تبلیغات
کد خبر: ۳۵۹۲۷

خوش‌چهره: نگفتم به احمدی‌نژاد رأی ندادم

یک فعال اصولگرا گفته است که خروجی دولت های هاشمی و خاتمی سکولاریسم بود.

هفتهنامه دانشجويان در آخرين شماره خود گفتوگويي با محمد خوشچهره منتشر كرده است كه متن آن در ذيل ميآيد:

دلیل اصلی مشارکت ۸۵ در صدی مردم را در ۲۲ بهمن چه می‌دانید؟
نظام جمهوری اسلامی با تدابیر حضرت امام(ره) از دو واژه جمهوریت و اسلامیت تشکیل می‎شود، که اولی(جمهوریت) یعنی شکل نظام متکی بر آرای مردم است و دومی(اسلامیت) یعنی این که ماهیت و جوهره نظام ما براساس اسلام‎ست. بنابراین مشارکت مردم در انتخابات، یک اصل هویت بخش به نظام است. البته حضور مردم در انتخابات متأثر از الگویی است که از زمان حضرت امام تا کنون شکل گرفته است. یعنی اصولا حضور مردم نشان داده است که حضور آن ها در عرصه های مختلف سیاسی اجتماعی متأثر از باور آن‎هاست و این باورها اگر چه با سلائق سیاسی مختلف، در هر دوره متفاوت بوده است، ولی باید بگوییم که همیشه اعتماد یک نقش اساسی و مهم برای حضور مردم بوده استکه در این دوره نیز وجود داشت.

برای بررسی درصدها معمولا باید شرایط و مقتضیات هر دوره را نیز در نظر گرفت. یعنی ضمن اصل حضور و مشارکت که یک جریان هویت بخش در نظام است، درصد حضور مردم هم بستگی به فضای محیط سیاسی اجتماعی و حتی اقتصادی هر مقطع دارد. متعاقبا مشوق‎های محیطی که هر دوره باعثترغیب مردم به حضور در انتخابات می‎شود، می‎تواند فرق داشته باشد. و یا برعکس فضاهای سیاسی که رقابت‎های تنگاتنگی را در پی داشته باشد، چه نفیا و چه اثباتا، می‎تواند یکی دیگر از عوامل مؤثر در حضور بیشتر مردم باشد، چراکه بعضا افزایش میزان حضور به جهت نه گفتن به وضع موجود است و یا برعکس برای تأیید وضع موجود.

در بحثانتخابات هر دوره، به‎ویژه دوره قبل، تلفیقی از این دو مسأله را می‎توان دید و قطعا این شکاف اصلی در انتخابات دو سال پیش بود که آن مشارکت را رقم زد.

اصلاح‌طلبان همیشه ادعا داشتند که در صورت پای کار آمدن آرأی خاموش، ما پیروز انتخاباتیم؛ اما با وجود این در انتخابات قبلی شاهد بودیم که اگر چه قریب به ۱۰ میلیون رأی خاموش به میدان آمدند اما آقای احمدی نژاد پیروز انتخابات شدند، علت این مسأله را در چه می‎بینید؟
من قبل از این‎که بخواهم به بحثپیروزی یا شکست بپردازم که البته یک بحثتخصصی و برای صاحب نظران حوزه خودش است، باید به این نکته اشاره کنم که حضرت امام(ره) و مقام معظم رهبری(حفظه الله) همیشه مشارکت حداکثری را بزرگترین پیروزی برای کل نظام عنوان کرده‎اند؛ مثلا رهبر معظم انقلاب واقعه دوم خرداد را مسأله‎ای فراجناحی و یک موفقیت برای نظام ‎دانسته‎اند، چراکه به خاطر این مسأله یک ظرفیت بالایی در نظام پدید آمده که این تعداد رأی بالا را در بر دارد. بنابراین چگونگی ظرفیت‎های نظام در هر انتخاباتی مهم‎تر از این‎‎ست که رجزهای سیاسی جناح‎ها را ملاک قرار ‎دهیم. بالأخره هر فرد یا کاندیدایی سلیقه‎ای دارد متفاوت با دیگری و حرف خود را می‎زند که در اصلاح سیاسی به آن رجزهای انتخابتی می‎گویند که باتوجه به میزان سلامت فضا و رعایت اخلاق انتخاباتی و اخلاق اسلامی می‎تواند متفاوت باشد. اما به هر حال تأکید حضرت آقا همواره بر جلب مشارکت حداکثری بوده است.

می‎توانیم آرا را متشکل از طیف سفید(که بعضی آن‎ها را ارزشی و موافق نام می‎برند) و طیف خاکستری و طیف قرمز بدانیم. مهم این است که در یک کشور و یک انتخابات طیف سفید به‎صورت گسترده حضور داشته باشد. ولی بالأخره به‎خاطر نوع کارکرد دولت‎هایی و احزابی که سر کار هستند، چه نفیا و چه اثباتا، این رأی‎ها و این درصدها متفاوت می‎شود.

لذا اگر بتوانیم طیف خاکستری را که نسبت به انتخابات بی‎تفاوت است یا این‎که می‎خواهد که در انتخاب حضور داشته باشد، ولی هنوز رأی خود را قطعی نکرده و یا حتی طیف خاکستری‎ای که رأیش به طرف مخالف متمایل شده، در انتخابات وارد صحنه کرده و جذب کنیم، این امر فوق العاده مهمی است که نخبگان، مسئولین نظام و کلیه افراد و عناصری که جنبه مرجع داشته و می‎توانند تأثیرگذار باشند، باید به آن توجه داشته باشند. من فکر می‎کنم ما مجموعه‎ای از این مسائل را در انتخابات ۸۸ داشتیم که در کنار هم فضا را برای این مشارکت بالا ایجاد کرد.

جناب دکتر خوش‎چهره در ادامه سؤال قبلی و به دلیل تحلیل حضرتعالی می‎پرسم، این‎که آرای خاموش یا همان طیف خاکستری که در انتخابات حاضر شدند و رأی خود را به آقای احمدی‎ نژاد دادند، به دلیل عملکرد نامناسب دولت اصلاحات در هشت دوره ساله خود و انتصاب آقای موسوی به اصلاح طلبان نبود؟
ببینیند من نمی‎خواهم سلایق شخصی خود را در تحلیل دخالت بدهم، اگر به انتخابات دوم خرداد نگاه کنید، عملکرد انتخاباتی و یک نوع افراط در فرصت‎های انتخاباتی، طیف خاکستری را که درصد قابل توجهی هم بود، به سمت جناح اصلاح‎طلبان برد و حتی برخی از آرای جریان حزب‎اللهی هم به سبد آقای خاتمی ریخته شد.

اگر چه بعدها، خیلی از این افراد با نوع عملکردی که از دولت اصلاحات، به‎ویژه طیف افراطی اصلاحات دیدند، در تقابل جدی با آن‎ها درآمدند. ببینید اگر دولتی برای بار دوم کاندیدا می‎شود، کاردکردهای اقتصادی خیلی مهم است. مثلا در دوره دوم دولت سازندگی با کاهش معنی‎دار رأی مواجه بودیم، درحالی‎که در بعضی از دوره‎های دیگر این‎طور نبود و دلیلش صرفا بر می‎گردد به عملکردی که در حوزه اقتصاد یا بعضی از حوزه‎های ارزش در تحلیل‎های عمومی مطرح بود. رأی دوره دوم آقای احمدی نژاد هم باید همین طور سنجید.

‌ شما در جایی گفته بودید که دولت نهم تمام شعار‎های انقلاب را مصادره کرد، آیا رأی ۲۴ میلیونی به احمدی نژاد را پاسخ مردم به این شعار ها نمی‎دانید و این‎که دولت توانسته است در تحقق این شعارها موفق باشد؟
نه، البته این‎طور که مصادره کرد نگفتم، جمله به صورت عبارت سؤالی بود. من این حرف را در مدرسه معصومیه در قم حدود چهار سال پیش گفتم. سوالم هم این بود که ما آن‎قدر که نگران دولت جاری و اصولگرایی خودمان هستیم، نگران دولت آقای هاشمی یا دولت آقای خاتمی، نبودیم.

چون دولت‎های اصلاحات و سازندگی مواضع‎شان شفاف و بعضا سکولار بود. بنابراین این نگرانی خط خودش را نشان می‎داد و نوع مقابلات هم معلوم بود. منظورم این بود که با توجه به این‎که شعارها و آرمان‎های انقلابی ما در این مقطع عرضه شده و اصطلاحاً ریخته شده روی صحنه - که نظر مقام معظم رهبری هم مبنی بر نزدیکی دیدگاه ها و نظرات به کرات مطرح شده - باید دید این شعارها که الان ریخته شده روی صحنه به راستی مصادره شده و یا نه این‎ها باور هستند و باید ببینیم اگر باور هستند، سطحی‎اند یا عمقی.

چون ما مصادره شعارها را از زمان بنی‎صدر به بعد در انقلاب داشته‎ایم. حالا اگر پس از طرح این شعارها - مثل شعارهایی اساس و بحث‎شان عدالت و ارتقای معنویت است - اما از پس آن‎ها نتوانیم بر بیاییم، نگران کننده‎ست. به همین خاطر است که ما آن‎قدر که نگران مسائل دولت و مجلس اصول‎گرا هستیم، نگران دولت های قبل نبودیم. که شعارهای دیگری داشتند و خروجی آن‎ها نیز سکولاریسم بود.

وضعیت اصول‎گرایان و اصلاح طلبان را در انتخابات مجلس چطور می‎بینید؟
قطعا اگر فضای رقابت و انتخابات گسترده‎ای را بتوانیم طراحی کنیم که به نفع نظام هم هست. یک رقابت تنگاتنگی به‎وجود می‎آید. نوع آرایش‎ها را نمی‎شود الان قضاوت کرد. قطعا پیروزی در انسجام است و اگر تعدد سلایق وجود داشته باشد، مخصوصاً میان اصول‎گرایان، قطعا به توفیق‎های مورد نظر نمی‎توانیم برسیم.

بنابراین میزان انسجام وحدت و واژه‎هایی تحت عنوان همگرایی و غیره، می‎تواند در نتیجه تأثیر داشته باشد. لذا خط اول قبل از هر کار دیگری باید فضای حداکثری داشته باشیم، چون پاسخ معنیداری به دنیای سلطه بلاخص آمریکا و… خواهیم داد. و اگر این وضعیت حداکثری صورت بگیرد، فکر می‎کنم که یک رقابت معنی‎داری را خواهیم داشت.

شما و برخی از نمایندگان در دور هفتم مجلس، گروهی را راه اندازی کردید به نام اصول‎گرایان مستقل، این استقلال از چه چیزی بود و آیا در انتخابات مجلس بروز و ظهوری خواهد داشت؟
این سؤال بسیار خوبی‎ست. اساس ملاک عمل ما در اصول‎گرایی همان تعابیری‎ست که حضرت امام و مقام معظم رهبری در صحبت‎های عمومی و خصوصی خودشان داشته‎اند. نمی‎شود اصول‎گرا بود، ولی وامدار بود؛ نمی‎شود اصول‎گرا بود، ولی زیک زاکی حرکت کرد؛ نمی‎شود اصول‎گرا بود و در جایی‎که ضرورت دارد، مسئولانه برخورد نکرد. بنابراین این جریان باعثشد که یک نوع استقلال وجود داشته باشد؛ یعنی ضمن این‎که شما در زیر پرچم اصولگرایی هستید، ضروری‎ نیست از یک سری افراد که صحنه‎گردان مجلس هستند، تبعیت محض کنید.
لذا استقلال مفهومش این بود.

آیا این گروه در انتخابات پیش روی مجلس، ظهور و بروزی خواهد داشت؟
ما باید بگوییم که خیلی از این فضاهای سیاسی، برای نخبگان و عقلا فضای مناسبی نیست. ما باید ببینیم که فضای مجلس در چه تعادل منطقی و افراد قرار می‎گیرد لذاه به اعتقاد من در چنین فضایی‎ست که مفهوم حضور و اثرگذاری می‎تواند معنا داشته باشد.

آیا خود شما در انتخابات مجلس کاندیدا می‎شوید؟
من فعلا هيچ تصميمي ندارم.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات