. اما از درک این واقعیت عاجز است یا لااقل مصلحت نمی بیند اعلان کند که باورهای اسلامی باعثبقا و امنیت و ثبات و روئین تنی ملت ایران و جبهه مقاومت اسلامی در منطقه شده است. نتانیاهو از شمار همان دنیاپرستان شبه یهودی است که خون در دل حضرت موسای کلیم کردند و گوساله پرست و زراندوز شدند. او از همان تبار تیره ای است که خداوند در وصف جان دوستی آنان می فرماید «و لتجدنّهم احرص الناس علی حیاه … آنها هرگز آرزوی مرگ نمی کنند به خاطر آنچه کرده اند… آنان را از میان مردم و مشرکان، حریص ترین به زندگی می یابی. هر یک از آنان دوست دارد هزار سال عمر کند اما اگر هم چنین شود، او را از عذاب بازنمی دارد»(آیات ۵۹ و ۶۹ سوره بقره). حقیقت این است که برخلاف رجزخوانی های چندماه اخیر، صهیونیست ها به غایت ترسیده اند. اما نه فقط از جنگ، که طعم زهرآگین دو جنگ محدود قبلی در جنوب لبنان و جنوب فلسطین اشغالی را عمیقا چشیده اند. ترس بزرگ تر آنها این است که آمریکا به عنوان آخرین تکیه گاه اشغالگری اسرائیل، از عواقب بیداری و مقاومت اسلامی در هراس افتاده و مجبور است به استناد گزارش ۳۸ صفحه ای ۶۱ نهاد اطلاعاتی خود، فاصله گذاری تازه ای با رژیم تل آویو انجام دهد. آمریکا در میان باتلاق افتاده و صهیونیست ها می دانند که آمریکا می داند در چنین وضع بغرنجی نباید برای بیرون کشیدن اسرائیل، این رژیم را روی کول خود سوار کند.

در مقابل، منطق عزت، حکمت و مصلحت جمهوری اسلامی در حال گل کردن است. از افغانستان تا عراق و از آنجا تا سوریه و لبنان و فلسطین، منطق حکیمانه ایران جواب داده چرا که هماهنگ و موافق اراده ملت های مسلمان منطقه است. اکنون این منطق در چهارگوشه خاورمیانه اسلامی از کوه های هندوکش در شرق تا تنگه جبل الطارق در غرب، طرفداران پرو پا قرص پیدا کرده است. دفاع ما از دو خط سیر مقاومت اسلامی و بیداری اسلامی، عین عقلانیت بوده اگر که رنگ و بوی «مجاهدت» و «خطرپذیری» را نیز با خود دارد. و در کدام بازار گوهر امنیت و ثبات و اقتدار و عزت را بدون جد و جهد و سخت کوشی یا خطرپذیری و جرئت، به رایگان عرضه می کنند؟! اگر ما دیروز به پیامبراعظم(ص) لبیک گفتیم تا امروز فریاد لبیک یا رسول الله - به خاطر جسارت جبهه صهیونیسم مسیحی - پشت آمریکا و اسرائیل را در سراسر دنیا به لرزه درآورده، استمداد از قانون لایتخلف نهفته در فرمان الهی بود که «یا ایها الذین آمنوا استجیبوا للّه و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم…». دعوت رسول خدا به مجاهدت و استقامت، ذاتا حیات بخش و زنده کننده است. و امروز چون ملت های مسلمان لبیک به پیامبر اعظم(ص) می گویند، زنده شده اند که حق پایمال شده خویش را یکی یکی از قدرت های قداره بند می ستانند. آنها آزادی و دموکراسی و احترام و استقلال را مطالبه می کنند و کیست که در مقابل این سیلاب طوفانی جرئت سینه سپر کردن داشته باشد؟

منوشه امیر تحلیلگر سالیان رادیو اسرائیل حق دارد رئیس جمهور و وزیر خارجه آمریکا را آماج اعتراض خود کند که «آیا شما نمی فهمید چرا در لیبی و مصر و یمن و کشورهای دیگر اسلامی این چنین موجی به راه افتاده؟ من نمی فهمم شما خانم کلینتون چگونه می گویید که نمی فهمم چرا این حادثه رخ داده است؟ مگر وزیر خارجه ابرقدرت جهان نیستید؟ پس چرا نمی فهمید؟ … نام آن اتفاقات را بهار عربی گذاشتید. چرا از تجربه خود در ایران درس نیاموختید؟ کارتر هم مثل شما بود و نمی دانست و نمی فهمید و نابخردی به خرج داد تا رژیم شاه سقوط کرد. عین همان در مصر رخ داد و از آن بدتر را باید در لیبی و یمن و حتی سوریه انتظار داشت… دست اندرکاران سیاست خارجی آمریکا نمی فهمند که انتخابات آزاد ممکن است به یک فاجعه کشانده شود که شده. و ما امروز آن را در کشورهای به اصطلاح بهار عربی به چشم می بینیم و دیروز در غزه با روی کار آمدن گروه تعصب گرای حماس اتفاق افتاد».

ماجرا همان كابوس فرعون است و اراده قدرت الهي. ... و نر ي فرعون و هامان و جنود هما منهم ما كانوا يحذرون. تا خدا به ستمگران و مستكبران نشان دهد آنچه را كه از آن مي ترسيدند و خود را بر حذر مي داشتند. هنوز همه خشم نهفته در جان ملت ها آزاد نشده و اين ولوله در جان زورگويان انداخته است. هنوز معناي حقيقي ونصرته بالرعب پديدار نشده است. رعب جبهه حق، فرسنگ ها جلوتر از خود آنها اردوگاه جباران را درخواهد نورديد. اين وعده تخلف ناپذير اولياي معصوم الهي (عليهم السلام) است.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات