تبلیغات
کد خبر: ۲۳۵۵۶۴

محسن پیرهادی:

قالیباف شعارهایش را اجرایی می کند

گفت و گویی صمیمی با محسن پیرهادی؛ کاندیدای شورای شهر تهران

قالیباف شعارهایش را اجرایی می کند

محسن پیرهادی با اینکه از مدیران جوان به شمار می آید اما سابقهای ۱۳ ساله در مدیریت شهری دارد. از مدیریت امور بازرگانی شورای اصناف کشور تا حضور بهعنوان معاون فرهنگیاجتماعی شهرداری در دو منطقۀ حساس شهر تهران و دستآخر مسئول سازمان بسیج شهرداری تهران از مهمترین مسئولیت های وی طی این مدت به شمار می رود.

*در جایگاه کسی که برای چهارمین دورۀ انتخابات شورای اسلامی شهر کاندیدا شده اید، آیا عملکرد سه ‌دورۀ قبلی شوراها را از نظر نقاط ضعف و قوت بررسی کرده اید؟

قبل از اینکه تصمیمی برای ورود به شورای اسلامی شهر بگیرم، عملکردها را مطالعه و پیگیری ‌کردم. از وقتی هم تصمیم گرفتم در انتخابات شورای شهر وارد شوم، عملکرد شهرداری را گرفتم. این مطالعات در برنامه ریزی ها به بنده کمک کرده است. البته از تجربیات مدیریت شهری آقای قالیباف نیز بهره برده ام.

در این بررسی هایتان، مدیریت شهری آقای قالیباف را چگونه ارزیابی می کنید؟

مدیریت شهریِ آقای قالیباف را موفق می‌دانم و البته این به‌معنای معصوم‌بودن تیم وی نیست. آقای قالیباف کارهای متعددی کرده‌اند؛ چون تیم کارآمدی دارد. این موفقیت‌ها را از خودم نمی‌گویم؛ بلکه از زبان مردم می‌گویم. با توجه به وضعیت عمومی کشور، مردم از خدمات شهرداری راضی هستند. اعتقاد من این است که تجربۀ کارِ مدیریتی ما در شهرداری و کشورداری کامل نیست بلکه به‌سمت کامل‌شدن پیش می‌رویم. البته در تمام حوزه‌ها این‌طور است. سابقۀ کار مدیریتی ما این‌قدر قوی و پخته نیست که به کارهای قبلی مراجعه کنیم و از مستندات این کارها استفاده کنیم. برای کامل‌شدن، باید زمان را کوتاه کنیم. این دورۀ مدیریتی موفق بود؛ ولی باید ادامه پیدا کند و متوقف نشود.

تفاوت عملکرد قالیباف و احمدی‌نژاد در چه بود؟

عملکرد این دو مقایسه‌پذیر نیست. دورۀ مدیریت آقای احمدی‌نژاد کم بود؛ ولی آقای قالیباف در دوره‌ای هشت‌ساله مدیر بود. آقای احمدی‌نژاد شعارهایی داد و انگیزه‌هایی به‌وجود آورد که در آن زمان خوب و مطلوب بود. اما آقای قالیباف به ما فرهنگ کارکردن آموخت و از ما کار می خواست، از ساعت ۵ صبح تا ۱۲ شب هروقت لازم بود، باید می‌بودیم.

آقای قالیباف اهل شعار و حرف نیست بلکه مرد عمل و اجرا است. اگر حرفی بزند حتماً آن را انجام می‌دهد. باید با آقای قالیباف از نزدیک کار کنید تا این شخصیت را از لحاظ رفتاری و عملکردی درک کنید. در یک کلام شخصیت مفید و بزرگی است اما رقبای سیاسی‌اش در خیلی موارد در حقش بی‌تقوایی کردند.

تفاوت عملکرد شما در زمان معاونت اجتماعی با بیسج شهرداری در چه بود؟

یکی از اقدامات ما، مثل نصب تمثال شهدا، در زمانی که معاون اجتماعی بودم شروع شد. ابتدا تمثال شهدا در منطقۀ ۷ نصب شد و بعد در منطقه ۳ و بعد از آن هم در سایر مناطق. در منطقۀ ۷، تعداد ۷۴ کتابخانه محلی افتتاح کردیم. خیلی از اقدامات مربوط‌ به باغ‌موزۀ قصر را پیگیری کردیم. سالن‌های همایش و سراهای محله‌هایی در مناطق ساختیم. در معاونت اجتماعی نیز کارهای خوبی نجام شد؛ اما قدرت عمل ما در بسیج بیشتر بود. وقتی به بسیج شهرداری آمدم، ‌توانستیم برای کلّ تهران برنامه‌ریزی کنیم و طرح‌های زیادی را انجام دادیم؛ مثلاً ۶۰۰ نفر را آموزش فضای سایبر دادیم و به حدود ۳۲۰ نفر خبرنگار آموزش دادیم. کارهایی با مقیاس کوچک‌تر را در معاونت اجتماعی رقم زدیم و در بسیج، کارهایی با مقیاس کلان انجام دادیم. انصافا شهردار و تیمش هم به بسیج اعتقاد داشتند و اختیار و امکانات به بسیج دادند.

چند سال در مناطق ۷ و ۳ فعالیت کردید؟

چهار سال در منطقۀ ۷ فعالیت کردم و حدود یک‌سال‌ونیم هم در منطقۀ ۳.

دربارۀ دوره حضورتان در اصناف و وزارت ارشاد بگویید.

حدود یک سال مدیر امور بازرگانی شورای اصناف کشور بودم و چهار سال هم، از اوایل سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۴، در انجمن خدمات فرهنگی ایرانیانِ خارج از کشور ادای وظیفه ‌کردم. بیشترِ آثار و مکان‌های دیدنی ایران را چاپ و نشر می‌دادیم. یکی از کارهای آن موقع، کتاب «ایران؛ سرزمین شگفتی‌های ماندگار» بود و پوسترهایی از جاذبه‌های گردشگری ایران نشر دادیم.

کمی دربارۀ طرح مطالعاتی شهید مطهری بگویید. از کجا شروع شد؟

اطلاع داشتم که در دانشگاه امام‌صادق(ع) چنین طرحی دارد انجام می‌شود. با دست‌اندرکاران این طرح تماس گرفتم و صحبت کردم که این کار را با همکاری هم پیش ببریم.

استقبال مردم از این طرح چگونه بود؟

۴۰۰نفر برای تربیت مربی گری در مرکز ما به صورت حضوری و ۱۰۰۰ نفر هم به‌صورت مکاتبه‌ای در حال آموزش‌ هستند. بعد آموزش، تعدادی در مؤسسۀ «بینش مطهر» وارد مراحل بعدی شده و خیلی از این‌ افراد، سرگروه‌های «طرح صالحین» بسیج می‌شوند.

هدف از تشکیل شورای راهبری آموزش شهروندی چه بود؟

فعلاً نظام‌نامۀ آن درحال نگارش‌یافتن است. می‌خواهیم نظام‌نامه‌ای برای شهروندان تهرانی بنویسیم. استادان معروفی آنجا هستند. از آنجاکه مدیرکل آموزش شهروندان تهران هم دبیر این شوراست، از مباحثی که در آنجا مطرح می‌شود، می تواند برای مجموعه خود استفاده کند. این کار، سند جامعی برای آموزش شهروندی شهر تهران می‌شود.

نقش «سبک زندگی» در مدیریت شهری، با آموزه‌های شهری در ارتباط است. چه برنامه ای برای آن دارید؟

زمانی‌که در بسیج شهرداری بودم، کارگروهی عملیاتی‌اجرایی تشکیل دادیم و ۳۰۰ سرفصل دربارۀ سبک زندگی آماده کردیم. امید است در ماه‌های آینده در بسیج اجرا شود. موضوعات سبک زندگی همین رفتارهای شخصی است که هرکس بتواند خودش را اصلاح کند.

شعار شما «خدمت بی‌ادعا» است. فکر نمی‌کنید این شعار خیلی آرمان‌گرایانه است؟

ما پایین کوه ایستاده‌ایم و قله را نشان می‌دهیم و تا به قله برسیم، برای رسیدن همت می خواهد. آرمان هم یعنی چیزی است که می‌خواهیم به آن برسیم.

این آرمان‌گرایی چقدر با شعارزدگی فاصله دارد؟

اگر درعمل هم سعی بر رسیدن به آن آرمان داشته باشیم، شعار‌زدگی نمی‌شود. مشکل شعارزدگی این است که حرکت نمی‌کنیم. یعنی شعار را می‌دهیم؛ اما در همان نقطه‌ای که شعار داد شده، می ایستیم. ولی وقتی حرکت کنیم و نیّت و سعی ما این باشد که به آرمان برسیم، به‌سمت آرمان‌گرایی رفته‌ایم. آرمان به انسان امید و زندگی می‌دهد و ما اگر در زندگی آرمان نداشته باشیم، می‌میریم.

تعامل شما با مردم چقدر است؟

تعاملم با مردم خوب است. مردم همیشه برایم قابل احترامند. تعاملاتم با مردم در این حد که از آن‌ها مقدار مشکلاتشان و روند کارها را بفهمم، خوب است.
این را به تجربه به‌دست آورده‌ایم که فرایند و سیستمی ایجاد کنیم تا مردم بهتر خدمات بگیرند؛ یعنی به فرد وابستگی نداشته باشند. این وابستگی برای هر دو طرف فساد می‌آورد. اگر کسی کمکی می‌خواهد، الزاماً نباید بنده را ببیند. این سیستمِ تملق و چاپلوسی زمانی رخ می‌دهد که انسان بخواهد خدماتی به‌صورت مستقیم ارائه دهد. باید این را برطرف کنیم. اگر وارد شورای شهر شوم، این سیستم راتقویت می‌کنم که درخواست‌ها ازطریق سیستم پیگیری شود؛ چون پارتی‌بازی‌ها کمتر می‌شود. البته در جایی سیستم و فرآیند کارآمدی ندارد یا استثنائاتی پیش می‌آید که در دیدار حضوری می‌بایست حل شود.

بسیجی را تعریف کنید؟

تعریف بسیجی مشخص است و نیازی به تعریف من ندارد؛ اما آن چیزی که بهنظر من لازم است هر بسیجی دنبال کند، رفتار است. کسی را بسیجی میدانیم که در تاروپود رفتارش فرهنگ بسیجی تنیده باشد. بسیجی کسی است که با خدا،متواضع، پرکار، دلسوز و کمکرسان مردم باشد. اگر رفتار فردی خوب شد، میتوان به او بسیجی گفت. چون عنوان بسیجی، عنوان مقدسی است. بعضیها از این عنوان سوءاستفاده میکنند و میخواهند زیرِ این عنوان بروند؛ اما کارهای خودشان را بکنند. مردم خیلی راحت، اینها را تشخیص میدهند.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات