حجتالاسلام محمدی عراقی در " شناسنامه "
برخی آقایان خاطراتشان را با تحریف تاریخ انقلاب بیان می کنند
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: آقایانی که خاطراتشان را با تحریف تاریخ انقلاب بیان می کنند، به خیلی از موارد اشاره نمی کنند.
به گزارش افکارنیوز، حجتالاسلام محمدی عراقی عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با حضور برنامه شناسنامه این هفته، اظهار داشت: من هیچ وقت یک سیاستمدار حرفهای نبودم، اما به عنوان کسی که به سیاست هم از منظر دین و فرهنگ نگاه می کند، می توان من را معرفی کرد.
وی ادامه داد: وقتی رژیم شاه متوجه شد که نمیتواند حریف مردم و امام شود و توانایی نگه داشتن امام را ندارد، تصمیم گرفت امام را آزاد کند. رئیس ساواک در همان ایام به دیدار امام رفته بود و گفته بود آقا سیاست یعنی پدر سوختگی، این را بگذارید برای ما، شان شما اجل بر این است که وارد سیاست شوید. امام در پاسخ فرمودند سیاست به این معنایی که شما میگویید، در قاموس ما وجود ندارد، سیاستی که ما میگوییم عین دیانت است. با این نگاه، دین از سیاست قابل تفکیک نیست. یکی از ابعاد مهم زندگی انسان، بعد اجتماعی است که سیاست در زندگی اجتماعی انسان نقش مهمی دارد.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: ما نمیتوانیم ادعا کنیم توانستهایم دقیقاً آنچه اسلام خواسته را پیاده کنیم، اما میتوانیم بگوییم در این راه حرکت کردهایم. مقام معظم رهبری یک بار فرمودند که ما مراحلی را پشت سرگذاشتیم، انقلاب اسلامی در کشور ما صورت گرفت، با قانون اساسی نظام اسلامی ارائه شد و دولت اسلامی هم تشکیل شد اما نمیتوانیم بگوییم دولت ما ۱۰۰ درصد اسلامی است، همانطور که نمیتوانیم بگوییم اقتصاد، دانشگاه، بازار، سیستم آموزشی، روابط بینالمللی و دیگر مسائل ما ۱۰۰ درصد اسلامی شده، اما میتوانیم این ادعا را داشته باشیم که در این راستا حرکت کردهایم. به برکت رهبری امام و مقام معظم رهبری قدمهای بلندی در این جهت برداشته شده، اما هنوز هم با رسیدن به مقصد نهایی فاصله داریم.
محمدی عراقی در بخش دیگری از «شناسنامه» گفت: وقتی به گذشته نگاه میکنم، میبینم نسل ما ویژگیهای خاصی داشت و شرایط بسیار ویژهای بعد از دوران مبارزات ملی شدن صنعت نفت و مشروطیت به وجود آمده بود. ما آن دوران را درک نکرده بودیم، اما خاطرات بسیار تلخی از شکست مبارزات مردم ایران در طول ۱۰۰ سال اخیر برای ما نقل شده بود. برای ما سلسلهای از آرمانها به وجود آمده بود که ما تجلی همه این آرمانها و آرزوها را در وجود امام میدیدیم. از روزی که چشم باز کردم و خودم را شناختم، امام را دیدم. شاید گزاف نیست اگر بگویم ما قبل از اینکه خودمان را بشناسیم، امام را شناختیم.
وی افزود: پدر من از دهه ۳۰ شاگرد امام بود. به طور طبیعی برای ما این توفیق حاصل شد که قبل از رسیدن به سن بلوغ پشت سر امام نماز بخوانیم. از طرفی ما در محلهای زندگی میکردیم که نزدیک منزل امام بود. شخصیت امام واقعاً استثنایی بود و فکر نمیکنم هیچ کس نمیتوانست امام را ببینند اما تحت تاثیر نفوذ شخصیت معنوی و سیاسی امام قرار نگیرد. ما در چنین فضایی رشد و زندگی کردیم. سال ششم ابتدایی بودم که امام حرکت خود را در سال ۴۲ آغاز کردند و ما هم مشتاقانه فعالیتهای امام را پیگیری میکردیم.»
**مهمترین و بهترین نوع مبارزه را زنده کردن یاد امام میدانستیم
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه این برنامه تلویزیونی در پاسخ به این سوال که مبارزات سیاسی چه هزینههایی برای شما در پی داشته، گفت: من همزمان با تحصیل امور دینی، شبانه کلاسهای دبیرستان را هم پیگیری میکردم. اولین باری که کار ما به دستگیری رسید، زمانی بود که هنوز به سن قانونی نرسیده بودم. علتش هم فعالیتهایی بود که در دبیرستان داشتیم.
محمدی عراقی اضافه کرد: ما آن زمان فکر میکردیم مهمترین و بهترین نوع مبارزه زنده کردن یاد امام است. آن روزها تمام توان رژیم پهلوی متمرکز بر این است که امام به فراموشی سپرده شود و ما هم از هر طریقی که میشد میخواستیم جلوی این فراموشی را بگیریم. مثلاً در کلاس انشا، در مورد امام انشا مینوشتیم. یا مثلاً کاردستیهایی با محوریت شخصیت امام درست میکردیم و این تصور را نداشتیم که این فعالیتهای ما به ساواک گزارش شود.
" اولین باری که ما را به ساواک احضار کردند به خاطر همین امور بود که البته منجر به محکومیت نشد و ما را آزاد کردند. بعد از این ماجرا، یکی - دو بار دیگر هم دستگیر شدم. از جمله در جریان شهادت مرحوم آیتالله سعیدی که ایشان را به شهادت رساندند و شبانه در قبرستان وادیالسلام قم دفن کردند. وقتی ما از این موضوع اطلاع پیدا کردیم، راهپیمایی و مجلس یادبودی برای ایشان برگزار شد که در جریان همین راهپیمایی و مراسم ترحیم من را دستگیر کردند. "
حجت الاسلام محمدی عراقی همچنین گفت: سال ۵۴ که برای امر ازدواج به قم آمده بودم، نیز دستگیر شدم و تا دوران پیروزی انقلاب دوران محکومیت را سپری کردم.
داماد آیتالله مصباح یزدی در مورد وصلت با خانواده این فیلسوف گفت: با خانواده ایشان آشنا نبودم، اما وی استاد ما بود و حق زیادی بر گردن ما دارد. اگر بخواهم سه نفر را نام ببرم که بیشترین حق را از نظر آموزشی و تربیتی بر گردن ما دارند، اولین آنها شهید بهشتی، دوم شهید قدوسی و سوم آیتالله مصباح است. این افراد با همکاری هم مدرسهای را در قم پایهگذاری کرده بودند که در آن زمان به مدرسه حقانی معروف بود. این مدرسه برنامه تعریف شده ۱۷ سالهای داشت که طراح، برنامهریز و مبتکر این برنامه همین آقایان بودند. آیتالله مصباح از مدرسین این مدرسه بودند و ماهم شاگرد گریز پا و چموش این مدرسه بودیم.
وی افزود: نسل ما یک نسل عصیانگر بود. ما با اینکه به اساتید خود علاقمند بودیم و آنها هم انسانهای آگاه و مبارزی بودند، اما گاهی با این عزیزان هم سرشاخ میشدیم اما این بزرگان به معنای واقعی با ما مدارا میکردند. من چند بار از مدرسه قهر کردم، اما اساتید ما واقعاً منعطف عمل میکردند و حتی یادم است یک بار شهید بهشتی به منزل ما آمد و من به مدرسه برگشتم.
**ماجرای ازدواج با دختر آیتالله مصباح یزدی
محمدی عراقی در مورد ماجرای ازدواج خود با دختر آیتالله مصباح یزدی نیز، گفت: لازم میدانم از همسرم به عنوان کسی که خیلی صبر کرد و دوران دستگیری و محکومیت من را تحمل کرد، تشکر کنم. ازدواج ما یک وصلت پنهانی بود و نام ایشان در شناسنامه من نبود. اینکه خانوادهای قبول کند کسی بیاید با دخترشان ازدواج کند در حالی که فراری است و هر لحظه ممکن است دستگیر شود، کار آسانی نیست. مدتها که ما در زندان بودیم، همسرم نمیتوانست به ملاقات بیاید چون نامش در شناسنامه من نبود. مرحوم پدرم با تلاش استشهادی جمع کرد، شرایط ملاقات ما را فراهم شد.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه مصاحبه تلویزیونی خود در پاسخ به این سوال که رابطه آیتالله مصباح با حضرت امام چطور بود، اظهار داشت: آیتالله مصباح از شاگردان امام و جزو مبارزین و همچنین جزو بنیانگذاران جامعه مدرسین بود، اما ویژگیهایی فراتر از اینها در وی وجود داشت که امثال ما طلبههای جوان را به خودشان جذب میکرد. در سالهای اخیر تاسف میخورم از اینکه گاهی چهره و تصویر نادرستی از وی در ذهن جوانان و دانشگاهیان ارائه میشود. در آن روزگار ما طلبههای جوانی بودیم که بیشترین ارتباط را با جوانان و دانشگاهیان داشتیم. اگر از من میخواستند دو - سه نفر روحانی روشنفکر و آگاه به زمان که درک درستی از مسائل روز دارند و میتوانند با دانشگاهیان تعامل درستی داشته باشند را اسم ببرم، قطعاً نام آقای مصباح را میآوردم. ایشان به دلیل مطالعات و همچنین تعامل روحی، اخلاقی و تربیتیشان خیلی جاذبه داشتند.
انتخابات عمومی از دید آیتالله مصباح توجیه عقلی و شرعی نداشت
وی در مورد دکترین مصباح یزدی در خصوص حکومتداری، گفت: ایشان مباحثی را قبل از پیروزی انقلابی داشت و با مطالعاتی که داشت میتوان گفت دارای دیدگاه و تز خاصی هم بود. شاید در بعضی از آثار چاپ شده از وی نیز این نظریه مطرح شده باشد. به طور خلاصه آیتالله مصباح به نوعی دموکراسی و انتخابات صنفی و تخصصی معتقد بوده و شاید هست. وی معتقد بود اینکه همه مردم جمع شوند و کسانی را انتخاب کنند، از نظر مبانی عقلی و شرعی قابل دفاع نیست.
" دیدگاهی که داشت این بود که هر صنف و هر گروه میتواند بهترین و صالحترین فرد را در صنف خودش مشخص کند. بنابر این انتخابات ما باید بیشتر جنبه تخصصی داشته باشد. مثلاً اساتید دانشگاه و دانشجویان و یا هر صنف دیگری میتوانند در صنف خودشان تشخیص دهند که بهترین و صالحترین فرد کیست. آقای مصباح این را قبول نداشت که کسی بیاید و در مورد فردی نظر بدهد که با تخصص او سازگار نیست. وی به تعبیر بنده معتقد به انتخاب پارلمانهای صنفی و منطقهای بود. "
دکترین آیتالله مصباح در حکومت داری " انتخابات صنفی دو درجهای " است
محمدی عراقی افزود: آقای مصباح میگفت دولت و پارلمان مرکزی باید از پارلمانهای محلی و صنفی تشکیل شود. در واقع وی به یک انتخابات دو درجهای معتقد بود که اول به صورت منطقهای و صنفی برگزار شود و بعد به صورت مرکزی.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه و در پاسخ به این سوال که نظر شما در مورد دکترین حکومتداری آیتالله مصباح یزدی چیست، اظهار داشت: فکر میکنم اگر این دکترین از نظر اجرایی عملی باشد، به مبانی و اصول دینی و اعتقادی اسلام نزدیکتر است. در این صورت افراد از روی شناخت انتخاب میکنند و در نهایت کسی می تواند فردی را به عنوان نماینده خود انتخاب کند که او را بشناسد. طبیعی است که افراد یک صنف یکدیگر را بهتر می شناسند. باید ببینیم این تئوری تا چه میزان قابلیت اجرایی دارد. این یک ابتکار است که اجرای آن به بررسی و احتمالاً تغییر قانون اساسی نیازمند است.
داماد آیتالله مصباح در مورد حضور در سپاه نیز، گفت: بنده از اینکه سمت و مسولت و پستی را قبول کنم، خیلی پرهیز داشتم. دلیل آن نیز ۲ چیز بود. اول اینکه برداشتم از دیدگاه امام این بود که روحانیون نباید پست و مسولیت اجرایی بپذیرند. فکر میکنم این دیدگاه امام درست بود. ایشان فرمودند کار اصلی روحانیون این است که امور طلبگی، فرهنگی و… خود را انجام دهند و بر مسائل حکومتی و اجتماعی و سیاسی به عنوان ناظر عمل کنند. از طرف دیگر خودم فکر میکردم اگر ما در حوزه باشیم و کار علمی و فرهنگی انجام دهیم بهتر است.
**به خاطر انجام وظیفه طلبگی به سپاه رفتم
وی ادامه داد: مرحوم شهید بهشتی هم چنین دیدگاهی داشت، اما بر اساس تکلیفی که امام برعهده وی گذاشتند، وارد قوه قضاییه شد. وی دو - سه بار به قم آمد و هر بار از من خواست در قوه قضاییه مشغول کار شوم اما بر اساس دیدگاهی که داشتم، از وی عذرخواهی کردم. واقعیت این است که وقتی جنگ شد و به ما گفتند رزمندگان اسلام در جنگ به کار و خدمت شما نیاز دارند، من دیگر نتوانستم در حوزه بمانم. به خاطر انجام وظیفه طلبگی به سپاه رفتم و هیچ وقت به صورت رسمی عضو هیچ دستگاهی، ازجمله سپاه نشدم.
محمدی عراقی ادامه داد: مرحوم آیتالله طاهری خرمآبادی که نماینده امام در سپاه بود را برای حضور در سپاه دعوت کرد. بعد که وی به عنوان نماینده امام در پاکستان منصوب و شهید محلاتی نماینده امام در سپاه شد، با وی همکاری داشتم. زمانی که آیتالله طاهری خرمآبادی به پاکستان رفت، من قائم مقام وی بودم. شنیدم که حضرت امام به مرحوم شهید محلاتی وظیفه نمایندگی در سپاه را محول کردند. وقتی متوجه این موضوع شدم با وی(شهید محلاتی) تماس گرفتم و گفتم محمدی هستم، قائم مقام سابق امام در سپاه! وی گفت بگو قائم مقام ثابت. شهید محلاتی لطف داشت و این تکلیف بر دوش ما گذاشته شد که تا یکی - دو سال بعد از پایان جنگ در سپاه ماندگار شدیم.
**ماموریت " صیانت از سپاه در برابر نفوذ جریانها و گروههای سیاسی " از سوی امام
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در بخش دیگری از مصاحبه تلویزیونی خود، گفت: به همان اندازهای که سپاه نقش تاثیرگذار و اساسی در انقلاب و جنگ داشت، خطرات و آسیبهای زیادی هم متوجه سپاه بود و آن را تهدید میکرد. امام نیز خیلی به این نکات توجه داشتند و یکی از ماموریتها و مسولیتهایی که از نمایندگی خود در سپاه انتظار داشتند، صیانت از سپاه در برابر این خطرات و آسیبها بود. مثلاً یکی از ماموریتهای مشخص ما تحت عنوان صیانت از سپاه در برابر نفوذ جریان ها و گروههای سیاسی بود. ما در سپاه ساختار خاصی تحت عنوان کمیسیون پیگیری فرامین حضرت امام داشتیم و در این کمیسیون فرامین خاصی که حضرت امام در مورد حفظ و صیانت از قداست سپاه میدادند، پیگیری می شد.
وی همچنین اظهار داشت: دو - سه بار این اتفاق افتاد که من تصمیم به استعفا از سپاه گرفتم. دلیل این موضوع این بود که ما خودمان را فردی مناسب برای کارهای نظامی نمیدانستیم و جایگاه خودمان را به عنوان یک روحانی تعریف کرده بودیم. ضرورت جنگ ما را به یک سازمان و تشکیلات دارای ساختار مشخص نظامی کشانده بود. بنابراین همیشه به دنبال این بودیم که اگر این مسولیت از دوش ما برداشته شود به حوزه بازگردیم و فعالیتهای طلبگی را پیگیری کنیم. استعفای من دلیل خاصی نداشت، هرچند برداشتهای مختلفی از آن انجام میشد.
عراقی افزود: از نظر حقوق و موقعیت مشکلی وجود نداشت. البته ما وظایفی داشتیم و باید بر اساس نظر و حکم حضرت امام و بعد مقام معظم رهبری به این وظایف عمل میکردیم. یکی از این وظایف تایید عزل و نصبها بود که در این مورد طبعاً گاهی اختلاف نظرهایی پیش میآمد و در مورد انتصابات با فرماندهان سپاه بحثهایی پیش می آمد اما من به خاطر ندارم به دلیل اینگونه مسائل استعفا داده باشم.
**حکم امام خمینی به محمدی عراقی از زبان مقام معظم رهبری
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه برنامه شناسنامه در پاسخ به این سوال که بعد از شهید محلاتی چه کسی مسولیت نمایندگی امام در سپاه را برعهده گرفت نیز یادآور شد: مرحوم شهید محلاتی اسفند سال ۶۴ در عملیات ولفجر ۸ به شهادت رسید. بعد از شهادت وی، بنده به عنوان قائم مقام نماینده حضرت امام در سپاه فعالیت داشتم. جنگ ادامه داشت و به طبع آن مسولیتهای ما هم ادامه پیدا کرد. مقام معظم رهبری در آن زمان نمایندگی حضرت امام را در شورای عالی دفاع برعهده داشتند و به طور همزمان رئیس جمهور هم بودند. ایشان به ما فرمودند به کار ادامه دهید. آقا فرمودند من خدمت امام عرض کردم که شما بعد از شهادت شهید محلاتی کسی را رسماً به عنوان نماینده خود در سپاه منصوب نکردید. امام در جواب فرموده بودند که فلان کس(محمدی عراقی) هست.
وی ادامه داد: ما به خودمان اجازه نمیدادیم بگوییم چرا حکمی از صدا و سیما خوانده نشد و همان اندازه که مقام معظم رهبری از امام برای ما نقل قول کردند، برای ما کافی بود. البته چون ما نمیخواستیم برای همیشه در آنجا بمانیم همیشه در پی این بودیم که تکلیف از دوش ما برداشته شود اما تا زمانی که این مسولیت برعهده ما بود وظیفه میدانستیم که بمانیم و بدون چون و چرا وظایف خود را دنبال کنیم.
دلیلی که برای حکم ندادن امام به من نقل میکنند، خیلی بعید است
محمدی عراقی در واکنش به این صحبت که برخی میگویند حضرت امام به این دلیل به آقای عراقی حکم ندادند که با آیتالله مصباح نسبت داشته و امام به دلیل زاویهای که آیتالله مصباح با ایشان داشته، حاضر به صدور حکم برای محمدی عراقی نشده نیز، گفت: زمانی که این نوشته را در یکی از سایتها دیدم، در لبنان بودم. بعضی از دوستان هم تماس گرفتند و گفتند باید به این موضوع پاسخ بدهی، اما من گفتم اصلاً جوابی لازم نیست. صحت این ماجرا به گردن کسانی که این موضوع را نقل کردند. امام هم که نیستند تا بدانیم حقیقت چه بوده اما من این موضوع را خیلی بعید میدانم.
وی افزود: هم از جهت شخصیت حضرت امام نمیتوانم قبول کنم که امام چنین نظری داشته باشند، اما در عمل طور دیگری رفتار کنند و هم اینکه تصور نمیکنم امام بنده را به عنوان داماد آیتالله مصباح میشناختند. پدر من شاگرد امام بود و امام بنده را به عنوان پسر حاج شیخ بهاء الدین می شناختند. لذا فی النفسه چنین بحثی را بعید میدانم اما اگر واقعیت داشته باشد حتماً یک عیب و ایرادی در کار ما بوده که امام چنین نظری داشتند. بدون شک اگر من میدانستم که اما چنین نظری دارند، لحظهای درنگ نمی کردم و هیچ وقت در چنین مسولیتی نمیماندم اما ما محکوم به ظاهر هستیم. وقتی دست خط امام هست که ایشان بنده را مسول قرار دادهاند، من باید چه کار میکردم؟ در آن شرایط جنگ باید میگفتم الا و لابد باید حکم من از صداوسیما اعلام شود؟ ما چنین روحیهی نداشتیم و اساساً اینگونه تربیت نشده بودیم.
داماد آیت الله مصباح یزدی در بخش دیگری از مصاحبه تلویزیونی خود در پاسخ به این سوال رنجبران که پرسید آیا بعد از جنگ فکری برای سپاه شده بود، اظهار داشت: دیدگاه حضرت امام و فلسفه وجودی سپاه و بسیج، فراتر از مساله جنگ و مسائل نظامی بود. سپاه برای پاسداری از انقلاب تشکیل شده بود. ماموریت اولیه دفاع از تمامیت ارضی کشور همین الان هم برعهده ارتش است. ما ارتش مکتبی داریم بنابراین سپاه برای جنگ با دشمن و یا دفاع از مرزهای کشور تشکیل نشده. سپاه برای دفاع از انقلاب در همه زمینهها به وجود آمد. قانون اساسی هم میگوید سپاه موظف است در برابر هر خطری که انقلاب را تهدید میکند، از خود واکنش نشان دهد.
وی ادامه داد: البته این یک واقعیت است که سپاه در جنگ رشد کرد. یکی از برکات جنگ این بود که سازمان سپاه مستحکم شد و با مردم پیوند خورد و شجره مبارکه بسیج به وجود آمد و در نهایت انقلاب را از جهت دفاعی آسیبناپذیر کرد. البته همه چیزهای خوب آفتهایی هم دارد. لذا امام خطاب به پاسداران میفرمودند قبل از هر چیز از خودتان و از سپاه پاسداری کنید. ارزشهای سپاه مهمترین مساله بود. بعد از جنگ این فلسفه وجودی همچنان برقرار بود و امروز هم برقرار است. تا زمانی که انقلاب وجود دارد و نهضت امام زنده است، نیروی دفاع کننده و حافظ انقلاب هم باید باشد.
محمدی عراقی در ادامه «شناسنامه» در واکنش به این موضوع که بعضی تلاش ها برای معرفی امام غیرواقعی به نسل های بعدی در حال انجام است هم اظهار داشت: «گاهی از جفایی که در حق امام صورت می گیرد دلم خیلی می گیرد. واقعاً هنوز هم دنیا شخصیت امام را نشناخته است. گاهی با خودم فکر می کنم که این نسل سوم و چهارم انقلاب چه گناهی کرده اند که باید امام را از منظر تنگ ما ببینند و تصویر نادرستی از امام به آن ها القا شود. مخصوصاً جریان هایی که از این موقعیت و آزادی که با خون شهدا به دست آمده، گاهی استفاده می کنند و در رابطه با امام دیدگاه های خاص خودشان را مطرح می کنند. چند وقت پیش در یکی از نشریاتی که به برکت آزادی جمهوری اسلامی منتشر می شود، چهره ای خشن، انحصار طلب و شخصیتی که با مراجع احساس رقابت می کند از امام تصویر شده بود. این تصویر فرسنگ ها با تصویر واقعی حضرت امام فاصله دارد. هر کس امام را دیده باشد و بشناسد می داند برجست ترین ویژگی حضرت امام خود ساخته بودن ایشان است. امام پنجاه سال مجاهده با نفس کرده بود و ذره ای هوای نفس در وجود امام وجود نداشت.
وی افزود: گاهی که با دانشجویان صحبت می کنم و از من می پرسند ولایت فقیه با دیکتاتوری چه فرقی می کند در پاسخ می گویم شما تقصیری ندارید چون تاریخ را نمی دانید. امام با محبوبتی که در اوج بود. همین امام بعد از پیروزی انقلاب دولت موقت را تشکیل دادند و بعد از صدور حکم برای مهندس بازرگان، همه چیز را رها کردند و به قم آمدند. امام در منزل آیت الله یزدی در قم مستقر شدند. منزل آقای یزدی هم کوچک بود و ظرفیت حضور مردم برای دیدار با امام را نداشت. به همین دلیل امام هر نیم ساعت - یک ساعت یک بار به پشت بام منزل آقای یزدی می آمدند و برای مردمی که در کوچه و خیابان بودند ابراز محبتی می کردند و دوباره از راه پله پایین می رفتند. این دیدگاه امام بود که روحانیت نباید حکومت کند.
عراقی همچنین گفت: امام در انتخابات اول ریاست جمهوری اعلام کردند هیچ روحانی حق ندارد حتی کاندیدا شود. با اینکه قانون اساسی ما منعی برای این موضوع ندارد، اما امام این کار را تحریم کردند. در آن زمان بعضی ها به دنبال این بودند که مرحوم حاج احمد آقا برای انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا شوند اما اما فرمودند نه از بین وابستگان من و نه روحانیون دیگر حق ندارند کاندیدای ریاست جمهوری شوند. دیدگاه امام این بود! اما بعد شما ببینید چه اتفاقی می افتد که همین امام در دور دوم ریاست جمهوری، به مقام معظم رهبری تکلیف می کند که شما باید کاندیدا شوید؟ امام همان امام بود، اما روشنفکران داشتند انقلاب را تحویل آمریکا می دادند.
وی ادامه داد: ظاهر قضیه بازگشت امام به تهران، ناراحتی قلبی ایشان بود اما به نظر من ایشان احساس خطر کردند. امام با دیدگاه این آقایان آشنا بودند اما دیدگاه امام این بود که درست است که این انقلاب اسلامی است و ایشان به عنوان رهبر انقلاب بالاترین نقش را داشتند اما این اعتقاد را نداشتند که روحانیت باید حکومت کنند و ترجیحشان این بود که روحانیت به کار فکری، تعلیم و تربیت، تحقیق و… بپردازد و حکومت را به دیگران بسپارد. اما ضرورت انقلاب امام را ناچار کرد که نه تنها خودش برگردد بلکه به آیت الله خامنه ای تکلیف کرد که شما باید کاندیدای ریاست جمهوری شوید.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در ادامه مصاحبه تلویزیونی خود خاطرنشان کرد: موضوع وحدت حوزه و دانشگاه هنوز هم یکی از مسائل اصلی انقلاب ماست. آینده انقلاب ما در گروی این وفاق نخبگانی حوزه و دانشگاه است.
وی ادامه داد: این که چرا این وفاق ایجاد نمی شود دلایل مختلفی دارد. یکی از دلایل آن دست دشمن است. دشمنان ما هوشمند هستند. هنر امام این بود که توانست برای مدت زمانی این انسجام و وفاق را به وجود بیاورد در غیر این صورت انقلاب پیروز نمی شد. وحدت حوزه و دانشگاه، وحدت شیعه و سنی، وحدت سیاسیون و… از هنرهای امام بود. کسانی که اولین دولت را بعد از انقلاب تشکیل دادند در دو راهبرد اساسی با امام اختلاف نظر داشتند. غیر از اینکه در مسائل بنیادی فکری و اعتقادی با امام اختلاف نظر داشتند و اسلام ناب امام را قبول نداشتند، راهبرد سیاسی متفاوتی هم نسبت به امام داشتند. آن ها به تغییر رژیم اعتقادی نداشتند.
" همین آقایانی که خاطراتشان را با تحریف تاریخ انقلاب بیان می کنند به خیلی از موارد اشاره نمی کنند. یکی از آقایانی که می گفت من ۱۱۴ روز از ۱۱۷ روز اقامت امام در پاریس همراه ایشان بوده برای من تعریف می کرد که یکی از سران ملی - مذهبی ها با فرزند یکی از آیت اللهها آمدند تا از امام وقت ملاقات بگیرند. پیشنهاد آن ها به امام این بود که وقتی شاه از ایران رفت، شما فرح را به عنوان نائب السلطنه بپذیر تا ما بتوانیم دولتی را سرکار بیاوریم که مورد قبول شما باشد. "
تنها جایی که اشک در چشمان امام حلقه زد
محمدی عراقی ادامه داد: این برادر تعریف می کرد که من تنها وقتی که دیدم اشک در چشمان امام حلقه زد، زمانی بود که پیشنهاد این آقایان را شنیدند. امام فرمودند من جواب یتیمان شهدا را چه بدهم؟ اگر خمینی هم با رژیم پهلوی سازش کند آیا این مردم خواهند پذیرفت؟ این آقایان از پاریس به لندن رفتند، از لندن دوباره به پاریس آمدند و دوباره تقاضای ملاقات با امام را مطرح کردند که امام در اینجا فرمودند به آقایان بفرمایید اگر حرف جدیدی دارند تشریف بیاورند. این آقایان هم گفته بودند ما پیشنهاد جدیدی نداریم و حرفمان همان حرف های قبلی است. این آقایان معتقد بودند که این رژیم باید بماند و شاید معتقد بودند که امکان ساقط شدن آن وجود ندارد. در روابط خارجی هم به این معتقد بودند که ما نمی توانیم با آمریکا مبارزه کنیم. هنر امام این بود که علی رغم وجود این اختلاف نظرها انسجام و قدرت معنوی مرکزی حول رهبری خودشان به وجود آوردند که توانست انقلاب را به پیروزی برساند.
وی همچنین گفت: امروز هم ما به این وفاق نیاز داریم و فکر می کنم تنها راه رسیدن به آن ارتباط، گفتوگو، کنار گذاشتن سلیقه های شخصی و… است. چیزی که بعد از صد سال مبارزه و خون دادن ملت ایران ما را به پیروزی رساند چیزی جز ولایت فقیه نبود. قدرناشناسی از این نعمت بزرگ الهی کفران نعمت نیست؟ من با تمام کسانی که جزو جریان های فکری و سیاسی کشور هستند ارتباط داشته ام. هیچ کدام از آن ها بدیلی برای مقام معظم رهبری سراغ ندارند و به صراحت به این موضوع اشاره می کنند. حتی جریان های منتقد هم می گویند که در این شرایط هیچ جایگزنی برای رهبری نظام وجود ندارد. وقتی اینطور است ما باید به عنوان قدرشناسی این نعمت بزرگ الهی، دست به دست هم دهیم تا در این شرایط بتوانیم این الگو را به دنیا معرفی کنیم.
همیشه سعی کردهام خودم باشم
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام در پایان مصاحبه تلویزیونی خود هم گفت: افتخار بنده این است که در زمان حضرت امام و همچنین در زمان رهبری مقام معظم رهبری سعی کرده ام خودم باشم و هیچ وقت در یک جریان سیاسی ذوب نشوم. برای خودم هم دلیل دارم. البته میگویم من خودم هستم اما اگر قرار باشد در محوری هم قرار بگیرم، آن محوریت چیزی جز ولایت فقیه نمی تواند باشد.
وی ادامه داد: در مجمع تشخیص مصلحت نظام بحثصورت می گیرد. البته نه در قالب بحثهای جناحی خاص. مسولیت اصلی این مجمع، تشخیص مصلحت نظام است و این کار هم از مسولیت های رهبری است. این مجمع در واقع به مقام معظم رهبری مشورت می دهد و از این دیدگاه مجمع وارد بحثهای بسیار جدی می شود. مثلاً الان چند مورد مهم در دستور کار مجمع است و بنده هم چون در کمیسیون قضایی هستم، این بحثها را دنبال می کنم. یکی مساله رسیدگی به اموال مسولین است که مورد اشکال شورای نگهبان قرار گرفته و الان در مجمع تشخیص مصلحت نظام در حال بررسی است. بحثهای خیلی داغ و جدی در این مورد مطرح می شود و بررسی آن به طول انجامیده است.
محمدی عراقی همچنین گفت: شهادت می دهم که اکثریت قاطع افرادی که در مجمع هستند کسی را سراغ ندارم که از موضع جناحی وارد این مسائل شوند. البته اختلاف دیدگاه به شدت وجود دارد و گاهی جلسات به نوعی به دعوای طلبگی و صحبت های تند از جانب افراد کشیده می شود.