تبلیغات
کد خبر: ۳۷۴۵۷۰

روایت امکان قحطی بزرگ در ایران

یک مورخ گفت: در جنگ جهانی دوم اشغالگران ۵ سال کشور ما را اشغال کردند و عشایر تخت‌قاپو شده بودند و جمعیت ایران به سمت شهرنشینی سوق پیدا کرد به همین دلیل قحطی بیشتر به جامعه ایران خسارت وارد کرد.

روایت امکان قحطی بزرگ در ایران

به گزارش افکارنیوز، رضا سلیمان نوری تاریخ‌پژوه و روزنامه‌نگار در مناسبت ۱۷ آبان سالروز تصرف قزوین توسط دولت‌های متخاصم با جنگ جهانی اول اظهار داشت: قبل از جنگ جهانی اول، سلطانی مانند محمدعلی شاه داشتیم که با کمک روس مجلس را به توپ بست و بعد که با ابتکار مردمی از سلطنت برکنار می‌شود روسیه از این وضعیت راضی نیست و بارها سعی می‌کند او را به قدرت برساند.

وی افزود: دوران احمدشاه حکومت مرکزی قوی نداشتیم شاه جوان بود و نیابت‌السطنه‌ قدرت را در اختیار داشتند و زمانی که خودش قدرت را به دست می‌گیرد باز هم ضعیف است.

این تاریخ‌پژوه ادامه داد: دولت‌های عثمانی، آلمان، انگلیس و روسیه چهار طرف اصلی جنگ جهانی اول بودند که هر چهار کشور در ایران مدعی بوده. کشور انگلستان و روسیه در سال ۱۹۱۵ میلادی قراردادی با هم امضا می‌کنند و ایران را به سه قسمت تقسیم می‌کنند.

که روس‌ها شمال ایران و انگلیسی‌ها درجنوب ایران و حکومت مرکزی مرکز ایران را در اختیار می‌گیرند این قرارداد برای مقابله با عثمانی‌ها امضاء شده بود.

سلیمان نوری گفت: روس‌های در شمال ایران نیروهای قزاق و انگلیسی‌ها در جنوب پلیس جنوب را تشکیل داده بودند و قزاق‌ها از شمال وارد ایران می‌شوند و پیشروی می‌کنند و از قزوین تا به کرج می‌رسند و احمدشاه چون یکسری نیروهای مشروطه‌طلب از او حمایت کردند به روسیه اعلام می‌کند پایتخت را به اصفهان منتقل می‌کند در همان زمان نیروهای مجاهدین مشروطه در کرمانشاه اعلام موجودیت می‌کنند و دولت در تبعید ایران را تشکیل می‌دهند.

وی ادامه داد: ‌ محمدتقی‌خان پسیان، مشیرالدوله، شهید مدرس از اعضای مجاهدان بودند و مجاهدات کلنل پسیان و بازپس‌گیری همدان باعثمی‌شود که روس‌ها در پیشروی‌ دچار تردید شوند و در قزوین باقی بمانند وقتی لشکر عثمانی به ایران حمله می‌کند همزمان دولت تزاری در روسیه سقوط می‌کند.

سلیمان نوری ادامه داد: ‌آنچه که موجب سقوط قزوین می‌شود عدم مدیریت منسجم سیاسی و نظامی در کشور است و علت بازپسگیری مجدد قزوین سه عامل است مسائل داخلی روسیه، دوم، شروع حرکت عثمانی‌ها در داخل ایران، مقاومت مجاهدان در راس آن مدرس و سردار میهن‌دوستی مانند کلنل پسیان است.

وی ادامه داد: ‌قحطی و کشتار بزرگ بیشتر از آن که در جنگ جهانی اول باشد در جنگ جهانی دوم بود برای اینکه در جنگ جهانی اول برخی از نقاط کشور مستقل بودند و عشایر تخت‌قاپو نشده بودند و جمعیت ایران بیشتر روستانشین بودند و این دلایل موجب شد که جمعیت ایران دچار کاهش جمعیی نشود.



سلیمان نوری در پایان خاطرنشان کرد:در جنگ جهانی دوم اشغالگران ۵ سال کشور ما را در اختیار داشتند و عشایر تختقاپو شده بودند و جمعیت ایران به سمت شهرنشینی سوق پیدا کرد به همین دلیل قحطی بیشتر به جامعه ایران خسارت وارد کرد.

تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
ارسال نظرات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات
تبلیغات