چرا دولت پاکستان با تروریستهای تکفیری برخورد جدی نمیکند؟
پاکستان از دو جهت به سلفیها نیاز خواهد داشت: اول، داشتن سربازانی همیشه آماده نبرد که کشتن هندیها را وظیفه دینی خود میدانند و دوم تقویت توان نامتقارن برای مواجهه با هندیها.
به گزارش افکارنیوز، مدتی پیش از یکی از اساتید علوم سیاسی دانشگاههای کشور شنیدم که میگفت: «اگر روزی مقامات پاکستانی را ببینم از او میپرسم شما از صبح که وارد دفتر کارتان میشوید دقیقا چهکار میکنید؟ کارکرد یک دولت ایجاد امنیت است اما ناامنی در کشور شما دیگر از ارزش خبری هم افتاده است!»
اکنون سخنان این استاد دانشگاه بعد دیگری هم یافته است. مرزهای پاکستان هم ظاهرا متولی خاصی ندارند و تروریستها از آنها به راحتی عبور کرده و مرزبانان دیگر کشورها را نیز به قتل میرسانند. وقاحت این تروریستها به حدی رسیده که از قلمرو پاکستان به ایران نفوذ میکنند، با توپ ۸۲ میلیمتری و خمپاره ۶۰ پاسگاه مرزبانی ایران را هدف قرار میدهند و از صحنههای جنایت خود فیلم گرفته و آن را در شبکههای اجتماعی منتشر میکنند.
این تروریستهای تکفیری در هنگام جنایت اسماء متبرکه الهی را بر زبان میآورند اما بهتنها چیزی که پایبند نیستند قوانین الهی است، بهراحتی در پاکستان فعالیت میکنند. در این کشور مبلغ مذهبی ویژه خود را دارند و در کنار مساجد برای آنها بهراحتی و بدون مزاحمت نیروهای امنیتی پول جمعآوری میشود.
البته پاکستان تنها کشوری نیست که بسترهای لازم را برای تروریسم سلفی فراهم میآورد. عربستان سعودی پیشرو حمایت از تروریسم سلفی است. نهتنها دولت این کشور بلکه برخی گروههای ثروتمند داخل عربستان انواع حمایتها را از بازیگران غیردولتی سلفی بهعمل میآورند. پاکستانیها آنقدر پول ندارند که این گروههای تروریستی را حمایت مالی کنند اما سعودیها و قطریها کاملا از این جهت دستشان پر است. نمونه بارز حمایت این دو رژیم عربی از نیروهای تکفیری بحران جاری سوریه است.
تروریستهای سلفی که در میدان نبرد سوریه توفیق چندانی نیافتهاند و ظاهرا تنها در پدیده مشمئزکننده «جهاد نکاح» به فتوحاتی دست یافتهاند، این بار تصمیم دارند قلمرو سرزمینی کشورهای حامی مقاومت اسلامی را ناامن کنند و از مدتها پیش نیز سرمایهگذاریهایی در بلوچستان ایران کردهاند. افکار عمومی ایران بیاطلاع نیست که برخی جریانات در بلوچستان در حال دامن زدن به تفکرات تکفیری در اهل سنت ایران هستند و حال آنکه مواضع جمهوری اسلامی همواره بر وحدت مسلمین مبتنی بوده است.
اما سوال اینجاست که چرا پاکستان با تروریستهای تکفیری برخورد جدی نمیکند؟ آیا قدرتش را ندارد یا بنا بر مصلحتی آنها را به حال خود رها کرده است؟
* تضاد با هندوستان، عنصر معنابخش وجودی پاکستان
پاکستان تنها بر اساس یک انگاره بارز ملی شکل گرفت: «تضاد با هندوستان بزرگ». این تضاد یک مبنای مذهبی داشت. مسلمانان شبهقاره میخواستند کشوری جدا داشته باشند. این مهم تحت هدایت «قائد اعظم، محمدعلی جناح» محقق شد و پاکستان غربی(پاکستان امروز) و پاکستان شرقی(بنگلادش امروز) از هندوستان بزرگ جدا شدند.
با این حال، با این تجزیه تضادهای بین هندوستان و پاکستان هرگز پایان نیافت. بالاخص بر سر مساله حاکمیت بر کشمیر، بین دو کشور همواره تنشهای جدی حاکم بود و تاکنون تاریخ معاصر جهان شاهد ۳ جنگ بین دو کشور بوده است و در هر ۳ جنگ، دست برتر نظامی با هندیها بوده است.
پاکستان و هندوستان برای مقابله با تهدید یکدیگر بمب هستهای آزمایش و تولید کردند. هیچ تهدید معنادار دیگری برای دو کشور وجود نداشت که توجیهکننده تولید سلاح هستهای باشد.
به این ترتیب، عنصر هویتبخش ملی در پاکستان از زمان تاسیس تاکنون همچنان تضاد ژئوپلتیک با هندوستان بوده است.
* سلفیها به چه درد پاکستان میخورند؟
اسلامآباد از یکسو میداند که با «تهدید بقا» از جانب دهلینو مواجه است و از سوی دیگر در یک نبرد متقارن توان تقابل با هندیها را ندارد. ۳ شکست در ۳ جنگ، برای اثبات این واقعیت کافی است.
با این وصف پاکستان از دو جهت به سلفیها نیاز خواهد داشت: اول، داشتن سربازانی همیشه آماده نبرد که کشتن هندیها را وظیفه دینی خود میدانند و دوم تقویت توان نامتقارن برای مواجهه با هندیها. در هر دو مورد سلفیها به کار ارتش پاکستان میآیند.
استخبارات ارتش پاکستان مدتها بر روی سلفیها سرمایهگذاری میکرد و شاید این روند با روی کار آمدن پرویز مشرف و کودتا علیه نواز شریف بود که تا حدودی متوقف شد.
هماکنون باز هم نواز شریف در پاکستان در قدرت است و بعید نیست که روابط حسنه با تروریستهای سلفی باز هم برقرار شده باشد. اگر به سابقه ایجاد گروهک تروریستی طالبان در افغانستان نگاهی بیندازیم، نقش استخبارات ارتش پاکستان در آن واضح است و همین نواز شریف بود که در دوران حکومت طالبان بر پاکستان، از برقراری امنیت در افغانستان توسط این گروه تجلیل میکرد.
تروریستهای سلفی هم میدانند که اسلامآباد به آنها نیازمند است و از همین رو با خیال راحت در حال فعالیت در این کشور و توسعه امکانات خود هستند.
* کشتار مرزبانان ایرانی نباید بیپاسخ بماند
اگر چه روشن است که هدف نیروهای تکفیری از این حمله تروریستی درگیر کردن ایران در فتنههای مذهبی خاورمیانه است اما بدیهی است که کشورمان باید با شناسایی عوامل واقعی این حمله تروریستی آنها را مجازات کند. هزینهای که گروهک موسوم به «جیش العدل» برای آنچه انجام داده خواهد پرداخت، قطعا هزینه کوچکی نخواهد بود.
زمانی که گروهک تروریستی طالبان در افغانستان فتنهآفرینی میکرد، مقام معظم رهبری به صراحت به آنها هشدار دادند که جمهوری اسلامی شیطنت را در منطقه حتی از آمریکا هم تحمل نمیکند چه رسد به مشتی جهال؟
قطعا جهال این گروهک تروریستی نوظهور هم خشم ملت ایران را خواهند دید. ایرانیان ضمن اینکه حساب تروریستهای تکفیری را از هموطنان بلوچ خود جدا میکنند اما اقدام تروریستهای تکفیری را در جای خود و با روش مناسب پاسخ خواهند گفت.
در این میان قطعا جمهوری اسلامی متعهد است که مبلغ وحدت مسلمین باشد. آنها که مرزبانان ایرانی را به شهادت رساندند نه شیعهاند و نه سنی. آنان را باید به درستی بازماندگان خوارج نهروان دانست که جامعه اسلامی را هدف گرفتهاند و با فعالیتهای خود بیشترین خدمت را به اهداف ایالات متحده و متحدانش کردهاند.