تبلیغات
کد خبر: ۳۵۶۰۳

بازخوانی وقایع ۳۰ خرداد ۱۳۷۳

اعلام جنگ منافقین به امام رضا(ع)

بمب در قسمت بالای سر مبارک منفجر می‌شود و همه چیز را در هم می‌ریزد، بر اثر شدت انفجار، اعضای بدن تعدادی از زائران همچون سر و دست و پا و انگشت جدا شده و به اطراف محل، حتی پشت بام حرم و سقف ضریح مطهر پراکنده می‌شود.

اعلام جنگ منافقین به امام رضا(ع)

خبرگزاری دانشجو؛ مرکز اسناد انقلاب اسلامی در سالروز انفجار بمب در حرم مطهر رضوی، اقدام به انتشار جزئیات آن واقعه که در مجله حرم چاپ شده كرده است.

ساعت ۱۴:۲۶ روز دوشنبه ۳۰ خرداد سال ۱۳۷۳ خورشیدی برابر با عاشواری ۱۴۱۵ هجری قمری و در حالی که رواق ها، صحن ها، بست ها و اطراف مرقد مطهر امام هشتم(ع) از جمعیت موج می زند و مردم بر افروخته از عشق و ارادت به سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین(ع)، غرق عزاداری و نوحه سرایی اند، صدای مهیب انفجار بمب، فضای روضه منوره رضوی را پر می کند و انفجار سهمگین همه جا را به لرزه در می آورد.

لحظه ای بعد دود غلیظ و بوی خون در فضای حرم پخش می گردد و انبوه متراکم جمعیتی را که مشغول مناجات و عبادت بوده و در فضایی از صمیمیت و اخلاص، رازهای دل خود را با امام و پیشوای بر حقشان وا می گویند درهم می پیچد.

بمب در محلی واقع در قسمت بالای سر مبارک منفجر می شود و همه چیز را در هم می ریزد و زائران را وحشت زده و سراسیمه می گرداند. بر اثر شدت انفجار که طبق نظر کارشناسان مربوطه مقدار آن معادل ۱۰ پوند ماده منفجره تی. ان. تی بوده است، اعضای بدن تعدادی از زائران همچون سر و دست و پا و انگشت جدا شده و به اطراف محل حتی پشت بام حرم و سقف ضریح مطهر پراکنده می شود.

نه تنها سطح حرم و روضه منوره رضوی آغشته می گردد، بلکه قطعات خرد شده پوست و گوشت زوار به همراه خون، سطح دیوارهای حرم مطهر امام و داخل آن را پوشانده و به خون آغشته می گرداند. بوی خون و سوختگی و دود، فضای حریم رضوی را مالامال می سازد. تعداد قابل توجهی از نسخ قرآن و مفاتیح، قطعه قطعه شده و خون آلود می گردد و چلچراغ ها در محل حادثه خرد می شوند.

خادمان امام رضا که روز عاشورا همگی در حرم مولای خود امام رضا(ع) حضور دارند برای کمک به مردم و نجات مجروحان به داخل حرم می شتابند و مردم را به بیرون حرم راهنمایی و مجروحان حادثه را به صحن آزادی و صحن انقلاب اسلامی منتقل می کنند.

شرایط ویژه پس از انفجار، موجب گردید تا درهای صحن ها و حرم بسته شود، به نحوی که در ساعات اولیه، صرفاً مسئولان و خدام آستان قدس رضوی امکان ورود داشتند. حرم مطهر و رواق های اطراف صحن ها از مردم عادی خالی بود اما جمعیت انبوه پشت درهای بسته بی تابانه بازگشایی حرم را لحظه شماری می کردند.

با حضور قائم مقام تولیت عظمی و دیگر مسئولان و خدام و کارگران آستانه مقدسه و به فاصله کمی پس از وقوع حادثه، کار آماده سازی رواق ها و صحن و سرای ثامن الائمه(ع) برای زیارت آرزومندان حضرتش آغاز گردید.

طاقت فرساترین و سوزناکترین بخش کار، جمع آوری و پاک سازی حرم مطهر از قطعات ریز ریز شده گوشت، پوست و خون بدن های پاره پاره شده زواری بود که باقی مانده بدن هایشان در ظهر عاشورای حسینی(ع) سطح بیشتر رواق ها همچون رواق دارالحفاظ، دارالسعاده و نیز گنبد الله وردیخان، گنبد حاتم خانی و … بخش وسیعی از دیوارها را پوشانیده بود.

این کار سخت و جگرسوز و شستشوی حرم مطهر در طول همان شب و با زحمت بسیار انجام گرفت و صبح روز بعد حرم فرزند موسی بن جعفر(ع) آماده زیارت و طواف عاشقان دلسوخته و عزادار شد و بدین سان پناهگاه همیشگی مردم به روی آنان بازگشت.

در کمترین زمان، ساکنان و مجاوران مشهد مقدس از وقوع حادثه خبردار شده و هر آن کس که خبر فاجعه را می شنید، سراسیمه به سوی حرم می شتافت. شور و التهاب و هیجان، شهر را فرا گرفته و همگان را مبهوت و متاْثر ساخته بود. همه از حادثه ای که هرگز وقوعش را در باور نمی آوردند، گفت و گو می کردند و هر کس در آن لحظات سخت، می اندیشید که چه کاری باید و می تواند انجام دهد.

پیکرهای زخمی مجروحان و شهدا با وسایل نقلیه شخصی و آمبولانس هایی که به دو صحن انقلاب اسلامی و آزادی وارد شده بودند، به بیمارستان های مشهد منتقل گردید.

آنچه از کینه منافقان باقی ماند، سیصد تن مجروحان حادثه بودند که عده ای از آنان اعضایی از بدن خود به خصوص دست و پایشان را از دست داده بودند و ۲۷ نفر شهید که الی الابد مظلومیتشان گریبانگیر دشمنان ولایت است.

در میان مجروحان و شهدا از هر سن و از هر قشر و طبقه ای دیده می شدند. پیر، جوان، کودک، زن و مرد. در یک کلام، عاشورا در مشهد مقدس و در حوزه حریم منور رضوی، حقیقتاً به عاشورایی به یادماندنی در تاریخ، پس از عاشورای حسینی(ع) تبدیل شده بود.

حادثه انفجار، به بنای حرم آسیب رسانیده بود. اما معجزه آسا آن که میزان خسارت در حداقل ممکن بود. کاشی کاری ها و آیینه کاری دهای بسیار ظریف و هنرمندانه ۸۰۰ ساله حرم، تا حدودی لطمه دیده بود که به سرعت ترمیم گردید.

لحظات و حالات مردم در صبح روز بعد حقیقتاً برای تاریخ عبرت آمیز بود و برای هربیننده ای دیدنی. مرد و زن، پیر و جوان، کوچک و بزرگ، همگی شیفته و شیدا، گریان و نالان و در عین حال خشمگین و غرنده به حرم وارد شدند، ضریح را در آغوش گرفتند و ضمن اظهار ارادت به آستان رفیع و مقدس امام همام علی بن موسی الرضا(ع)، خشم و نفرت آتشین خویش را نثار دشمنان خارجی و مزدوران داخلی دین و ملت انقلاب و کشور خویش ساختند.

در پیام مقام معظم رهبری به مناسبت هتک حریم مطهر حضرت رضا(ع) آمده است: «دشمنان منافق و معاند و سنگدل با این کار نشان می دهند که به هیچ یک از موازین انسانی پایبند نیستند و دشمنی آنان با ملت غیور و مؤمن هیچ حد و مرزی نمی شناسد.

منافقین کور دل و خائن نشان می دهند که برای حریم مقدس اهل بیت عصمت و طهارت علیه السلام نیز، هیچگونه حرمتی قائل نیستند و زمان و مکانی به این عظمت و قداست مانع و رادع خونخواری و ددمنشی و کینه سبعانه آنان نسبت به ملت ایران نیست. لعنت خدا و نفرین و نفرت بندگان خدا بر آن دست های جنایتکار و دل های سیاه باد.

دشمنان ملت ایران با اینگونه کارها عجز و ناتوانی خود را به اثبات می رسانند و ثابت می کنند که محکوم به زوال و نابودی اند.

وسيعلم الذين ظلموا اي منقلب ينقلبون.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات