ضدانقلاب اگر مطالباتش را کم نکند چه کند؟!
یکی از ضدانقلابیون فراری در یکی از میتینگ های اخیر اپوزیسیون اعلام کرده است؛ «چون کشور در خطر است، اگر یکی از نیروهای معتدل اصولگرا نامزد شود باید در انتخابات شرکت کرد.»
به گزارش افکارنیوز، کیهان نوشت: الف. ص در سايت ضدانقلابي روزآنلاين با انتشار مقاله اي به شرح دلايل اتخاذ اين رويكرد مضحك از سوي ضدانقلاب پرداخته و مي نويسد دليل اين امر آن است كه اپوزيسيون به آخر خط رسيده و مي داند كه كاري از دستش ساخته نيست و به همين خاطر حتي با وجود يك چهره اصولگراي معتدل در انتخاباتي كه جمهوري اسلامي برگزار كننده آن بوده و شوراي نگهبان صلاحيت كانديداهاي آن را تائيد كرده است، شركت خواهد كرد.
وی در ادامه می نویسد: به عقیده نگارنده این تغییر سطح مطالبات و بازتعریف این بخش از اپوزیسیون در استراتژی اصلاح طلبی تنها به دلیل خلا استراتژی و ضعف تشکیلاتی آنان است. اپوزیسیونی که بیش از سه دهه از فضای داخل جداست، فاقد هرگونه تشکیلات منسجم بوده و خاصیت بسیج نمودن خود را از دست داده، هیچ امیدی به تاثیرگذاری ندارد. به همین دلیل به این استراتژی روی آورده که «در شرایط خفگی، هرنوع مجرای تنفس غنیمت است».
نویسنده در ابتدای مقاله نقبی هم به وضعیت اپوزیسیونی که ژست چپگرایی گرفته و در آغوش غرب غوطه می خورد، زده و در شرح احوالشان می گوید: امروز نیروهای چپ، دچار چنان انشقاق و پراکندگی هستند که به سختی می توان شمار دقیق احزاب و سازمان های چپ را در عرصه سیاسی ایران حساب کرد. دیگر احزاب اپوزیسیون(آنانکه خود را «سراسری» می نامند) نیز بیشتر احزابی چند نفره بوده و فقط در چند شهر در خارج از کشور فعال هستند. این سازمان ها در واقع از ساختار یک حزب منسجم(با اعضای مشخص، تشکیلات، برگزاری کنگره و…) برخوردار نبوده و بیشتر همچون یک تشکل غیردولتی یا همچون یک رسانه یا سایت عمل می کنند.
اصولا این اپوزیسیون نه تنها در داخل هیچگونه تشکیلاتی ندارد، بلکه در خارج از کشور هم که امکان فعالیت آزادانه برایشان فراهم است، از تشکیلات منسجمی برخوردار نیستند. از چنین اپوزیسیونی با این مشخصات، نباید انتظار داشت که بتواند همچون سالهای قبل از انقلاب اعتصابات را سازماندهی نماید.
وی در پایان می نویسد: «اگر اپوزیسیون به ضعف خود پی برده، بهتر است که ضعف های خود را جبران کند و در پی سازماندهی و متشکل کردن خود باشد، نه اینکه از مطالبات خود عقب نشینی کند و سطح آنها را کاهش دهد. کاهش سطح مطالبات، و تغییر تاکتیک و استراتژی بر اساس ضعف خود، یک بازی سیاسی قلمداد نمی شود؛ این امر تنها به از دست دادن جایگاه سنتی این گروه از اپوزیسیون میان مردم می انجامد، و این یعنی تضعیف هرچه بیشتر آنان در آینده.»
دو نکته درباره فراز پایانی این مطلب گفتنی است. اول آنکه؛ ضدانقلاب اگر مطالباتش را کم نکند چه کند؟! و مگر شماها جز خیال خام براندازی جمهوری اسلامی مطالبه دیگری هم دارید که آن را کم و زیاد کنید؟!
دوم هم آنكه لطفاً از كدام جايگاه و پايگاه اپوزيسيون ميان مردم صحبت مي كنيد؟! مگر نه اينكه خودتان اعتراف مي كنيد حتي گروه هاي اپوزيسيون مدعي سراسري بودن ، فقط شامل چند نفر ساكن كشورهاي اروپايي هستند!