اصلاح طلبان بگویند چه می خواهند
عضو مستعفی حزب مشارکت می گوید تا اصلاح طلبان تکلیف خود را با حاکمیت روشن نکنند، معرفی نامزد از سوی آنان بی فایده است و ماجرای انتخابات مجلس برای آنها تکرار خواهد شد.
به گزارش افکارنیوز، عباس عبدی در نشریه زنجیره ای صنعت و توسعه، درباره پیش نیازهای انتخاباتی اصلاح طلبان نوشت: اصلاح طلبان در شرایط سیاسی کنونی به دنبال چه هدفی هستند؟ برای تعیین این هدف پیش از هر چیز باید وضعیت و موقعیت خود را نسبت به ساختار حقیقی و حقوقی موجود قدرت روشن کنند. این وضعیت طی سه سال گذشته با چالش های جدی مواجه شده است و بدون ارزیابی دوباره آن و احیانا بازنگری و بازنویسی مجدد در نگاه راهبردی خود نسبت به حکومت و اصلاح طلبی، امکان ندارد که بتوانند درباره جزئیات انتخابات از جمله نامزدهای احتمالی آن سخن بگویند. در غیر این صورت با همان
وضعیتی مواجه می شوند که در انتخابات مجلس، در اسفندماه گذشته مواجه شدند.
وی می افزاید: اگر می بینیم که امروز افراد گوناگونی برای انتخابات مطرح می گردد و اظهارنظرات بعضا متفاوت و گاه متضادی بیان می شود به این دلیل است که هرکس بر پایه تحلیل متفاوتی از دیگری قرار گرفته است.
عبدی درباره بلاتکلیفی اصلاح طلبان می نویسد: ما نسبت به انتخابات پیش رو، در مرحله اول هستیم، یعنی هر کس به واسطه تحلیل اولیه و متفاوت خود، پیشنهادهای گوناگونی می دهد و بحثدر مورد این پیشنهادها هم راه به جایی نخواهد برد. اگر از من پرسیده شود اصلاح طلبان باید از چه کسی در انتخابات ریاست جمهوری حمایت کنند، برحسب هدف آنها، پاسخ های گوناگون خواهم داد. اگر آنان در پی تشدید شکاف خود با حکومت هستند، یک نفر خاص را پیشنهاد می کنم، اگر در پی پیشبرد اصلاح طلبی(و نه لزوما موفقیت در انتخابات) هستند، گزینه های دیگر را برحسب شرایط به آنها پیشنهاد می کنم و اگر، موفقیت و پیروزی فرد
معینی را در انتخابات سال بعد، بر حسب وضع موجود خطرناک می دانند و برای خود نیز شانسی قائل نیستند در این صورت، حمایت از گزینه های مخالف آن فرد خاص را پیشنهاد می کنم. بنابراین تا تعیین تکلیف این هدف اساسی و اولیه نمی توان وارد گزینه های انتخابات شد.
اين حامي خروج از حاكميت در دوره حضور اصلاح طلبان در قدرت مي افزايد: اين گمان باطلي است كه اصلاح طلبان هر موضعي بگيرند، از جانب مردم به يك نسبت ثابت حمايت مي شوند. ممكن است آنان موضعي حداقلي بگيرند ولي اين موضع حداقلي به دليل ناتواني در بسيج نيروهاي پيرامون خود، كارايي لازم را نداشته باشد و در نهايت مصداق آش نخورده و دهان سوخته مي شود. ممكن است موضع حداكثري بگيرند و حمايت ذهني حداكثري را جلب كنند ولي در عمل نتوانند اين حمايت را به كار ببندند و نتيجه آن مثل همان موضع حداقلي و حتي بدتر از آن از آب درمي آيد. بنابراين پيشنهاد مشخص بنده ايجاد يك نقطه بهينه ميان مطلوبيت
ها و هدف هايي است كه اصلاح طلبان مي توانند در انتخابات پيش رو برگزينند، با ميزان حمايت موثر و كارآمدي است كه مي توانند از مردم جذب كنند و حكومت هم در عمل به آن تن دهد. اين نقطه هر چه باشد حمايت از نامزدهاي اصولگرايان نخواهد بود ولي كف نامزدهاي اصلاح طلبان بر حسب تحليلي كه از شرايط و اصول اصلاحات ارائه مي كنند، متغير خواهد بود.