اظهارات غیرمسئولانه پاشنه آشیل ایران در مذاکرات
مدتی است پارازیتهایی از سوی افراد غیرمسئول در پرونده هستهای ایران دیده میشود که این مسئله ممکن است موجب تضعیف موقعیت ایران در این مذاکرات مهم آنهم در آستانه توفیق کشور شود.
به گزارش افکارنیوز، مسأله هستهای ایران یکی از مهمترین موضوعات دیپلماتیک، سیاسی و امنیتی در تاریخ جمهوری اسلامی است. به واقع این پرونده از معدود پروندههایی است که بخش مهمی از ظرفیتهای سیاسی، اجتماعی، امنیتی و دیپلماتیک ایران را به خود مشغول کرده و مدیریت صحیح آن از سوی ایران موجب شده جمهوری اسلامی در عین حال که هیچ باجی به زورگویان عالم نداده است، به پیشرفتهای اتمی خویش بدون توجه به تهدیدهای توخالی به اصطلاح اربابان دنیا ادامه دهد.
در حقیقت، پرونده هستهای ایران شاخصی از کل مسائل سیاست خارجی ایران است. با توجه به عدم موفقیت تیم سیاست خارجی دولت اصلاحات در مسأله هستهای که تلفیقی از اعضای وزارت خارجه و شورایعالی امنیت ملی بود، در سالهای اخیر این پرونده به طور کامل در اختیار شورایعالی امنیت ملی قرار گرفت که تاکنون نیز به خوبی از پس وظایف خود برآمده است.
تصور میشود اگر نظام موفق به حل و فصل کامل مساله هستهای شود در حالیکه کمترین هزینه را به کشور تحمیل کند و در عین حال حداکثر حقوق ایران در آن محفوظ بماند، در آن صورت توفیق بزرگی برای کشور حاصل شده است. از آن سو اگر در این مسأله خدای ناکرده دچار ضرر و زیان و مشکل شویم، آنوقت در بسیاری مسائل دیگر که شیاطین جهان میخواهند بر ایران تحمیل کنند مانند مورد اخیر که محکوم کردن جمهوری اسلامی در زمینه حقوق بشر است نیز غرب به پیروزی از راه ظلم و زورگویی امیدوار میشود.
۱ - در حالیکه سالهاست مسئول پرونده هستهای ایران و طرف مذاکرهکننده ایرانی شورای عالی امنیت ملی است، مدتی است پارازیتهایی از سوی افراد غیرمسئول در اینباره دیده میشود که ممکن است دوصدایی موجب تضعیف موقعیت ایران در این مذاکرات مهم آنهم در آستانه توفیق کشور شود. این مورد که همواره پیش و پس از مذاکرات ایران و گروه ۱ + ۵ مشاهده میشود، پس از مذاکرات ۲ هفته پیش در آلماتی قزاقستان نیز رویت شد. دکتر صالحی، وزیر محترم امور خارجه که پیش از مذاکرات استانبول، بغداد و مسکو نیز با اظهارنظرهای غیرضروری موجب ایجاد حرف و حدیثهایی شده بود، یکی، دو روز پس از اجلاس
آلماتی نیز ناگهان گفت: «از امروز» تحریمها به مرور کاهش مییابد.
از آن روز تاکنون کوچکترین اثری از صحت این وعده دیده نشده بود که دیروز نیز ایشان در نشست مشترک خبری با وزیر خارجه بنین بدون ارائه شواهدی مدعی شد: «اطلاعاتی دارم که در حال حاضر قابل بیان نیست ولی سال آینده سال نویدبخشی درباره رفع تدریجی تحریمها خواهد بود». البته ایشان در همین نشست، با تخفیف به سخن پیشین عنوان شده، بیان کرد: «امیدوارم» با چشمانداز پیش رو شاهد رفع تدریجی تحریمها باشیم. وزیر امور خارجه تاکید کرد: «دفعه گذشته نیز که این مطلب را عنوان کردم، براساس اطلاعاتی که در اختیار دارم گفتم که اکنون قابل بیان نیست».
۲ - نکتهای که باید قبل از ادامه بحثبدان اشاره کرد، این است که در پرونده هستهای ایران باید با جزئیات وارد شد نه آنکه به صورت احساسی و با و بعدا میگویم و…. بنابراین ابراز نظر در این باره که حساسیت زیادی دارد و ممکن است بیهوده برخی افراد را امیدوار کند نباید بیمبنا صورت گیرد و نباید به زدن حرفهای کلی بسنده کرد. این موضوع، مستلزم این است که ما با دقت وارد جزئیات شویم، زیرا نمیتوان به حرفهای کلی که امکان ارزیابی درستی از آنها وجود ندارد، بسنده کرد.
۳ - در مذاکرات آلماتی بهرغم آنکه هر دو طرف از انجام آن ابراز رضایت کردند و غرب از برخی ادعاهای غیرمستند و غیرحقوقی خود به دلیل پایمردی جمهوری اسلامی کوتاه آمد، هیچ اتفاق خاصی نیفتاد یا ۲ سوی مذاکره به توافقی دست نیافتند در حالیکه رئیس دستگاه دیپلماسی کشور طوری از مسائل پشت پرده خبر میدهد که گویا همه مسائل در حال رفع شدن است؛ موضوعی که هرگز وجود خارجی ندارد و با توجه به خوی استکباری و زورگوی ۱ + ۵ و ویژگی ستمناپذیری جمهوری اسلامی تا رسیدن به توافق نهایی کارهای زیادی باقی است. از این رو پیشگویی امیدوارانه آقای دکتر صالحی، متاسفانه هم مشکوک و هم غیرمسئولانه
به نظر میرسد.
۴ - به نظر میآید در حالی که دلیل اصلی و بزرگ تاثیر تحریمها، مدیریت ناصحیح، ناکاربلدی و بیانگیزگی مسئولان اجرایی کشور بوده است، پروژهای برای شرطی کردن جامعه طراحی شده تا در صورتی که شورایعالی امنیت ملی بهعنوان مذاکرهکننده ارشد ایران دست رد بر سینه زیادهخواهیهای طرف مقابل زد، تیم مذاکره در افواه عمومی مقصر جلوه داده شود؛ در صورتی که پیشنهاد ارائهشده جمهوری اسلامی در مذاکرات پیشین در مسکو که مبنای مذاکرات آلماتی قرار گرفت، جامع و بسیار منطقی است و این ۱ + ۵ است که باید صداقت خود را اثبات کند.
۵ - روندی که پس از برخورد نسبتا منطقی غربیها در مذاکرات و تعدیل جزئی برخی خواستههای غیرحقوقیشان انتظار آن میرفت، عملا رخ داد و تداوم سیاست آنها بسیار متفاوت از چیزی بود که در مذاکرات نمایش دادند. غربیها چند روز پس از مذاکرات در رسانهها خود را خواهان حل موضوع هستهای ایران جلوه داده و جمهوری اسلامی را مقصر به سرانجام نرسیدن پرونده هستهای وانمود کردند! هرچند در آلماتی نیز تنها برخی خواستههایشان را که خود به غیرمنطقی بودن آنها پیبرده بودند تعدیل کردند و در کنار آن امتیازی به ایران ارائه یا حتی پیشنهاد ندادند.
۶ - در این شرایط، سخنان جناب آقای دکتر صالحی علاوه بر غیرکارشناسانه و ناصحیح بودن خیرخواهانه و در راستای منافع کشور و ملت نیز تلقی نمیشود. سخن گفتن از «برداشتن تحریمها از امروز(!)» در حالی که ایشان نیک میداند چنین خبری نیست، حاکی از دخالت غیرقابل قبول و غیرمسئولانهای از سوی ایشان است که بوی خیر از آن به مشام نمیرسد.
۷- شباهت عجیبی بین اظهارنظرهای آقای دکتر صالحی و دیپلماتهای خیالپرداز دوران اصلاحات که برنامه صلحآمیز هستهای ایران را با دلخوش کردن به وعدههای کذب غرب و باج دادن و تعلیقهای پیدرپی تا آستانه تعطیلی پیش بردند و اگر نبود تدابیر الهی و سیاستورزانه رهبر حکیم انقلاب، با اقدامات بزدلانه آنها اینک باید از برنامه هستهای ایران فقط در خاطرات یاد میشد، وجود دارد. دیپلماسی هستهای تجدیدنظرطلبان با آنکه همواره ادعا میکردند دیپلماسی واقعگراست، کوچکترین تناسبی با واقعیات عرصه بینالمللی نداشت. بزرگترین شاهد این ادعا این است که اصلاحطلبان فکر میکردند با روش
اعتمادسازی یا تعلیق موقت میتوان با طرف مستکبر غربی به توافق رسید ولی به محض امضای موافقتنامهای که اتفاقا همه مفاد آن به سود اروپا بود، غرب آن توافقات را نقض میکرد و باز با اصرار و التماس دیپلماتهای اصلاحات با هزار ادا و اطوار حاضر به بازگشت به میز مذاکرات میشد و با گرفتن امتیازاتی بسیار زیاد به توافقی جدید میرسید؛ روشی که به نظر میرسد دیپلمات تکنوکراتی مانند دکتر صالحی با آن میخواهد تحریمها را کاهش دهد؛ کاری دقیقاً عکس منش دیپلماسی انقلابی.