تبلیغات
کد خبر: ۲۴۲۰۹۳

افشاگری اخیر رسانه های غربی از بی‌تدبیری دولت بوش

وقتی آمریکایی ها فرصت مذاکره را از دست دادند

با انتخاب حسن روحانی به عنوان رییس جمهور ایران، هفته‌نامه فرانسوی مدعی شد که وی در سال ٢٠٠۴ نامه ای به بوش رییس جمهور وقت آمریکا نوشته است. اما اصل قضیه نامه مسئولان ایرانی به مقامات آمریکایی چه بود؟

وقتی آمریکایی ها فرصت مذاکره را از دست دادند
گروه سیاسی:

به تازگی یکی از هفته نامه های فرانسوی از نامه روحانی به رییس جمهور آمریکا در سال ۲۰۰۳ پرده برداشت. بنابراین گزارش، حسن روحانی در ماه مارس سال ٢ ۴ میلادی، یادداشتی دست نویس را به محمد البرادعی، دبیرکل وقت آژانس بین المللی انرژی اتمی می دهد و از وی می خواهد تا شخصاً این یادداشت را به دست جورج بوش، رئیس جمهوری وقت آمریکا برساند.

به گزارشافکارنیوز، در این نامه که فاقد سربرگ و بدون امضا هم بوده، نوشته شده بود «ایران آماده است تا در خصوص مسائل مهم از جمله برنامه هسته‌ای و امنیت منطقه با ایالات متحده آمریکا وارد مذاکره مستقیم شود.»



همین منبع فرانسوی ادعا کرده بود که یک بار دیگر نیز در سال ۲۰۰۳ و پس از سقوط صدام حسین، جمهوری اسلامی تلاش کرده به کاخ سفید نزدیک شود.

اصل قضیه چه بود؟
داستان از این قرار بود که در سال ۲۰۰۳، پس از اشغال عراق توسط نیروهای آمریکایی و افشای دورخیز آمریکا برای حمله به ایران، مسئولان وقت پیشنهاد مذاکره را به آمریکایی ها دادند. در آن زمان طبق گفته «هیلاری مان» مدیر سابق امنیت ملی کاخ سفید مشاوران بوش به طور مخفیانه خواهان بهانه‌ای برای حمله به ایران بودند.

وی در این خصوص اعتراف کرده بود که آمریکایی ها و مشاوران نومحافظه کار بوش قصد داشتند اقدامشان آنچنان تحریک‌‌آمیز باشد تا ایران را مجبور به کاری کنند تا در مقابل آمریکا آن را تلافی کند. نیوزویک حتی اعزام دومین ناو هواپیمابر آمریکا به منطقه را اقدامی در این راستا عنوان کرده بود.
در همین راستا مسئولان ایرانی نامه ای را تنظیم می کنند و به سفارت سوئیس تحویل می دهند.

سفیر سویس در ایران در سال ۲۰۰۳ به مقامات آمریکایی اطلاع داده بود که ایران طرح مذاکراتی کامل و جامع با ایالات متحده را تهیه کرده و به تائید مقامات ارشد نظام رسانده اند.

بر اساس نسخه ای از نامه سفیر سویس، فکس شده به وزارت خارجه در ۴ ماه مه آن سال، تیم گولدیمان گفته بود: " برداشت من این است که تهران علاقه زیادی دارد تا مسائل خود با آمریکا را حل کند. " گولدیمان یک صفحه از مدارک ایرانیان را که نام " نقشه راه " داشت پیوست نامه فوق کرد که در آن هدف مذاکرات بالقوه ایران و آمریکا مطرح شده بود.

این نامه که قبلا منتشر نشده بود به وسیله منبعی فاش شده است که معتقد بوده وزارت خارجه امریکا از نامه فوق سوء برداشت کرده است. سویس پس از قطع رابطه ایران و آمریکا به دنبال اشغال سفارت آمریکا درتهران در سال ۱۹۷۹ به عنوان کانال دیپلماتیک ارتباطی بین تهران و واشنگتن عمل می کند.

فکس دو صفحه ای گولدیمن بحثهای زیادی را در میان کارشناسان سیاست خارجی آمریکا ایجاد کرده بود و اکنون این سوال مطرح شده که آیا بوش " فرصت مناسبی " را چهار سال پیش، زمانی که آمریکا با اشغال عراق در اوج قدرت بود و ایران هنوز به غنی سازی اورانیوم نپرداخته بود، برای مذاکره با ایران از دست نداده است؟ در این مورد هفته پیش کوندلیزا رایس مورد سوال قرار گرفت. وی گفت زمانی که در مقام مشاور امنیتی بوده است به یاد ندارد چنین نامه ای را دیده باشد. وی گفت: " من یادم نمی آید هرگز چنین نامه ای را دیده باشم. "

ریچارد آرمیتاژ، معاون سابق وزارت خارجه در مصاحبه ای با نیوزویک گفت: " دولت وقت نتوانست میان آنچه توسط ایرانیان مطرح شده بود و آنچه سفیر سویس به عنوان برداشت‌های خود به آن اضافه کرده بود تمایز قائل شود. " وی افزود " در آن دوره ایرانی ها مطالب زیادی را می خواستند یکباره در مذاکره مطرح کنند. "

گولدیمان نوشته است وی گفتگوهای زیادی با صادق خرازی، سفیر وقت ایران در فرانسه و برادر زاده وزیر خارجه داشته است. از صادق خرازی نقل شده که کلمه به کلمه این پیشنهاد با مقامات ارشد نظام مرور شده بود. وی گفته بود موضوع کاملا محرمانه بوده و هیچ شخص دیگری از آن اطلاع ندارد.

گولدیمان یادآور شده بود که: " فقدان اعتماد در میان آمریکاییان آنان را بسیار محتاط و در عین حال مجبور به حرکت در خفا کرده است ".

خرازی پیشنهاد کرده بود نمایندگی آمریکا در این جلسه را آرمیتاژ به عهده گیرد چرا که وی اظهارات مثبتی در مورد دموکراسی ایران کرده بود. گولدیمان گزارش داده بود که چنین چیزی فعلا عملی نیست و به خرازی گفته بود که باید به ملاقات هایی در رده های پایین تر فکر کرد.

از سویی دیگر کالین پاول اعتراف کرده بود که آمریکایی ها فرصت مذاکره با ایران را از دست دادند. وزیر خارجه سابق آمریکا با اشاره به این که بوش همواره با بی میلی به تلاش های او درخصوص برقراری رابطه با ایران واکنش نشان می داده، گفت: من در طول دوران کاری ام به دنبال راهی برای آغاز مذاکره با ایران بودم اما بوش علاقه ای به این کار نداشت.

نیوزویک چند سال بعد در گزارشی نوشت: در‌آن سال واشنگتن طرح دوصفحه ای از تهران برای انجام مذاکرات دوجانبه دریافت کرد. پاول و معاونش آرمیتاژ از این نامه استقبال کردند.

آرميتاژ گفت فكر كرده اين نامه ابتكاري از تيم گولديمان سفير سوييس در تهران بوده است بنابراين ما نتوانستيم تشخيص دهيم كدام بخش نامه مربوط به تهران است و كدام بخش مربوط به سفارت سوييس. و اين زماني بودكه ما فرصت مذاکره با ایران را برای مدت نامعلومی از دست دادیم.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات