تبلیغات
کد خبر: ۳۵۴۷۴۳

اشغال بوشهر توسط انگلیسی‌ها

مرگ " محمود جم " سناتور و نخست ‏وزیر دوران پهلوی، ورود نیروهای سازمان ملل به تهران و بغداد پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت، قوای نظامی انگلیس وارد بوشهر شد و ژاندارم های ایرانی را خلع سلاح کردند.

اشغال بوشهر توسط انگلیسی‌ها

به گزارش افکارنیوز، امروز ۱۹ مرداد ۱۳۹۳ خورشیدی برابر با ۱۳ شوال ۱۴۳۵ هجری و ۱۰ آگوست ۲۰۱۴ میلادی است که وقایع ذیل روی داده است.

*مرگ " محمود جم " سناتور و نخست ‏وزیر دوران پهلوی(۱۳۴۸ ش)

محمود جم ملقب به مدیرالملک در سال ۱۲۵۸ ش در تبریز به دنیا آمد. وی پس از طی تحصیلات، در ۲۲ سالگی به دربار محمدعلی میرزا ولیعهد وارد شد و پس از استبداد صغیر، منشی ایران در سفارت فرانسه گردید. محمود جم در جریان کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹، آمادگی خود را برای همکاری با کودتاچیان و به ویژه رضاخان میرپنج اعلام نمود و با توجه به در اختیار داشتن مقام خزانه داری کل کشور، تهیه پول برای کودتا کوشید. وی پس از کودتا، چندین بار در پست‏های گوناگون مشغول به کار شد تا اینکه در آذرماه ۱۳۱۴ و پس از برکناری ذکاءالملک فروغی، مامور تشکیل هیئت وزیران گردید. محمود جم از آن پس به مدت چهار سال نخست‏وزیر و دو سال وزیر دربار بود و به هنگام تبعید رضا پهلوی، در خدمت رضاخان آخرین تلاش خود را به عمل آورد. از آن پس، کارهای دیگر نیز به او رجوع شد و در نهایت به عنوان سناتور انتصابی به مجلس رفت. محمود جم کسی بود که از روز اول کودتای ۱۲۹۹ تا روزی که رضاخان از ایران خارج شد، از همکاران نزدیک او به شمار می‏رفت. او به سلسله پهلوی بسیار نزدیک بود و پنجاه سال تمام در رأس مقام‏های مهم و حساس سیاسی قرار داشت. ده بار وزارت، دو بار استانداری، دو بار مسؤول سفارت، چهار بار سناتور مجلس، یک بار معاون نخست وزیر و یک بار نخست وزیری، از جمله پست‏های حساس محمود جم، طی نیم قرن فعالیت‏های سیاسی او محسوب می‏گردد. او از لحاظ سیاسی، فردی محافظه کار، بازیگر و زیرک بود و هیچ‏گاه دست به عملی نزد که خصومت یا حتی مخالفت شدید گروه‏های سیاسی را علیه خود برانگیزد. وی با سفارت انگلیس نیز روابط بسیار حسنه‏ای داشت. سرانجام محمود جم این مهره سرسپرده پهلوی پس از سال‏ها خدمت به این رژیم، در ۱۹ مرداد ۱۳۴۸ در ۹۰ سالگی درگذشت.

*ورود نیروهای سازمان ملل به تهران و بغداد پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت(۱۳۶۷ ش)

پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از طرف جمهوری اسلامی ایران، آتش‏بس میان طرفین از تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۶۷ش برقرار شد. شورای امنیت پیش از آن و در تاریخ هجدهم مردادماه سال ۱۳۶۷ش، قطعنامه ۶۱۹ را تصویب کرد که به‏ موجب آن، گروه ناظران نظامی ایران و عراق و سازمان ملل(موسوم به یونیماک) که از حدود ۴۰۰ نفر از ۲۵ ملیت مختلف تشکیل شده بود، در مرزهای دو کشور مستقر شدند. یکی از دلایل واهی رژیم بعثی عراق برای تجاوز به حریم نظام جمهوری اسلامی ایران، اختلاف بر سر مرزهایی بوده است که در قرارداد ۱۹۷۵م الجزایر تعیین شده بود. پس از نزدیک به هشت سال جنگ نابرابر که تمام موجودیت رژیم عراق در خطر قرار گرفت، آمریکا و دیگر متحدان و یاوران رژیم بعثعملاً وارد جنگ گردیدند و حضرت امام خمینی(ره)، با در نظر گرفتن مصالح عالی نظام اسلامی و با درک توطئه‏ گسترده‏ آمریکا و غرب برای سرکوب انقلاب اسلامی و مردم مسلمان و انقلابی ایران، پس از مشورت با فرماندهان عالی نظامی و مسئولان مملکتی، قطعنامه‏ ۵۹۸ شورای امنیت را پذیرفتند. شورای امنیت در این قطعنامه دو کشور ایران و عراق را به برقراری آتش‏بس و صلح دعوت کرده بود. جمهوری اسلامی ایران به‏واسطه‏ ویژگی‏های مثبت برخی از مفاد این قطعنامه، ب ه‏ویژه، بندهای مربوط به معرفی متجاوز و پرداخت غرامت جنگی، موافقت خود را با پذیرش آن اعلام کرد. اما با وجود پذیرش قطعنامه‏ ۵۹۸ توسط جمهوری اسلامی ایران، رژیم عراق که خود نیز آن قطعنامه را پذیرفته بود، تا زمان برقراری آتش ‏بس رسمی در مردادماه سال ۱۳۶۷ش(اوت ۱۹۸۸م) به تهاجمات خود علیه جمهوری اسلامی ایران ادامه داد و خوی تجاوزگری خود را بار دیگر آشکار ساخت.

*قوای نظامی انگلیس وارد بوشهر شد و ژاندارم های ایرانی را خلع سلاح نمود.انگلیسی‌ها درآمد تلگرافخانه بوشهر را ضبط کردند.(۱۲۹۴ش)

رویدادهای مهم این روز در تقویم هجری(۱۳ شوال ۱۴۳۵)

قیام اسلامی ملت عراق علیه استعمار انگلیس به رهبری آیت اللَّه شیرازی(۱۳۳۸ ق)

پس از اعلان جنگ انگلستان به امپراطوری عثمانی در سال۱۳۳۲ ق(۱۹۱۴ م) و تصرف بصره، علمای بزرگِ نجف، حکم به مقابله صادر کردند. در طول سال‏های بعد، گروه‏هایی به وجود آمدند که مخالف حضور انگلستان در عراق بودند. این حرکت با حمایت آیت‏اللَّه‏میرزا محمدتقی شیرازی، رنگی دیگر به خود گرفت و مردم مسلمان با فتوای جهادی میرزا، علیه غاصبان انگلیسی قیام کردند. این حرکت اسلامی به قیام ۱۹۲۰ م عراق مشهور است.

*رحلت مرجع بزرگ تقلید حضرت آیت ‏اللَّه العظمی " سیدحسین بروجردی "(۱۳۸۰ق)

مرجع بزرگ شیعه آیت‏اللَّه العظمی سید حسین طباطبایى بروجردی در سال ۱۲۹۲ قمری در بروجرد متولد گردید. وی فقیه بزرگوار و عالم وارسته‏ای بود که زندگی خویش را در راه پربار ساختن مکتب فقهی اهل‏بیت عصمت و طهارت(ع) سپری ساخت. دراصول و رجال از شاگردان حاج سیدمحمد شفیع جابلقی بود و ضمن آشنایى با تاریخ فقه، حدیثو تفسیر را از سیدجعفر کشفی دارابی اخذ کرد. آیت اللَّه بروجردی به حدیثو رجالِ حدیث، تسلط کامل داشت. دانشور بروجرد در ۲۸ سالگی راهی نجف اشرف گردید و در مدت هشت‏سال از محضر عالمانی هم‏چون آخوند ملامحمد کاظم خراسانی، شیخ‏الشریعه‏ی اصفهانی و علامه سیدمحمد کاظم یزدی بهره برد و به مقامی عالی در علم دست یافت. و طبقات روات و محدثین را کاملاً می‏شناخت. ایشان پس از آن ساکن بروجرد گردید ولی به درخواست علما و فضلای قم، در سال ۱۳۶۳ ق راهی این شهر شد و زعامت حوزه‏ی علمیه را برعهده گرفت. این عالم برجسته شاگردان فاضلی را پرورش داد که حضرات آیات مرتضی مطهری، سیدمحمد حسینی بهشتی، جعفر سبحانی، محمدفاضل لنکرانی، ناصر مکارم شیرازی و… از آن جمله‏اند. در زمان این شخصیت، در اقصی نقاط جهان و ایران بناها ومساجد عظیمی بنا شد. از جمله مسجد اعظم قم و مسجد بزرگ بندر هامبورگ در آلمان را می‏توان نام برد. تألیفات او عبارتند از: جامع احادیثشیعه، تعلیقه بر اسفار، طبقات رجال، رساله‏ای در منطق، حاشیه بر کفایةالاصول، حاشیه بر کفایه‏ی شیخ طوسی. ایشان سرانجام در ۱۰ فروردین سال ۱۳۴۰ش در ۸۸ سالگی در قم رحلت نمود و در حرم حضرت معصومه(س) مدفون گردید.

رویدادهای مهم این روز در تقویم میلادی(۱۰ آگوست ۲۰۱۴)

عزل " لویی شانزدهم " پادشاه فرانسه از سلطنت در جریان انقلاب کبیر فرانسه(۱۷۹۲م)

با آغاز انقلاب کبیر فرانسه و درگیری جمهوری خواهان با سلطنت‏طلبان، موقعیت لویى شانزدهم، پادشاه فرانسه در خطر افتاد و فرار نافرجام او و خانواده‏اش در بیستم ژوئن ۱۷۹۱م لطمه سنگینی بر وجهه وی وارد آورد. این مساله باعثشد تا تلاش برای برکناری لویى شانزدهم و الغای رژیم سلطنت از فردای آن روز آغاز شود. پس از چندی، مجلس قانون‏گزاری فرانسه به جنگ علیه اتریش رای داد و با وقوع شکست‏های اولیه فرانسه در این جنگ، شایعاتی درباره ارتباط دربار با دشمن انتشار یافت که بر هیجان و مخالفت عمومی با رژیم سلطنتی افزود. از این رو از روز بیستم ژوئن سال ۱۷۹۲م، تظاهراتی علیه رژیم در پاریس آغاز شد که به تدریج گسترش یافت. از اوایل ماه اوت آن سال، کمون‏ها یا انجمن‏های محلی که تحت نفوذ مخالفان سلطنت بودند، قطعنامه‏هایى مبنی بر تقاضای عزل لویى شانزدهم از سلطنت صادر کردند و روز دهم اوت را به عنوان ضرب الاجل برای اجرای درخواست خود تعیین نمودند. ولی مجلس در رسیدگی به این تقاضا مردد بود.

تا اینکه روز دهم اوت ۱۷۹۲م، گروهی از انقلابیون مسلح به کاخ محل اقامت خانواده سلطنتی یورش بردند و پس از چند ساعت درگیری، آن را به اشغال خود درآوردند. مجلس قانون‏گزاری فرانسه نیز پس از این واقعه، به عزل لویى شانزدهم از مقام سلطنت رای داد ولی اتخاذ تصمیم نهایی درباره سرنوشت خانواده سلطنتی و رژیم آینده کشور را به مجلس دیگری که کُنوانسیون نامیده شد محول نمود. بحث کنوانسیون درباره سرنوشت لویی شانزدهم، ۲۴ ساعت به طول انجامید و در نهایتْ به عزل و سپس اعدام او در ۲۱ ژانویه ۱۷۹۳م منجر گشت. (ر.ک: ۲۱ ژانویه)

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات