احمدی نژاد از دیروز تا امروز
چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما؟
شاید چنین بود که در برخی جلسات، حرف و حدیثها در این مصرع خلاصه شده بود که " چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما؟ " واحمدی نژاد و حلقه اش، بی خبر از این ماجرا نبودند.
پیروزی محمود احمدی نژاد در انتخابات شاید در روزهای اول در دل بسیاری از مردمان خسته از قیل و قال های سیاسی دولت سید محمد خاتمی توانست موجی از امید بیافریند اما این روزها برخی از همان مردمان به انتظار فرارسیدن روز پایان ریاست جمهوری احمدی نژاد هستند تا نفسی تازه کنند.
احمدی نژاد پنجاه و چند ساله ای که با زیر سئوال بردن دستاوردهای تمامی دولت های پس از انقلاب و با شعار مبارزه با فساد، رفع و رجوع مشکلات طبقه مستضعف، برقراری عدالت و …توانست دلربایی کند و رقابت بزرگان را با همسویی افکار عمومی ببرد.
احمدی نژاد از همان ابتدای بر تن کردن قبای ریاست دولت، نشان داد که خود را تنها مجری سیاست های کلان نظام نمی داند و اینچنین بود که در قامت یک ایدئولوگ ظاهر گشت. " هاله نور " و " دولت امام زمان " نشان از آن داشت که رییس جمهور جدید، حرف های جدیدی هم دارد و اینچنین بود که رابطه اش با قم به عنوان مرکز روحانیت و مرجعیت شیعه تیره شد. دگردیسی جدید در سپهر سیاسی ایران رقم خورده بود.
مساله ای که کام پشتیبانان و یاران اولیه رییس جمهور نظیر حضرت آیت الله مصباح یزدی را تلخ ساخت تا این آیت الله که روزگاری آغوشش را بر روی رییس دولت گشوده بود به سرعت نه تنها آغوشش که حتی در بیت خود را بر وی ببند و نسبت به نفوذی ها هشدار دهد و بگوید: " امروزه در دورن جامعه ما تشکیلاتی فراماسونری در حال شکل گرفتن است، و همانطور که در دوران مشروطه، فراماسونری با شعار قرآن و اسلام پیش آمد، امروز نیز فراماسونری با شعارهای انقلاب و اسلام جلوه میکند و تحت پوشش آن حرف خود را بیان میکند، یعنی قالب را حفظ و محتوا را عوض میکند. "
حتی آیت الله مصباح پا را فراتر از این گذاشت وگفت: " خطری که من احساس میکنم شدیدترین خطری است که تا کنون اسلام را تهدید کرده است و آن هم از سوی نفوذیهایی است که در بین خودیها در حال رشد هستند. "
دوستان دیروز، منتقدان و مخالفان امروز شدند. منتقدانی که باز هم خوشبینانه حساب او را از حساب چهره هایی مانند اسفندیار رحیم مشایی جدا می کردند. شاید چنین بود که در برخی جلسات، حرف و حدیثها در این مصرع خلاصه شده بود که " چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما؟ " واحمدی نژاد و حلقه اش، بی خبر از این ماجرا نبودند. نیروهای انقلاب، مضطرب شدند از رفتارهای سربازی که باید مطیع باشد و حال قصد فرماندهی کرده و از دست بوسی رهبرمعظم انقلاب در مراسم مشروع شدن قدرتش به نشانه اعتراض به حکم حکومتی رهبری، یازده روز خانه نشین شده بود.
هر چند که احمدی نژاد به کاخ ریاست جمهوری بازگشت اما خانه نشینی او هرگز به مذاق نیروهای انقلاب و حامیان انقلابی اش خوش نیامد چرا که زاویه احمدی نژاد با اهداف نظام و شعارهای انتخاباتی اش روزافزون شده و تغییر جغرافیای ذهنی و هویتی احمدی نژاد، احوالات بزرگان را آشفته ساخته بود. و این روایتی است ازمعایب ناشناخته بودن مردانی که خلق الساعه صاحب ضمیر قدرت شده و یکه تازی می کنند.
اما پس از ۷ سال این مرد دگر ناشناخته نیست. توانسته بزرگان و نام آشنایان بسیاری را از گردونه رقابت سیاسی در ایران حذف کند.به خاطر او ،چهره های زیادی حاشیه نشین قدرت شده اند و این خود یک پیروزی بزرگ برای او است. شاید حامیان دیروز و منتقدان امروزش،بر این اعتقاد باشند که کمال همنشین در رییس دولت اثر کرده و باعث تغییر گفتمان انقلابی احمدی نژاد شده است، اما به واقع در حد گمانه هم نباید این مساله را رد کرد که احمدی نژاد از ابتدا همین بود و بس. حال باید دید او چگونه قصد ماندگاری در قدرت را دارد، قدرتی که گفته می شود یاران احمدی نژاد حاضر نیستند به راحتی به فرد دیگری واگذار
کنند و این گمانه ها در ماههای پایانی مانده به انتخابات یازدهم ریاست جمهوری، هر روز پررنگ تر می شود و پررنگی اش را هم می توان از ظهور و بروز شعارهای پوپولیستی مانند ۵ برابر شدن یارانه های نقدی فهمید. باید اندکی صبر کرد.