روزی که پهلوی دوم شاه بودنش را ثابت کرد! + تصاویر
نویسنده کتاب آخرین سفر شاه درباره هزینههای جشن های ۲۵۰۰ساله شاهنشاهی چنین مینویسد: «دراکتبر ۱۹۷۱،(۲۰مهر ۱۳۵۰) محمدرضا پهلوی ضیافتی ترتیب داد که از تمام میهمانیها برتر بود. او از تمام رهبران جهان دعوت کرد. البته همه نیامدند… همه چیز جشن را هم از پاریس آورده بودند.
فرح پهلوی در حاشیه جشن ۲۵۰۰ ساله. بازو در بازوی دیکتاتور اتیوپی سلاسی.
گروهی از اساتید شرکت کننده در جشن های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی با ردای استادی در کنار آرامگاه کوروش هخامنشی
همه چیز جشن را هم از پاریس آورده بودند. در دشت خاکی خشک و مرتفع تخت جمشید اردوگاهی مرکب از خیمههای گران بها به وسیله ژانسن دکوراتور فرانسوی برپا شده بود…
استقبال رسمی محمدرضا پهلوی از عیسی بن سلمان آل خلیفه(امیر بحرین) در جریان برگزاری جشن های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در شیراز
آرایشگران طراز اول از سالنهای کارینا والکساندر پاریس به تخت جمشید پرواز کردند. «الیزابت آردن» یک نوع کرم صورت تولید کرد که نام آن را «فرح» گذاشت تا در جعبههای مخصوص به میهمانان هدیه شود. «باکارا» گیلاس پایه دار کریستال طراحی کرد، «سرالین» جایگاه میهمانان را روی سفالهای قرن پنجم پیش از میلاد ساخت. «رابرت هاویلند» فنجان و نعلبکیهایی ساخت که فقط یک بار مورد مصرف میهمانان قرار گرفت… «لان ون» اونیفورمهای جدیدی برای کارمندان دربار تهیه کرد که نیم تنه آن به طرز شکیل ولی نه زننده با بیش از یک و نیم کیلو نخ ط
لا دوخته شده بود. دوختن هر یک از این اونیفورمها، نزدیک به ۵۰۰ساعت کار لازم داشت.
عزت و افتخار ملی!!!
غذاهای ضیافت تخت جمشید را اصولاً رستوران «ماکسیم» تهیه میکرد… «لویی ورایل» رئیس ماکسیم… به این مناسبت یک بشقاب جدید و بسیار عالی محتوی خاویار و تخم بلدرچین آب پز اختراع کرد… صورت غذای ضیافت شام اصلی با مرکب سیاه روی صفحات پوست آهو نقش شده و با یک ریسمان تابیده طلایی بصورت یک کتاب کوچک باجلد ابریشمی آبی و طلایی صحافی شده بود. پس از تخم بلدرچین با مروارید دریای خزر، غذای بعدی با ته دم خرچنگ با سس «نانتوآ» بود، غذای اصلی خوراک پشت بازوی بره سرخ شده در روغن خودش بود که درون آن رابا سبزیهای خوشبو انباشته بودند. برای تازه کردن گلوی میهمانان، شربت یا شامپاین کهنه فرانسوی(موئت ۱۹۱۱) میآوردند. آنگاه خوراک طاووس به سبک شاهنشاهی با سالاد مخلوط طبق سلیقه «الکساندر دوما» صرف شد. به عنوان دسر، بشقاب انجیر به شکل حلقهای که درون آن را با تمشک یا پورتو انباشته بودند، آوردند و در پایان قهوه موکا… همراه با قهوه نیز «کونیاک» پرنس اوژن مخصوص خمخانه ماکسیم صرف شد…