اکنون نوبت رئیسجمهور است
اکنون نوبت رئیسجمهور است که با رفتار و گفتار خود، ضمن زدودن حواشی و طرد جریانات انحرافی به حسن ظن دلسوزان انقلاب پاسخ در خور بدهد.
قريب به يك سال پيش هنگامي كه نه از سيدي انحرافي موسوم به "ظهور بسيار نزديك است " خبري بود، نه وزير اطلاعات عزل شده بود، نه رئيسجمهور براي قهر ۱۱ روزه، خود را خانهنشين كرده بود و نه فرد رمال مرتبط با جريان انحرافي دستگير شده بود، ليدر اين جريان در اظهارنظري گفته بود: "خواهيد ديد بخشي از اصولگرايان تا يك سال آينده به تكفير ما نيز مبادرت خواهند كرد. "
این اظهارنظر بدیع اگرچه با واکنشهایی از سوی منتقدان دلسوز دولت خدمتگزار مواجه شده و از آن به عنوان پوست خربزه زیر پای رئیسجمهور تعبیر کردند، لکن جریانات اصولگرا که وظیفه داشتند مسائل فرعی را(برخلاف خواست جریان انحرافی دولت) به مسائل اصلی کشور تبدیل نکنند، همچنان روحیه خدمتگزاری دولت و در رأس آن دکتر احمدی نژاد را ارج نهادند و در سالی که به سال همت مضاعف و کار مضاعف مزین بود، نگذاشتند هیچ عامل انحرافی به این سیاست کلی نظام خدشه وارد سازد.
آن روزها البته در سطح نخبگان جامعه این پرسش بارها تکرار شد و البته بی پاسخ که مگر جریان انحرافی قرار است چه اقداماتی انجام بدهد که مورد تکفیر قرار میگیرد. گذشت زمان و واقعیات آشکار پس از آن روشن ساخت که طرح مباحثجنجالبرانگیز از سوی لیدر جریان انحرافی مانند قرار دادن ایرانیت در مقابل اسلامیت تحت عنوان مکتب ایرانی که متأسفانه با تأیید و حمایت رئیس دولت نیز همراه بود، تنها یکی از دهها شبههای بود که مطرح شد و علاوه بر علما، روحانیون و مجلسیان حتی با واکنش برخی اعضای دولت نیز مواجه شد که صدالبته خیلی زود به تیغ کین لیدر جریان انحرافی حذف شدند. درکنار این
انتقادات ریز و درشت، رئیسجمهور همچنان به حمایت از مواضع جریان رخنه کرده در دولت ادامه داد و حتی فراتر از آن مدعی شد: باند ثروت و قدرت به دنبال تخریب من(رئیسجمهور) هستند، برای همین از… شروع کردند. او علما را تلویحاً متهم کرد که از سوی کسانی مدیریت میشوند و اخبار نادرست به آنها میدهند. پس از عزل نامتعارف وزیر امور خارجه در مأموریت دیپلماتیک، داستان عزل غیرمنتظره وزیر اطلاعات به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و آگاهان سیاسی نقطه اوج تقابل جریان انحرافی با مخالفان خود در درون و بیرون دولت بود. داستان از آنجا آغاز شد که وزیر اطلاعات یکی از معاونان خود را که گفته
میشود عامل نفوذی و از ارادتمندان لیدر جریان انحرافی بود، عزل کرد و بعداز ظهر همان روز بدون هیچ مقدمهای وزیر نیز عزل شد. اگرچه آن روزها تیم رسانهای جریان انحرافی به گونهای خبر را مخابره کرد که گویی وزیر اطلاعات تقاضای استعفا کرده و رئیسجمهور نیز با درخواست وی موافقت کرده است(ادعایی که هرگز واقعیت نداشت و تنها یک جعل خبر بود) اما واقعیت همان بود که گفته شد و حوادثبعدی این ادعا را به اثبات رساند. آنچه که نمیتوان از نظر دور داشت، این است که جریان نفوذی در درون دولت از مدتها قبل با اهداف انتخاباتی سیاستگذاریهای فراوانی در عرصههای مختلف تدارک دیده است،
از این رو برداشتن موانع احتمالی در مجموعه دولت در کنار برخی اظهارنظرهای ملیگرایانه برای تست افکار عمومی از قدمهای اولیه این جریان بود که بارها آزموده شد.
آنگونه که حجتالاسلام سید عباس نبوی، کارشناس مسائل سیاسی تصریح کرده است، جریان انحرافی برای شهرآشوبی در درون وزارت اطلاعات برای انتخابات آینده برنامهها تدارک دیده بود که با هوشیاری وزیر خنثی شد. لکن آنچه که شاید آنها در ارزیابیهای خود پیشبینی نکرده بودند، ورود مقام معظم رهبری به این مسأله بود، مسالهای که رهبر معظم انقلاب از آن به عنوان " غفلت دولت از یک مصلحت بزرگتر " یاد کردند.
درباره غيبت ۱۱ روزه و قهرگونه رئيسجمهور گفتنيهاي فراواني است كه خود نيازمند يك تحليل جداگانه است، اما آنچه در اين نوشته مورد توجه است حضور سايه به سايه ليدر جريان انحرافي و يار گرمابه و گلستان او در كنار آقاي رئيسجمهور بود. اين درحالي بود كه همين جريان بسياري از دلسوزان دولت را در حاشيه قرار داده و با ارائه تفسيرهاي مغرضانه از اوضاع، مانع ديدار شخصيتهاي اصولگرا با رئيسجمهور ميشدند. البته با تمام اين رفتارهاي به دور از قاعده و تنش زا تاكنون هيچ اصولگرايي جريان انحرافي را تكفير نكرده و تنها به افشاگري و روشنگري حول اين جريان پرداختهاند. جز اينكه خطيب نماز
جمعه تهران اظهارات ليدرجريان انحرافي را "مليگرايي شركآلود " توصيف كرد. آنچه كه حائز اهميت است اينكه مجموعه مواضع و رفتارهاي اصولگرايان نشان ميدهد آنها تاكنون تلاش كردهاند حوادث و اتفاقات درون دولت را به حساب شخص رئيسجمهور نگذارند و حساب او را از جريان انحرافي جدا كنند، اما آيا اين خوشبينيها و حسن نيت اصولگرايان به رئيس دولت حد يقفي ندارد؟ و آيا آنها همچنان حمايت از وي را به هر قيمتي دنبال خواهند كرد؟ بديهي است كه پاسخ به اين سؤال چندان دشوار نيست، چرا كه اكنون نوبت رئيسجمهور است كه با رفتار و گفتار خود، ضمن زدودن حواشي و طرد جريانات انحرافي به حسن ظن
دلسوزان انقلاب پاسخ در خور بدهد. البته آنگونه كه يكي از نيروهاي اصولگرا به درستي اشاره كرده، نياز به انتخابي از سر اعتقاد و تدبير دارد و لازمه آن شكستن حباب توهم است؛ كه اميد ميرود به همت رياست محترم جمهوري اين مهم حاصل شود و به زودي شاهد تقويت خدمتگزاري دولت و اضمحلال جريان انحرافي باشيم.