تبلیغات
کد خبر: ۳۷۱۹۲۰

آقایان علما روضه می خواندند و می خندیدند!

هفته نامه پنجره در پخش پرونده ویژه در مطلبی به قلم میثم مهدوی با عنوان(قصدخدمت به دین است) نوشت؛ این روز‎ها خاطرات زیادی از مرحوم مهدویکنی نقل می‎شود، اما برخی از آن‎ها را با ادبیات خود ایشان خواندن، طعم دیگری دارد

آقایان علما روضه می خواندند و می خندیدند!

به گزارش افکارنیوز، آیت‎الله طالقانی را هم به کمیته مشترک آورده بودند. تا آن وقت قبا و عبا را از ایشان نمی‎گرفتند. ایشان را اکرام می‎کردند. به‎عنوان روحانی پیر مرد و سابقه دار. ولی این دفعه گفته بودند: حاج آقا! لباست را در بیاور و لباس زندان را بپوش. ایشان صدا می‎زد: رسولی کجاست؟ رسولی بازجویی بود که ظاهرا قدری آرام‎تر بود. آن‎ها دو تیپ بودند: باز‎ها و کبوترها. یک عده‎شان می‎زدند و دعوا می‎کردند و بعد عده دیگری می‎آمدند و دلداری می‎دادند و می‎گفتند بیا و حرف‌هایت را بگو. این شگردشان بود. رسولی از آن‎هایی بود که کمتر شکنجه می‎داد. آقای طالقانی می‎گفت که رسولی کجاست و من از این لباس‎‎های زندان نمی‎پوشم. این لباس‎ها کثیف و تنگ است. این حرف‎ها را مکرر گفته بودند تا بالاخره رسولی آمد.

گفتند لباسهای این آقا را به خودشان بدهید و آقایان را دوباره بعد از یکی دو روز آوردند به همان بهداری اوین و در آنجا آقای انواری که خیلی خوشمزه بوده و هستند، روضه این جریان را به عربی خواندند. میگفتند: و قال الاسیر این الرسولی؟ بعد میگفتند: و قال الملعون ـ رسولی را میگفت ـ انا رسولی. شاید ۲۵ دقیقه همینطور روضه خواند. من الان یادم رفته است ولی روضه خیلی زیبا و خوشمزهای بود. ما هم گوش میدادیم و میخندیدیم. غافل از اینکه دستگاه تلویزیون مداربسته آنجا، همه را ضبط میکند. آنها برایشان خیلی جالب بود که آقایان علما در اینجا روضه میخوانند و میخندند. بعدها میگفتند که این خودش برای ما شده بود تفریح! ما گاهی فیلم و تلویزیون را باز میکردیم و گوش میدادیم. یعنی حرفهایی که میزدیم بعدا میدیدیم همه منعکس میشود.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات