اصولگرایان بدون اصلاحطلبان موفق میشوند؟
اختلافات جبهه پایداری و جبهه متحد و بهصورت کلیتر چالشهای اصولگرایان تمامی ندارد. اصولگرایان هر روز بیشتر از روزهای گذشته دچار اختلافاتی میشوند که زمینههای ایجاد وحدت در میان آنها را ضعیفتر و کورسوی امید اصولگرایان سنتی برای وحدتی که اصولگرایان در انتخاباتهای ریاستجمهوری سالهای ۸۴ و ۸۸ داشتند را خاموش میکند.
به گزارشافکارنیوز، روزنامه آرمان نوشت: انتخابات مجلس نهم میزان اختلافات اصولگرایان را به نمایش گذاشت. اختلافاتی که دلسوزان اصولگرا تلاش زیادی برای حل آن کردند اما با نزدیک شدن به خرداد۹۲ و انتخابات ریاستجمهوری یازدهم این اختلافات وارد فاز
جدیدی میشود.
محصولی: از ترس کشته شدن، خودکشی نمیکنیم
روز گذشته صادق محصولی، عضو شورای مرکزی جبهه پایداری درمورد امکان ائتلاف جبهه پایداری و جبهه متحد اصولگرایان درصورت حضور اصلاحطلبان در انتخابات آینده به ایسنا گفت: از ترس کشته شدن، خودکشی نمیکنیم! وی ادامه داد: تمامی عواملی که میتوانند در قطببندی جریانهای سیاسی برای انتخابات آینده موثر باشند، مشخص شده است، جبهه پایداری معتقد به وظیفهگرایی است، نه نتیجهگرایی. صرف اصولگرایی نمیتواند منجر به اتحاد شود، دلیل تفرق در گذشته نیز این بود که برخی روی اصول نایستادند، اتحاد باید روی اصول باشد. این اظهارات صادق محصولی نشان از منتفی بودن احتمال ائتلاف جبهه
متحد و جبهه پایداری دارد. احتمالی که شاید بسیاری از اصولگرایان به آن دل بسته بودند تا شاید اینبار هم بتوانند با معرفی یک کاندیدای واحد شهد پیروزی اصولگرایان را به کام خود بریزند.
انشقاق در جبهه پایداری
اصولگرایان این روزها نهتنها به چند دسته تقسیم شدهاند بلکه همین دستهها نیز خود چندین شاخه شدهاند. ظاهرا بحثها میان اصولگرایان تا جزییترین جمعیتهای آنان نیز رخنه پیدا کرده است. جبهه پایداری که این روزها ائتلاف با جبهه متحد را نوعی خودکشی میداند خود از نظر داخلی دچار اختلاف است. اختلافاتی که ظاهرا درمورد انتخابات ریاستجمهوری آینده است. برخی از معتدلین این جبهه هنوز هم معتقد به رهبری آیتالله مصباح در این جبهه هستند و برخی از حامیان سرسخت دولت همچنان امید به کاندیدای مورد نظر دولت دارند. درنتیجه این دست اختلافات، آینده سیاسی آنچنان روشنی را برای
جبهه پایداری رقم نزده است و بهنظر میرسد که در ماههای آینده و نزدیک شدن به انتخابات ریاستجمهوری این اختلافات بیش از پیش خود را نشان دهند.
چراغ سبز مجدد به اصلاحطلبان
اصلاحطلبان این روزها سکوت پیشه کردهاند، سکوتی که برای اصولگرایان آن هم در آستانه انتخابات آنچنان مقبول نیست. هرچه زمان میگذرد، چراغ سبزهای اصولگرایان به اصلاحطلبان برای حضور در انتخابات پررنگتر میشود. اصلاحطلبان این چراغ سبز را تنها دعوتی برای گرم کردن تنور انتخابات میدانند. گویا تمایل دارند که همچون انتخابات مجلس نهم گوشهای بنشینند و دعواهای اصولگرایان برای این انتخابات را تماشا کنند. محصولی با بیان اینکه اصلاحطلبی لازمه اصولگرایی است، گفت: از اصلاحطلبی که ارزشیتر از یک اصولگرا باشد، حمایت میکنیم. صرف جناحبندیها و باندبازیها
نباید مبنای ائتلاف باشد، باید دید عملکردها چقدر مبتنی بر ادعاهاست. این درحالی است که محصولی تنها پنج روز پیش درمورد وضعیت اصلاحطلبان گفته بود که اگر اصلاحطلبی را تعریف نکنیم دچار خطا شدهایم. پس از فتنه۸۸ شاهد بودیم برخی که مدعی اصلاحطلبی هستند، خط خود را با فتنه جدا نکردند. محصولی در عین حال گفت: همانقدر که اصلاحطلبی نیاز است، همانقدر نیز اصولگرایی لازم است اما باید توجه داشت حضور اصلاحطلبانی در انتخابات مفید است که در گذشته و در فتنه خرابکاری نکردهاند که امروز هم طلبکار باشند. اینکه اصلاحطلبان باید گذشته خود را جبران کنند و صرفا توبه نیز در
این راستا کفایت نمیکند چراکه باید بهصورت قلبی در عمل این را نشان دهند. مشخص نیست که چرا محصولی این روزها تا این اندازه زود نظرات خود را عوض میکند و از سوی دیگر منظور محصولی از اصلاحطلب ارزشی کیست؟ آیا منظور کسی است که به قول این وزیر کنار گذاشته شده از دولت دهم بهصورت عملی توبه کرده باشد؟
اصلاحطلبان ارزشی حمایت جبهه پایداری را میپذیرند؟
طی یک سالی که از آغاز فعالیت جبهه پایداری میگذرد، بیشترین حجم انتقادات این جبهه متوجه دولت اصلاحات و عملکرد آنها بوده است. مشخص نیست که چرا در روزهای نزدیک به انتخابات و آن هم در شرایطی که اصولگرایان سنتی نیز با فعالیتهای جبهه پایداری موافق نیستند، برخی بهدنبال اصلاحطلبان ارزشی هستند؟ اگر به صورت کلیتر نگاه شود باید به این سوال پاسخ داد که آیا یک اصلاحطلب ارزشی حمایت جبهه پایداری را میپذیرد؟ اصولگرایان این روزها تمایل دارند گزینههای آرامی همچون محمدرضا عارف که طی سه سال گذشته سکوت را پیشه خود کرده بود از سوی اصلاحطلبان به میدان انتخابات بیاید
تا هم از یک اصلاحطلب ارزشی حمایت صورت گیرد و هم اینکه گزینه اصلاحطلبان بدون حمایت اصلی جریان اصلاحطلب شکست بخورد. از سوی دیگر تنها احزاب رده پایین اصلاحطلبان همچون حزب مردمسالاری این روزها دغدغه معرفی کاندیدا در انتخابات را دارند.
اصولگرایان بدون اصلاحطلبان موفق میشوند؟
بیشک بدون حضور اصلاحطلبان در عرصه انتخابات ریاستجمهوری آینده اصولگرایان شانس چندانی برای پیروزی با رای بالای یک کاندیدا نخواهند داشت. چراکه این روزها هر بخش از اصولگرایان به یک کاندیدا برای انتخابات فکر کرده و تلاش میکند که آن کاندیدا موفق شود. اما این روزها حتی با فرض حضور یک اصلاحطلب ارزشی در عرصه انتخابات هم بعید بهنظر میرسد که اصولگرایان بتوانند به اجماع بر سر یک کاندیدای واحد برسند و همچون سالهای ۸۴ و ۸۸ شهد پیروزی را بچشند.