بررسیتطبیقی نتیجه آرا در انتخابات ریاستجمهوری و شورا؛
رأی اصلاحطلبان حداکثر ۱۰ درصد است
به گزارش افکارنیوز، کیهان در گزارشی به بررسی تطبیقی نتیجه آرا در انتخابات ریاست جمهوری و شوراها پرداخت و نوشت:
پایگاه رأی واقعی اصلاحطلبان براساس نتایج انتخابات مجلس شورای اسلامی، ریاستجمهوری و شورای اسلامی شهر تهران چهقدر است؟
این سوال از آن جهت اهمیت دارد که افراطیون مدعی اصلاحطلبی با مصادره آرای ریخته شده به نام حجتالاسلام والمسلمین حسن روحانی چنین القا میکنند که در میان مردم حائز اکثریت هستند.
برخلاف این ادعا اولا مقایسه میزان مشارکت عمومی مردم در انتخابات مجلس نهم(اسفند ۱۳۹۰) و ریاست جمهوری یازدهم(خرداد ۹۲) کاملاً گویاست. اصلاحطلبان انتخابات مجلس در اسفند ۹۰ را تحریم کردند اما همین انتخابات با مشارکت ۶۵درصدی مردم مواجه شد که سومین رکورد بالای مشارکت در میان ۹ دوره انتخابات مجلس بود. حال اگر این رقم را با انتخابات ریاستجمهوری اخیر که ۷۳درصد مردم در آن شرکت کردند مقایسه کنیم، تنها تفاوت ۸درصدی مشاهده میشود ضمن اینکه در همه ادوار، میزان مشارکت مردم در انتخابات ریاستجمهوری ۱۰ تا ۱۵درصد بیش از انتخابات مجلس بوده است.
در واقع همانگونه که عباس عبدی نیز تصریح کرد حتی اگر اصلاحطلبان در انتخابات شرکت نمیکردند لااقل ۶۵درصد مردم شرکت میکردند و البته براساس نظرسنجیهای انجام گرفته در ۲ماهه قبل از انتخابات، مشارکت ۷۰درصدی مردم - فارغ از تصمیم اصلاحطلبان تحریم یا شرکت در آن - مسجل شده بود. درواقع به گفته عضو مستعفی مشارکت، مردم حضور در انتخابات رابه اصلاحطلبان تحمیل کردند ضمن اینکه آقای روحانی هرگز خود را اصلاحطلب معرفی نکرده و اعتدالگرا و فراجناحی توصیف کرده است. نامزد اصلاحطلبان محمدرضا عارف بود که طیفی از نشریات اصلاح طلب به وی تمایل بیشتری نشان میدادند. او زمانی
عضو حزب مشارکت بود و معاون اول دولت اصلاحات به شمار میرفت. با احترام به شخص آقای عارف باید گفت آخرین نظرسنجیها در ۴-۵روز مانده به روز اخذ رأی نشان میداد وی حداکثر نظر ۷درصد شهروندان را به خود جلب کرده است. به همین دلیل نیز اصلاحطلبان، نظر خود را عوض کرده و مدعی حمایت یکسویه از آقای روحانی شدند.
نکته مهم دیگر در مقایسه آرای داده شده به آقای روحانی در تهران و نفر اول فهرست اصلاحطلبان در انتخابات شورای شهر تهران (آقای مسجد جامعی) معلوم میشود. ۲ میلیون و ۸۶۲ هزار شهروند تهرانی در انتخابات ریاست جمهوری و ۲ میلیون و ۷۸۶ هزار تهرانی در انتخابات شورای شهر، رای خود را به صندوق انداختهاند. آقای روحانی در این میان رای ۱ میلیون و ۳۲۶ هزار شهروند تهرانی (۴۷ درصد آرا) را حائز شده و حال آن که آقای مسجد جامعی ۲۸۱ هزار رای را به دست آورده، یعنی تقریبا یک پنجم آرای آقای روحانی یا ۲۰درصد آرای وی. در مقابل آقای مهدی چمران به عنوان منتخب اول مردم تهران، حائز ۵۶۶ هزار رأی (دو
برابر آرای آقای مسجد جامعی) شده است. نفرات آخر اصلاحطلبی که وارد شورای شهر شدهاند (۱۳ نفر از مجموع ۳۱ نفر) مانند آقای سرخو حائز ۱۱۸ هزار رای شدهاند درحالی که او هم دارای صبغه کارگری مستقل است. آرای آقای مسجد جامعی در قیاس با ۲ میلیون و ۷۸۶ هزار رای ریخته شده به صندوقها در انتخابات شورای شهر تهران، نسبت یک به ۱۰ یا ۱۰درصدی را نشان میدهد. یعنی از هر ۱۰ شهروندی که در انتخابات شورای شهر و ریاست جمهوری در تهران شرکت کردهاند، ۹ نفر حاضر نشدهاند به نفر اول فهرست اصلاحطلبان در انتخابات شورای شهر رای بدهند. تازه این رای- بیرایی! - اصلاحطلبان در تهران است و طبیعتا این رقم
در شهرها و مناطق دیگر کشور به مراتب بدتر است.