تبلیغات
کد خبر: ۱۸۸۱۰

ما طرفدار مردم مصر هستیم؟!

افکارنیوز: محافل سیاسی و رسانه ای ضد انقلاب که در تدارک آشوبگری ناکام برای ۲۵بهمن نقش آفرینی کرده بودند، نسبت به سرخوردگی ناشی از این اقدام کور و منجر به شکست ابراز نگرانی می کنند.

ما طرفدار مردم مصر هستیم؟!

اگرچه موج «روحیه درمانی» و «تلقین» در فضای رسانه ای ضد انقلاب فعال است، اما برخی از این محافل معتقدند نباید دست کم خود را گول بزنند و تا کار افسردگی و سرخوردگی بیخ پیدا نکرده اند چاره ای بیندیشند. استناد این محافل به سر جمع چند عکس و ویدئوی افتضاحی است که توانسته اند پس از یک هفته تبلیغات پرحجم از ترافیک خیابان های مرکزی شهر تهیه کنند! یکی از بالاترینی ها به طنز نوشت: اگر این تصاویر و فیلم هایی که ما می بینیم اسمش راهپیمایی است، پس هر روز خدا در این سیصد و شصت و پنج روز در تهران راهپیمایی است. توی این عکس ها و فیلم ها که تا چشم کار می کند موتور و خودرو است. پس مخالفان کجا بودند؟ نکند همین راننده ها مشغول راهپیمایی بوده اند و ما خبر نداریم.
یادآور می شود بهترین عکسی که مشترکاً از سوی بی بی سی، جرس، کلمه، رادیو فردا و بالاترین درباره سناریوی ۲۵ بهمن مورد استناد قرار گرفته، یکی از تقاطع های خیابان انقلاب را با حدود ۱۰ پلیس و ۲۰ تا ۳۰ نفر عابر و ده ها خودرو نشان می دهد!! مجموع این تصاویر و ویدئوها نیز به تعداد انگشتان ۲ دست نمی رسد!
یکی دیگر از کاربران بالاترین نوشته است: در نبود رهبر برای جنبش باید از همدیگر بپرسیم خب که چی؟ بعدش چی؟ همین حالا نوعی سردرگمی پدیدار شده و اگر فکری نشود به سرخوردگی هم می رسد.
ضد انقلاب دیگری می نویسد: اومدیم تو خیابون که چی؟ دور هم قدم بزنیم؟! آخه من نمی فهمم چرا حرکت های ما این قدر عقیم است. خب بابا یه تجمعی، یه حرکتی. می گویند، که ثابت کردیم زنده ایم. خوب اینو که خودم هم می دونستم زنده ام.
سایت ضد انقلابی خودنویس نیز در مطلب مشابهی یادآور شده است: این هم بیست و پنجم. بعدش چی؟ نمی خواهم کسی رو ناامید کنم ولی که چی؟ موسوی و کروبی چه کاره اند؟ آیا ما باید سالی یکی دوبار بیاییم و کتک بخوریم[نویسنده خارج کشور حضور دارد!]؟ کماکان باید حس تهوعی را داشته باشیم که نه آن طرفی می شود و نه این طرفی؟
داریوش سجادی از مخالفان مقیم آمریکا نیز در وبلاگ خود این گونه نوشته است: سران اپوزیسیون در رویایی شیرین می گفتند ۲۵ بهمن روز تصاحب میلیونی خیابان هاست، تصوری که در ۲۵ بهمن چون برف در مقابل خورشید آب شد و حضور آنان به چند تجمع پراکنده منحصر گردید. علی رغم این شهر آشوبی و شعارهای ساختارشکن، حرکت ۲۵ بهمن را باید به نوعی یک شوخی تاریخی تلقی کرد که از حجم بالایی از توهم نیز برخوردار بود.
وي ادامه مي دهد: شوخي بود چون ميان حمايت و همبستگي با قيام ملت مصر ظاهراً دچار نسيان شده بودند كه همان كساني هستند كه شعار نه غزه نه لبنان سر مي دادند. كسي كه اين شعار را داده با شفاف ترين صورت در حال اعلام اين اعتقاد است كه ظلم ستيزي و دفاع از مظلوم محلي از اعراب براي او ندارد. بنابراين براي حاملان چنين تفكري مفهومي ندارد تا صداي اعتراض خود را متوجه اقدامات و جنايات ظالمانه اسرائيل يا حسني مبارك عليه مردم غزه و لبنان كنند. لذا در حالي كه طي يك سال گذشته هيچ گاه نشد اين دسته از سبزها در هيچ كجا برائت خود از آن انديشه هاي آپارتايدي را اعلام كنند بر همين اساس ادعاي اعلام همبستگي و حمايت تصنعي امروزشان از مبارزات ظلم ستيزانه مظلومان مصري عليه همان دولتي كه سال گذشته مظالمش در غزه ارزني از تالم در خاطر مبارك ايشان را فراهم نمي كرد؛ چنين نوع دوستي با تاخيري را نمي توان جز شوخي كردن با قوه عاقله افكار بين الملل نام ديگري گذاشت؛ توهم آنها همه اين است كه معارضه با جمهوري اسلامي را آسان مي پندارند. آنها چه خوش بدارند و چه خوش ندارند نظام جمهوري اسلامي ايران برخلاف مصر نظامي وابسته به كشورهاي خارجي نيست كه بتوان با فلج كردن آن از طريق شهرآشوبي، اربابان خارجي اش را متقاعد به كنار گذاشتن ايشان كرد. ترش يا شيرين، حكومت جمهوري اسلامي نظامي است مستقر و مستقل و مسلط كه برخوردار از پايگاه مردمي قابل وثوق و اعتنائي نيز هست. حكومت در ايران كماكان برخوردار از يك عقبه مردمي و ثابت قدم و اكثريتي است و اگر خداي نكرده روزي همين نيروهاي نظامي و انتظامي صحنه را بنفع توده هاي طرفدار جمهوري اسلامي خالي كرده و ميدان را عملاً واگذار به شهروندان حامي حكومت و مخالفش كنند چه جدال خون چكاني را مهيا مي كنند. در كنار اين شوخي و توهم جنبش سبز كماكان از عنصر بي صداقتي نيز رنج مي برد. متوليان اين جريان نه با هم مي توانند صادق باشند و نه با خود كه اگر صداقت داشتند مردرندانه براي حركت براندازانه تقاضاي صدور مجوز از حكومت نمي كردند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات